Η ενημέρωση “αντίδοτο” στην ασυνεννοησία κράτους & Αυτοδιοίκησης

Τα επεισόδια με αφορμή τα σχέδια δημιουργίας hot spot στην Κω δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός έντασης στις σχέσεις μεταξύ κεντρικής διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Απεναντίας, είναι ένας ακόμη «κρίκος» στη μακρά «αλυσίδα» των μικρών και μεγάλων διενέξεων μεταξύ των δύο πλευρών.

Είχαν προηγηθεί ανάλογες τριβές με αφορμή τις συνενώσεις των Δήμων, τους οικονομικούς ελέγχους στους ΟΤΑ, την κατανομή των αρμοδιοτήτων, τις καθυστερήσεις στις αποδόσεις των πόρων κ.ο.τ. Τριβές που επιβεβαιώνουν ότι η εμπιστοσύνη μεταξύ κεντρικής διοίκησης και Αυτοδιοίκησης έχει τρωθεί σε τέτοιο βαθμό που εμποδίζει τη συνεννόηση μεταξύ τους ακόμη και σε θέματα που «καίνε» την καθημερινότητα στη χώρα.

Κάθε πλευρά, οχυρωμένη πίσω από το «δικό της δίκιο», αντιδρά σπασμωδικά, με μεγάλες δόσεις υπερβολής, ακόμη και για εξελίξεις που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν το μέγεθος και την ένταση των αντιδράσεων.

Να καταστήσουμε τους πολίτες - δημότες, από απλούς θεατές των εξελίξεων 
και «κατά περίπτωση, αγανακτισμένους», σε υπεύθυνους συμμετόχους 
σε οτιδήποτε τους αφορά και καθορίζει το μέλλον τους.

Τα αίτια της ασυνεννοησίας είναι πολλά και ποικίλα (π.χ. σχέσεις εξάρτησης, συγκεχυμένες αρμοδιότητες, πολιτικές σκοπιμότητες κ.λπ.) η εκτενέστερη αναφορά στα οποία δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην παρούσα φάση. Εκείνο που θα είχε, ίσως, σημασία είναι να εξετάσουμε με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να εξέλθουμε από τον «φαύλο κύκλο» αυτής της ανούσιας, αν όχι καταστρεπτικής, αντιπαράθεσης. Και τον μόνον τρόπο που, τουλάχιστον εμείς, μπορούμε να εντοπίσουμε είναι αυτός της ειλικρινούς και άμεσης επικοινωνίας – ενημέρωσης των πολιτών – δημοτών για ό,τι προκύπτει κι αφορά στην κοινωνία, σε τοπικό αλλά και εθνικό επίπεδο. Με αυτόν τον τρόπο ο πολίτης – δημότης θα μπορέσει να σχηματίζει ασφαλέστερη άποψη για τα τεκταινόμενα, να ξεχωρίζει τα όποια πολιτικά παιχνίδια και να αποδίδει “τα Καίσαρας καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ”…

Χωρίς συστηματική, ειλικρινή και πλατιά ενημέρωση, ο δημότης – πολίτης θα μένει διαρκώς στο σκοτάδι, εύκολο θύμα στην παραπληροφόρηση (που κυρίως μέσω των «ανώνυμων» πηγών του διαδικτύου, δυστυχώς, έχει λάβει σαρωτικές διαστάσεις), παρασυρόμενος σε πράξεις που πολλές φορές, χωρίς ο ίδιος να το συνειδητοποιεί, υποσκάπτουν τα δικά του συμφέροντα.

Μόνο που για να υπάρξει τέτοιου τύπου ενημέρωση, βασική προϋπόθεση είναι να μην αφήνουμε τα προβλήματα να «σκάνε» για να αναζητούμε τις λύσεις τους, αλλά να μπορούμε να προβλέπουμε, να προγραμματίζουμε και να προχωρούμε έγκαιρα σε δράσεις. Όσο κρύβουμε όσα δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε «κάτω από το χαλάκι», θα καλούμαστε να τα διαχειριστούμε υπό συνθήκες ασφυκτικών χρονικών πιέσεων και «τελεσιγράφων», οδηγούμενοι αναγκαστικά σε εμβαλωματικές λύσεις που δικαίως ξεσηκώνουν θύελλες αντιδράσεων.

Ο Τύπος, ιδιαίτερα ο τοπικός, μπορεί και οφείλει -με τις όποιες «συστημικές» αδυναμίες παρουσιάζει και ο ίδιος- να γίνει «αγωγός» αυτής της ενημέρωσης, αφού και η δική του ύπαρξη περνά μέσα από την υγιή επιβίωση της Αυτοδιοίκησης. Και αυτή είναι ίσως η μοναδική «εξάρτηση» μεταξύ των δύο πλευρών που μπορεί να αποφέρει θετικά αποτελέσματα για τις τοπικές κοινωνίες. Αν αυτό γίνει άμεσα αντιληπτό, ίσως καταφέρουμε να προλαμβάνουμε πολλές από τις εντάσεις και κυρίως, να καταστήσουμε τους πολίτες – δημότες, από απλούς θεατές των εξελίξεων και «κατά περίπτωση, αγανακτισμένους», σε υπεύθυνους συμμετόχους σε οτιδήποτε τους αφορά και καθορίζει το μέλλον τους.