Π. Καμάρας: To Eλληνικό και το κρυφτούλι της κας Δούρου

«Ξεδιάντροπα η κυβέρνηση βαφτίζει το ξεπούλημα του Ελληνικού, αξιοποίηση. Δωρίζεται αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως το μεγαλύτερο μητροπολιτικό πάρκο της Ευρώπης. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επιχειρείται αυτό το ξεπούλημα είναι νομικά αίολες… Οικονομικό έγκλημα – Περιβαλλοντικό σκάνδαλο – Πολεοδομικό τερατούργημα».

Αυτά και πολλά άλλα έλεγε η κα Δούρου. με το γνωστό μάλιστα καταγγελτικό ύφος της, τότε που βέβαια στην κυβέρνηση ήταν οι άλλοι. Οι κακοί, οι διαπλεκόμενοι.

Γράφει ο Παύλος Καμάρας*

Σήμερα, συρόμενη από την αντιπολίτευση να συζητηθεί το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, «φρόντισε» να λείπει σε «προγραμματισμένο» ταξίδι στο εξωτερικό. Και λέμε «φρόντισε» γιατί, εάν πράγματι ήταν το ταξίδι «προγραμματισμένο», τίθεται εύλογα το ερώτημα, γιατί δεν έφερε το θέμα σε επόμενη συνεδρίαση του Π.Σ. Ενώ, εάν ήταν έκτακτο το ταξίδι, γιατί δεν ζήτησε από τον πρόεδρο να αποσύρει το θέμα, όπως σύσσωμη ζήτησε η αντιπολίτευση, ώστε να παραστεί σε επόμενη συνεδρίαση και να εξηγήσει.

Να εξηγήσει, όμως, στους πολίτες τι; Ότι τους έλεγε ψέμματα για να υφαρπάξει την ψήφο τους; Ότι έτρεφε αυταπάτες, όπως ο αρχηγός της; Ή ότι σήμερα συμπάσχει στον «πόνο» του κ. Σπίρτζη.

Πώς εξηγεί την ολιγωρία της να φέρει έγκαιρα το θέμα προς συζήτηση, στο κατ’ εξοχήν αρμόδιο όργανο για την ανάπτυξη μιας ολόκληρης περιοχής, την αιρετή Περιφέρεια, της οποίας μάλιστα ηγείται. Όταν ήταν ήδη φανερό ότι η «διαπραγμάτευση» οδηγούσε το γρηγορότερο στο κλείσιμο της υπόθεσης.

Αμείλικτα ερωτήματα προς την κα Δούρου, που βέβαια συνεχίζει το δικό της προσωπικό παιχνίδι. Κεκαλυμμένες «αβάντες» στους συντρόφους της, της κυβέρνησης. «Χαλί» για τις αντιλαϊκές πολιτικές της.

«Αμορτισέρ» στις αντιδράσεις για κάθε υποχώρηση, για κάθε αθέτηση σχισίματος των μνημονίων και των ιματίων.

Και βέβαια όλα αυτά μ’ έναν έντεχνο τρόπο. Διαφυλάττοντας το προσωπικό της προφίλ από τη ραγδαία φθορά των συντρόφων της, της κυβέρνησης. Διατηρώντας τις βλέψεις της, σαν εφεδρεία της φθίνουσας παράταξής τους.

Όμως το «έργο» του Ελληνικού το έχουμε ξαναδεί.

• Η Φυλή που θα είχε κλείσει την άλλη μέρα των εκλογών και η φούσκα της διαχείρισης των απορριμμάτων.
• Τα λύμματα της Ανατ. Αττικής που θα εξαφανιζόντουσαν (όλα στην Ψυττάλεια θα πήγαιναν).
• Ο άφαντος αντιπλημμυρικός σχεδιασμός (που εξακολουθεί να «πνίγει» περιοχές) και τόσα άλλα προεκλογικά.

Και ας κατασπαταλούνται τα μεγάλα αποθεματικά της προηγούμενης διοίκησης και οι υπερπολύτιμοι πόροι του ΠΕΠ, σε έργα και «εργάκια», χωρίς ιεράρχιση και αξιολόγηση.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία στο γεγονός ότι η χώρα μας έχει σήμερα, παρά ποτέ, τη μεγαλύτερη ανάγκη από επενδυτικές πρωτοβουλίες.

Αρκεί βέβαια να εξασφαλίζεται η μεγιστοποίηση του δημόσιου συμφέροντος και ο σεβασμός στο περιβάλλον.

Χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, μια τέτοια επένδυση είναι αυτή του Ελληνικού.

 Όμως, η χώρα κυρίως έχει ανάγκη από ειλικρινείς πολιτικούς  και διάφανες πολιτικές.

Η εποχή των λαϊκιστών πέρασε. Και είναι σίγουρο ότι τόσο στην κεντρική πολιτική σκηνή, όσο και στην Αυτοδιοίκηση, δεν υπάρχει πλέον χώρος γι’ αυτούς. Παλαιάς ή νέας κοπής.

* Περιφερειακός σύμβουλος, πρώην δήμαρχος Πεύκης, πρόεδρος Ένωσης Δημάρχων Αττικής