Βαρύτατοι χαρακτηρισμοί Μ. Διακολιού για τα μέλη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ

Με μία μακροσκελέστατη ανακοίνωση (Ανακοίνωση Μ. Διακολιού προς ΣΥΡΙΖΑ), την οποία ανέγνωσε εντός του Δημοτικού Συμβουλίου Αμαρουσίου, η δημοτική σύμβουλος της παράταξης της μείζονος μειοψηφίας (Ενότητα Ανατροπή και Έργο για το Μαρούσι), Μαίρη Διακολιού, απάντησε στην ανακοίνωση της Οργάνωσης Μελών του ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου, μέσω της οποίας αποσυρόταν η εμπιστοσύνη της Οργάνωσης στο πρόσωπό της (Ο ΣΥΡΙΖΑ αποσύρει την εμπιστοσύνη του από τη Μαίρη Διακολιού).

Και βέβαια, δεν θα υπήρχε κανένας αντίλογος για το αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να υπερασπιστεί τον εαυτό του σε περίπτωση που αισθάνεται ότι θίγεται. Ωστόσο, το ύφος της ανακοίνωσης – καταγγελίας και ιδιαίτερα η φρασεολογία που υιοθετήθηκε, αναμφίβολα δημιούργησε αίσθηση (πέρα από τη σαφώς αμήχανη θέση που έφερε τα παρόντα υπόλοιπα μέλη της παράταξης, όπως φαίνεται και στη φωτό)…

Βαρύτατες εκφράσεις, του τύπου «ανώνυμοι κουκουλοφόροι», «χαφιέδες», «ρουφιάνοι»,  κάποιοι που «ζηλεύουν τη δόξα του Γκαίμπελς και του εγχώριου χουντικού Γεωργαλά» για τους συντάκτες της προαναφερόμενης ανακοίνωσης της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ολομέτωπη επίθεση στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ (με τη σημαία του οποίου, ωστόσο, πορεύτηκε προεκλογικά η παράταξη Ενότητα), με αναφορές όπως «Αυτοί οι οποίοι παρακαλούν σήμερα τη Ν.Δ. να συνταχτεί μαζί τους σε μία σειρά ακραίων αντιλαϊκών μέτρων, κατηγορούν εμένα…», «όταν ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε με τις πολιτικές του επιλογές ότι σταμάτησε να πρεσβεύει τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς εν γένει…», «Αλήθεια πιστεύουν πως με τέτοιες ανοησίες θα μπορέσουν να με κάνουν να σιωπήσω, να μην ασκώ κριτική σε αυτούς που βυθίζουν την πατρίδα μας και τον λαό μας ακόμα πιο βαθιά στο τέλμα της καταρράκωσης και της απελπισίας;» συνόδευαν τις καταγγελίες της κας Μ. Διακολιού.

Δικαίως, διαμαρτυρήθηκαν δημοτικοί σύμβουλοι της μειοψηφίας (κάποιοι, μάλιστα, αποχώρησαν από την αίθουσα) ότι τέτοιου είδους «κομματικά ξεκαθαρίσματα» δεν έχουν θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο, αφού το μεγαλύτερο μέρος της επιστολής δεν αφορούσε στο δικαίωμα ενός δημοτικού συμβούλου να υπερασπιστεί την όποια αυτονομία του από έναν κομματικό χώρο ή να αντικρούσει τις όποιες «σκιές» αισθάνθηκε να αφήνονται για το πρόσωπό του, αλλά αποτελούσε μία με πάθος επίθεση σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.

Ίσως γι’ αυτό και ο επικεφαλής της παράταξης, Λευτέρης Μαγιάκης, αισθάνθηκε την ανάγκη να διαχωρίσει (δις) τη θέση της Ενότητας από τα όσα υποστήριξε η σύμβουλός του, χαρακτηρίζοντας την όλη υπόθεση ως «προσωπική διένεξη» και σπεύδοντας να συμπληρώσει ότι «όσα ειπώθηκαν εκφράζουν την ίδια και όχι την παράταξη». Μάλιστα, διάβασε στο Σώμα την ανακοίνωση της Ενότητας για το συγκεκριμένο ζήτημα (Ενότητα: Δεν έχουν πρόβλημα πολιτικής κατεύθυνσης οι σύμβουλοί μας), προσθέτοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν έχει θέσει θέμα με την παράταξη», αλλά και σπεύδοντας να τονίσει πως «η Ενότητα δεν εκχωρεί την αυτονομία της σε κανέναν».

Παρ’ όλα αυτά, πραγματικά είναι άξιο απορίας πώς αισθάνθηκαν τα υπόλοιπα μέλη της παράταξης, εκλεγμένα ή μη, ακούγοντας την ανακοίνωση της κας Μ. Διακολιού και ιδιαίτερα όσα εξ αυτών, όπως ο Πέτρος Κούκουζας, εξακολουθούν να αισθάνονται φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ.

Και επαναλαμβάνουμε, δεν αναφερόμαστε σε αυτή καθεαυτή τη διαφοροποίηση της κας Μ. Διακολιού, η οποία είναι αναφαίρετο δικαίωμα καθενός (αν και η κομματική αυτονόμηση δημοτικών παρατάξεων ή συμβούλων, κι αυτό δεν αφορά μόνο στην Ενότητα και την κα Μ. Διακολιού, καλό είναι να προβάλλονται με το ίδιο πάθος και προεκλογικά…), αλλά στον τρόπο που επιλέγεται αυτή να εκφραστεί. Και είναι αλήθεια, ότι όσα χρόνια παρακολουθούμε την πορεία της συγκεκριμένης παράταξης (είτε ως Ενότητα, είτε πριν, ως Κόντρα στον Καιρό), οι σύμβουλοί της μας είχαν συνηθίσει σε άλλο επίπεδο παράθεσης πολιτικών επιχειρημάτων και έκφρασης διαφωνιών…