Ο άγνωστος Χ… του κοινωνικού μερίσματος

Επειδή στο enypografa.gr πιστεύουμε ότι η Επικαιρότητα φτιάχνεται και από τις μικρές, καθημερινές ιστορίες, δημοσιεύει -αντί άλλης «είδησης»- μία επιστολή που ήρθε στο ηλεκτρονικο ταχυδρομείο μας και αφορά τον τρόπο που η Πολιτεία αντιμετωπίζει τους πολίτες της. Αφορμή αυτή τη φορά είναι το κοινωνικό μέρισμα, αλλά υπάρχουν χιλιάδες ανάλογα θέματα, όπου περισσεύει η κρατική αναλγησία.

Διαβάστε την επιστολή που ακολουθεί και κάπου θα βρείτε και τη δική σας περίπτωση μέσα. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «απολαυστικά ειρωνική», αν δεν ήταν τραγικά… Επίκαιρη.

Ας υποθέσουμε ότι ονομάζομαι «Άγνωστος Χ», εξάλλου ένας παράγων… άγνωστος Χ είναι, θεωρώ, αυτός που επηρεάζει το ζήτημα που θέλω να θίξω.

Ένας άγνωστος, ή ακατανόητος στον γράφοντα, παράγοντας, ένα άγνωστο σκεπτικό είναι αυτό που προϋποθέτει τον καθορισμό των Ελλήνων πολιτών που δικαιούνται το κοινωνικό μέρισμα.

Στην προσπάθεια του γράφοντος να κάνει αίτηση για το Κοινωνικό Μέρισμα, μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, η απάντηση του συστήματος ήταν πως δεν είναι δυνατή η ολοκλήρωση της αίτησης καθώς ο αιτών «φιλοξενείται».

Ναι, ανήκω στους Έλληνες πολίτες που στη φορολογική δήλωση του οικονομικού έτους 2013 (εισοδήματα έτους 2012) είχε καταθέσει ότι «φιλοξενείται». Η κατάσταση της φιλοξενίας μου στην πατρική εστία δεν έχει αλλάξει. Έχει αλλάξει, όμως, η οικονομική κατάστασή μου, όντας άνεργη από τον Ιούνιο του 2012 και έχοντας «καταναλώσει» τα όσα χρήματα είχα καταφέρει να αποταμιεύσω δουλεύοντας επί 14 χρόνια.

Ανήκω, λοιπόν, στην κατηγορία των ανέργων Ελλήνων που «φιλοξενούνται» από τους γονείς τους (δηλαδή ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών) και ως εκ τούτου και με βάση το ελληνικό κράτος, δεν δικαιούμαι κοινωνικού μερίσματος.

Στο σκεπτικό των κυβερνώντων, οι άνθρωποι που με φιλοξενούν «οφείλουν» όχι μόνον να μου παρέχουν στέγη, αλλά και να με συντηρούν στην καθημερινότητά μου. Είναι υποχρεωμένοι, με μία σύνταξη και πληρώνοντας μηνιαίο δάνειο, χωρίς καθυστερήσεις, δηλαδή ουσιαστικά στηρίζοντας την τραπεζική αγορά, να «θρέφουν» και το παιδί τους.

Οφείλω να ομολογήσω ότι μεγαλώνοντας είχα διαφορετική άποψη τόσο για τη δική μου ζωή, όσο και για τα γηρατειά των γονιών μου. Είχα την άποψη ότι καθώς μεγαλώνω η στήριξη θα πρέπει ή θα ήθελα να είναι αντιστρόφως ανάλογη. Και για να εξηγήσω, πίστευα ότι θα μπορέσω να στηρίξω οικονομικά, και όχι μόνον, τους γονείς μου, όπως έκαναν οι ίδιοι για εμένα, στη βρεφική, παιδική, εφηβική ηλικία μου, στις σπουδές μου και γενικότερα σε όλες τις κινήσεις μου.

