Αιμιλία Λυμπεράκη – Besson: Κάνε τον φόβο σου δύναμη σε μία μεγάλη γιορτή για τη Γυναίκα

Ο Μπρεχτ είπε: «Δεν μπορούμε να ερευνάμε την αλήθεια για τις βάρβαρες συνθήκες, χωρίς να σκεφτόμαστε εκείνους που υποφέρουν κάτω απ’ αυτές».

Γράφει η Αιμιλία Λυμπεράκη – Besson*

Ο ΟΗΕ έχει κηρύξει από το 1991 την 25^η Νοεμβρίου ως την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Σύμφωνα με τον γ.γρ. των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών είναι μια παγκόσμια πανδημία. Αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μία μορφή διάκρισης κατά των γυναικών. Είναι μια ηθική προσβολή για όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια, ένα σημάδι ντροπής για όλες τις κοινωνίες και ένα σημαντικό εμπόδιο για μια συνεκτική, ισότιμη και αειφόρο ανάπτυξη. Στον πυρήνα της, η βία είναι η εκδήλωση μιας βαθιάς έλλειψης σεβασμού – μίας αποτυχίας των ανδρών να αναγνωρίσουν την εγγενή ισότητα και αξιοπρέπεια των γυναικών.

Αυτή η ημέρα αποτελεί μια καλή αφορμή για να μεταδοθεί ξανά και ξανά το μήνυμα «Σπάσε την σιωπή σου», γιατί από μόνο του δεν αποτελεί ιδιωτική υπόθεση. Η κάθε είδους βία (σωματική, ψυχολογική, λεκτική ή σωματική) κατά των γυναικών αποτελεί σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα με παγκόσμια διάσταση που μας αφορά όλες και όλους ανεξαιρέτως. Δυστυχώς, η επέτειος αυτή συνεχίζει να είναι σε μία χρονική περίοδο, όπου οι γυναικοκτονίες ακόμη και τα περιστατικά έμφυλης βίας συγκλονίζουν την κοινή γνώμη και ο όρος Γυναικοκτονία δεν έχει περάσει ακόμη στον ποινικό κώδικα!

Το φεμινιστικό κίνημα, ως εγκάρσιος άξονας όλων των αγώνων, είναι αυτό που μπορεί να ευαισθητοποιήσει και να μεταμορφώσει την κοινωνία, γιατί ο στόχος του είναι πρώτιστα το δικαίωμα των γυναικών ως ζήτημα θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων!

Απαιτούμε:

• Τα κοινωνικά δικαιώματα να είναι δεσμευτικά και κατοχυρωμένα για όλες/όλους ανεξαιρέτως στις Συνθήκες της Ε.Ε.: δικαίωμα στην άμβλωση, σεβασμός του σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, ίσα δικαιώματα – γεφύρωση  στο μισθολογικό χάσμα, τις συνθήκες εργασίας, την συνυπευθυνότητα, την επαγγελματική ανάπτυξη και συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα.
• Την συμπερίληψη ενός πρωτοκόλλου κοινωνικής προόδου στις Συνθήκες, για να διασφαλιστεί ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και τα κοινωνικά δικαιώματα υπερισχύουν των οικονομικών ελευθεριών σε περίπτωση σύγκρουσης.
• Ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο πολιτικής οικουμενικού, διαθεματικού, ταξικού και διαταξικού χαρακτήρα του φεμινισμού και την ανάγκη για συνεργασίες εντός και εκτός συνόρων, για την εξάλειψη κάθε βίας κατά των γυναικών και ένα παγκόσμιο πλαίσιο πολιτικής για την εκπαίδευση, για την ισότητα που συμβάλλει στην εξάλειψη της κουλτούρας των φαλλοκρατών. στον οικουμενικό, διαθεματικό, ταξικό και διαταξικό χαρακτήρα του φεμινισμού και την ανάγκη για συνεργασίες εντός και εκτός συνόρων,
• Προώθηση της Ειρήνης και της πολιτικής επίλυσης των συγκρούσεων, κάτι που θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στις γυναίκες.

Μπορούμε αληθινά να ονειρευτούμε ότι ζούμε σ’ έναν δίκαιο και ισότιμο κόσμο με παράθυρο στο μέλλον, μόνο όταν το μισό και πλέον του πληθυσμού μας που εκπροσωπείται από γυναίκες και κορίτσια, μπορέσει να ζήσει ελεύθερο από φόβο, βία και καθημερινή ανασφάλεια.

Εν κατακλείδι, οι αγώνες μας αποτελούν σπορά για ένα παγκόσμιο κίνημα Αξιοπρέπειας! Όλα ανάγονται στην πολιτική βούληση εφαρμογής των κανόνων, εκτός κι αν η αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας κατά γυναικών και παιδιών, που είναι μία εν δυνάμει γυναικοκτονία ή παιδοκτονία αντίστοιχα, είναι ακόμα πιο χαμηλά στην πολιτική ατζέντα απ’ ό,τι φανταζόμαστε…

^{* Συγγραφέας, gender expert στο υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού, εμπειρογνώμονας και εισηγήτρια νέου management HR, Ευρωπαϊκών Πολιτικών και Ισότητας Φύλου στο ΕΚΔΔΑ, εμπειρογνώμονας και μέλος ΔΕΠΙΣ Πεντέλης, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Παρατηρητηρίου Ισότητας Κύπρου (ΠΙΚ) και του Πανεπιστημίου Λευκωσίας ως εργοδότης Ισότητας.}