Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως συνέχεια της συνεδρίασης της 23/10 του 2025 η χθεσινή (25/5/2026) συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου, όπου για άλλη μια φορά το ζήτημα που απασχόλησε το Σώμα -και πληγώνει εδώ και χρόνια το Μαρούσι και όχι μόνο- ήταν αυτό της υπαίθριας διαφήμισης.
Ειδικότερα, το τρίτο θέμα της ημερήσιας διάταξης ήταν για την «Έγκριση ή μη της απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής, που αφορά: “Επικαιροποίηση Χωροθέτησης κοινόχρηστων χώρων για τοποθέτηση στεγάστρων αστικής Συγκοινωνίας και καθορισμού θέσεων προβολής υπαίθριας διαφήμισης, και έγκριση τεχνικών προδιαγραφών αυτών”». Ήταν το ίδιο θέμα που στη συνεδρίαση του περσινού Οκτωβρίου είχε προκαλέσει αρκετή φόρτιση στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου ήταν παρόντες ο Μανώλης Σταυρουλάκης και η Νόρα Μολυβιάτη, πατέρας και αδελφή δύο νέων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή του όταν τα οχήματά τους προσέκρουσαν σε παράνομα τοποθετημένες διαφημιστικές πινακίδες.
Τότε, είχε ζητηθεί επιμόνως να ανακληθεί η συγκεκριμένη χωροθέτηση, καθώς αντιβαίνει τόσο στη σχετική σύμβαση της Βιέννης, όσο και στις αποφάσεις του ΣτΕ. Επίσης, είχε τονισθεί ότι το προσδοκώμενο όφελος για τον Δήμο από τη μίσθωση των συγκεκριμένων χώρων είναι ευτελές συγκρινόμενο με τους κινδύνους που εγκυμονεί το όλο εγχείρημα για την οδική ασφάλεια.
Κατά τη χθεσινή συζήτηση ο δήμαρχος Θεόδωρος Αμπατζόγλου, που ανέλαβε προσωπικώς την υπεράσπιση της εισήγησης για τη χωροθέτηση, ισχυρίστηκε ότι όλα γίνονται με νόμιμο τρόπο, ενώ αναφέρθηκε στις τρεις φάσης του όλου εγχειρήματος, που είναι: Η χωροθέτηση των θέσεων, με τον καθορισμό του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος (στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι 12 χρόνια), η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού και, από τη στιγμή που θα αναλάβει ο όποιος ανάδοχος, ο ενδελεχής έλεγχος από τεχνικό κλιμάκιο του Δήμου, το οποίο θα διασφαλίζει την τήρηση των νόμιμων προδιαγραφών και θα επεμβαίνει όπου διαπιστώνει παραβάσεις.
Όπως υποστήριξε ο δήμαρχος η διαδικασία που ακολουθείται δεν είναι πρωτόγνωρη, αλλά εφαρμόζεται από την πλειονότητα των δήμων οι οποίοι διαθέτουν στάσεις δημόσιας συγκοινωνίας στα όριά τους, οι οποίες δεν είναι ιδιοκτησίας τους. Πρόσθεσε, δε, ότι εάν δεν προχωρήσει η συγκεκριμένη χωροθέτηση υπάρχει κίνδυνος να ξηλωθούν τα στέγαστρα των στάσεων που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία της πόλης, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να αναμένουν τα μέσα συγκοινωνίας εκτεθειμένοι είτε στον ήλιο, είτε στη βροχή. Σχόλιο που προκάλεσε το σχόλιο της επικεφαλής της παράταξης Μαρούσι Αδέσμευτη Φωνή Μαίρη Διακολιού, η οποία σημείωσε ότι «γελάμε όταν ακούμε ότι ο μητροπολιτικός δήμος μας δεν μπορεί να φτιάξει στέγαστρα στάσεων και αφήνει την προστασία των πολιτών του στη διάθεση των επιχειρηματιών».
Η ίδια σημείωσε ότι η όποια εθνική νομοθεσία δεν είναι υπέρτερη των διεθνών συμβάσεων, στις οποίες και πρέπει να προσαρμοστεί και ο Δήμος, μην προχωρώντας στη χωροθέτηση των προτεινόμενων διαφημιστικών θέσεων. Μάλιστα, οι δύο άκαρποι διαγωνισμοί που μεσολάβησαν διευκόλυναν τη διοίκηση προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, είπε η κ. Διακολιού, ενώ η επιμονή για επανάληψή τους δείχνει τουλάχιστον ανοχή προς συγκεκριμένο επιχειρηματία του χώρου της διαφήμισης. Κάτι το οποίο υποστηρίχθηκε και από την πλευρά της Κατερίνας Ψάλτη, επικεφαλής της παράταξη Συμμαχία για την Ανατροπή στο Μαρούσι. Μάλιστα, η συγκεκριμένη δημοτική σύμβουλος αναρωτήθηκε γιατί σπεύδει η διοίκηση να χωροθετήσει διαφημιστικές θέσεις, τις οποίες κατόπιν το τεχνικό κλιμάκιο ενδεχομένως κρίνει παράνομες και δεν καθορίζει εξ αρχής μόνο τις θέσεις που τηρούν τις προδιαγραφές που επιβάλλουν η διεθνής σύμβαση της Βιέννης και οι αποφάσεις του ΣτΕ.
Από την πλευρά του, ο Σπύρος Μπόγδανος (παράταξη Ενωμένο Μαρούσι) έκανε αναφορά στην περσινή συνεδρίαση του Σώματος, όπου οι συγγενείς των θυμάτων εξαιτίας παράνομων διαφημιστικών πινακίδων είχαν ζητήσει την ανάκληση των σχετικών αποφάσεων χωροθέτησης της Δημοτικής Επιτροπής, στηλιτεύοντας το γεγονός ότι το Δημοτικό Συμβούλιο αρνήθηκε να θέσει το θέμα σε ψηφοφορία. Αντί αυτού, όπως είπε, σήμερα έρχεται να χωροθετήσει τις θέσεις αυτές και, μάλιστα, έναντι ευτελούς αντιτίμου, το οποίο ο ίδιος υποστήριξε ότι δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 50.000 ευρώ.
Παρά τις ενστάσεις της αντιπολίτευσης, η οποία καταψήφισε την εισήγηση, το θέμα πέρασε κατά πλειοψηφία και πλέον αναμένεται η προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού, ο οποίος πιθανότατα θα αναδείξει και τον ανάδοχο που θα αναλάβει να «ντύσει» διαφημιστικά τα στέγαστρα των αστικών συγκοινωνιών στην πόλη.
