Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017

Οι φωτιές δεν έχουν ιδεολογία, έχουν όμως υπεύθυνους…

0
186 Προβολές

Η μεγάλη φωτιά στην ανατολική Μάνη και το «γαϊτανάκι» των ευθυνών για το πώς φθάσαμε εκεί δεν αποτελεί πρωτόγνωρο φαινόμενο στη χώρα μας. Δεκαετίες τώρα ακούμε για ελλείψεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας σε ανθρώπινο προσωπικό και μέσα, για προβληματικό συντονισμό των δυνάμεων, για σοβαρές καθυστερήσεις στην καταβολή των πόρων πυρασφάλειας στους Δήμους κ.ο.τ.

Κάθε χρόνο ακούσιοι θεατές στο ίδιο δράμα, που μετατρέπει σε στάχτη πολύτιμες για τη ζωή μας πράσινες εκτάσεις. Και κάθε φορά το ίδιο «θέατρο» μεταξύ αρμοδίων κι αναρμοδίων, με «παρελάσεις» από τα ΜΜΕ και ανταλλαγή «πυρών» για τις ευθύνες, που σχεδόν ποτέ δεν αποδίδονται.

Στην περίπτωση των πυρκαγιών, το μόνο «χρώμα» που υπάρχει είναι αυτό της στάχτης 
που σκεπάζει τα καμένα δάση μας και -στις περισσότερες περιπτώσεις- τις μεγάλες ευθύνες μας...

 

Η πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων, το συνειδητά πολυδαίδαλο σύστημα του «ποιος κάνει τι» σε θέματα πυρασφάλειας – πυρόσβεσης καλά κρατεί, για να διατηρεί αδύνατο τον εντοπισμό των υπευθύνων και, κατ’ επέκταση, την απόδοση ευθυνών. Έτσι, μοιραία, σε αυτόν τον τομέα κουμάντο κάνουν τα όποια συμφέροντα και ο «στρατηγός άνεμος», για να θυμηθούμε και την «επική» δήλωση παλαιότερου υπουργού.

Από την άλλη, βέβαια, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει ότι η αναμέτρηση με τη φωτιά είναι εύκολη υπόθεση. Όποιος έχει βρεθεί, έστω και για λίγο, σε κάποιο μέτωπο φωτιάς γνωρίζει πόσο εύκολα αλλάζουν τα δεδομένα και πόσο υψηλή ετοιμότητα χρειάζεται για να μην βρεθείς μπροστά σε τραγικές καταστάσεις. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η γνώση είναι που επιβάλλει εξαιρετική προετοιμασία από πλευράς πυρασφάλειας και υψηλού επιπέδου ετοιμότητα σε επίπεδο επέμβασης. Τι προϋποθέτουν αυτά; Κατάλληλο προσωπικό που θα εκπαιδεύεται «διά βίου» (άρα, μόνιμο), επαρκή μέσα και εξοπλισμό και ξεκάθαρο συντονιστικό πλαίσιο δράσης. «Ψιλά γράμματα», όπως αποδεικνύεται για κάποιους, οι οποίοι ακόμη και τα κονδύλια πυρασφάλειας για Δήμους και Συνδέσμους Δήμων τα «απελευθερώνουν» στο μέσον ή ακόμη και στο τέλος της αντιπυρικής περιόδου.

Τις φυσικές καταστροφές ή τις συνειδητές εγκληματικές ενέργειες, όπως τους εμπρησμούς, δεν μπορείς να τις αποκλείσεις. Άρα, αυτό που σου μένει είναι αφ’ ενός η λήψη κάθε δυνατού μέτρου για την αποτροπή τους κι αφ’ ετέρου η πλήρης ετοιμότητα επέμβασης στην περίπτωση που το «κακό» έρχεται. Όλα τ’ άλλα, είναι για να γεμίζουμε τις σελίδες των εφημερίδων και των ιστοτόπων και τον ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό χρόνο, λες και η αντιμετώπιση των θεμάτων Πολιτικής Προστασίας έχουν να κάνουν με «χρώματα» και ιδεολογίες.

Ιδιαίτερα στην περίπτωση των πυρκαγιών, το μόνο «χρώμα» που υπάρχει είναι αυτό της στάχτης που σκεπάζει τα καμένα δάση μας και -στις περισσότερες περιπτώσεις- τις μεγάλες ευθύνες μας…

Αφήστε ένα σχόλιο

Scroll Up