Έρχεται, λοιπόν, η οικονομική κρίση και το ελληνικό κράτος να μου ανατρέψει αυτή την άποψη, όπως πιστεύω πως έχει ανατρέψει πολλά στην ελληνική κοινωνία. Να ανατρέψει τους ρόλους στην ελληνική οικογένεια και να γίνουν πάλι οι γονείς, οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, εκείνοι που θα προσφέρουν στέγη, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, φαγητό, ρουχισμό, «χαρτζιλίκι» στα ενήλικα και κατά τα άλλα στην παραγωγική διαδικασία παιδιά τους.

Αφού, λοιπόν, το ηλεκτρονικό σύστημα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων απαγόρευσε την ολοκλήρωση της αίτησής μου για το κοινωνικό μέρισμα, σκέφτηκα να ρωτήσω. Να ρωτήσω, όχι γιατί δεν παίρνω το κοινωνικό μέρισμα, αλλά με ποιο σκεπτικό τίθενται τα κριτήρια. Παράλογη, θα πείτε, απορία τη σήμερον ημέρα. Ήθελα, όμως, να δω πώς λειτουργεί η κοινωνική πολιτική ενός κράτους του οποίου οι πολίτες υποφέρουν.

Και αφού το ηλεκτρονικό σύστημα, μέσα από τον λογαριασμό μου για την εφορία, μου επιτρέπει να κάνω μόνον ερωτήματα ή να περνώ στοιχεία που αφορούν στη φορολογία μου, βρήκα, μέσα από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, το e-mail του Γενικού Γραμματέα. Προς έκπληξή μου και οφείλω να ομολογήσω προς τιμήν της ιστοσελίδας, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρω αυτό το e-mail, άρα υποθέτω πως δεν είναι κάποιο απόρρητο στοιχείο, αλλά μία διεύθυνση επικοινωνίας που μπορεί να χρησιμοποιεί ο πολίτης.

Έθεσα, λοιπόν, το ερώτημά μου, ζητώντας παράλληλα τη βοήθεια του Γενικού Γραμματέα, σχετικά με το πού θα πρέπει να απευθυνθώ, όχι για να λάβω το μέρισμα αυτό, αλλά για να μου λυθεί η εύλογη, πιστεύω, απορία των κριτηρίων με τα οποία δίδεται το μέρισμα και γενικώς που λειτουργεί η κοινωνική πολιτική του κράτους.

Σαφώς και έλαβα απάντηση από το… απρόσωπο σύστημα: τα γραπτά ερωτήματα, για να ενταχθούν σε διαδικασία επεξεργασίας και απάντησης, θα πρέπει να υποβάλλονται ως εξής: Αν είστε εγγεγραμμένος χρήστης στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες μπορείτε να υποβάλλετε το ερώτημά σας μέσα από την ιστοσελίδα μας www.gsis.gr επιλέγοντας: «Ο λογαριασμός μου / My TAXISnet».

Το σύστημα που δεν αφήνει να θέσω μία τέτοιου είδους ερώτηση ή που τουλάχιστον δεν βρήκα εγώ τον τρόπο να τη θέσω. Ακόμη κι αν ισχύει το δεύτερο, δεν θα έπρεπε να υπάρχει τρόπος επικοινωνίας για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τη χρήση του ηλεκτρονικού συστήματος;

Έχοντας η ίδια εργασθεί, διαπιστώνω πως ουδέποτε αντιμετώπισα ένα αίτημα ή ερώτημα, και μάλιστα ενυπόγραφο, τόσο «απρόσωπα».

Και για να επανέρθω. Με ποια κριτήρια αποφασίζεται ποιος, όχι θα λάβει, αλλά ποιος μπορεί να ολοκληρώσει/ καταθέσει μία αίτηση για κοινωνικό μέρισμα; Με γνώμονα τι, αποφασίζεται ποιος θα είναι παραλήπτης της κοινωνικής πολιτικής και των κοινωνικών δομών αυτού του κράτους;

Ποιος είναι ο «Αγνωστος Χ»;

Ξαναθέτω, λοιπόν, το ερώτημά μου, μόνον που δεν ξέρω πού…

Μία… απρόσωπη, για το σύστημα που κυβερνά, πολίτης