Ούτε να αναπνέεις Υποτονική από πλευράς αυτοδιοικητικών νέων η εβδομάδα μετά το Πάσχα, καθώς η επιστροφή στην καθημερινότητα γίνεται σταδιακά, όπως και η επιστροφή των εκδρομέων. Τα μόνα που δεν επιστρέφουν -αφού δεν πήγαν πουθενά- είναι τα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών. Ένα από αυτά και η ποιότητα ζωής στις πόλεις που διαβιούμε, η οποία δυστυχώς υποβαθμίζεται διαρκώς. Οι συνέπειες πολλές, μία εκ των οποίων αποτυπώνεται στα ευρήματα της ετήσιας έκθεσης της πλατφόρμας IQAir για την ποιότητα του αέρα το 2025. Οι μέσες ετήσιες συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων PM2.5 αυξήθηκαν στη χώρα μας κατά 30%, με τις υψηλότερες τιμές να καταγράφονται σε ό,τι αφορά τον Βόρειο Τομέα Αθηνών σε Λυκόβρυση και Χαλάνδρι (κατέχουν αντιστοίχως τη 2η και 3η θέση στην Αττική), ενώ πολύ κοντά στην πρώτη «καυτή» 10άδα είναι και τα Βριλήσσια. Αντιθέτως, κάπως καλύτερη είναι η κατάσταση σε Χολαργό και Παπάγο. Οπότε, άντε μετά να πάρεις βαθιά ανάσα…
Ζορίζει από παντού Και δε φθάνει που ζούμε στριμωγμένοι στα μεγάλα και ρυπογόνα αστικά κέντρα, αλλά πληρώνουμε και πανάκριβα αυτήν την προβληματική διαμονή μας. Μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) έδειξε ότι η Ελλάδα κατέγραψε το 2025 τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων στην Ε.Ε. (+10,1%), ενώ οι τιμές αγοράς κατοικίας στην Αθήνα την περίοδο 2017-2025 εκτοξεύθηκε κατά 86%. Όπως έχει αναδειχθεί σε πρόσφατες έρευνες για το βόρειο κομμάτι της Αττικής, η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών σε πολλές περιοχές αυξάνουν το κόστος ενοικίασης και αγοράς, την ίδια στιγμή που μεγαλώνει η συγκέντρωση επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτές και, άρα, οι στεγαστικές ανάγκες των εργαζομένων που απασχολούνται στις εν λόγω επιχειρήσεις. Εάν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και τις ασφυκτικές κυκλοφοριακές συνθήκες, που καθιστούν σχεδόν επιτακτική την ανάγκη ανεύρεσης στέγης κοντά στην επαγγελματική απασχόληση, τότε καταλαβαίνουμε ότι το «σταυρόλεξο» δυσκολεύει ακόμη περισσότερο…
Και πάλι στους δρόμους Στους δρόμους κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι στους δήμους την Παρασκευή 24 Απριλίου, διεκδικώντας την κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής εργασίας στους ΟΤΑ και τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Αφορμή οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης και τα… ελαστικά σενάρια για όσους απασχολούνται στους παιδικούς σταθμούς και άλλες δομές μέσα από το ΕΣΠΑ. Η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να μπει μια τελεία σε αυτό το καθεστώς των επαναλαμβανόμενων συμβάσεων για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών στους δήμους, το οποίο μοιάζει με το μαρτύριο της σταγόνας για χιλιάδες εργαζόμενους, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να προγραμματίζουν τις ζωές τους σε… δόσεις. Εξάλλου, και η Αυτοδιοίκηση έχει επισημάνει επανειλημμένως την αναποτελεσματικότητα των συγκεκριμένων μορφών εργασίας και την ανάγκη να ανοίξει ο δρόμος για κανονικές προσλήψεις. Και δεν είναι μόνο οι δήμοι που πονάνε σε αυτό το κομμάτι…
Μετάβαση ή μετάλλαξη; To φωτογραφικό λεύκωμα «Μαρούσι – Όψεις της Σύγχρονης Πόλης. Η Νέα Αρχιτεκτονική» παρουσιάζει ο Δήμος Αμαρουσίου, επιχειρώντας να καταγράψει τη μετάβαση της πόλης μέσα στον χρόνο. Ωστόσο, κάποιοι άλλοι θα μιλούσαν για μετάλλαξη, αφού η συγκεκριμένη πόλη των Βορείων Προαστίων μεταβλήθηκε από παραδοσιακό προάστιο σε μητροπολιτικό κέντρο, με τα θετικά και τα αρνητικά του. Και, δυστυχώς, μάλλον τα αρνητικά υπερτερούν, αφού η αλματώδης πολεοδομική ανάπτυξη της περιοχής δεν ακολουθήθηκε από αντίστοιχη προσαρμογή των απαραίτητων υποδομών, ώστε να εξυπηρετηθούν οι νέες ανάγκες. Και να ήταν μόνο το Μαρούσι που βίωσε αυτή την ανισομερή ανάπτυξη…
Επιτήρηση παντού Το θέμα της τοποθέτησης καμερών επιτήρησης στις σχολικές μονάδες για την αποτροπή βανδαλισμών και άλλων παραβατικών συμπεριφορών συνιστά, αναμφίβολα, ευαίσθητο θέμα. Κάτι που φάνηκε και από την «ηλεκτρισμένη» συνεδρίαση στο Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου Αττικής όπου συζητήθηκε ένα αντίστοιχο θέμα, με σύσσωμη τη μειοψηφία να το καταψηφίζει. Αρκετά τα επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές, με κάποια εξ αυτών να αξίζουν τον προβληματισμό μας. Αλλά το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Σε μια περίοδο όπου η ανήλικη -και όχι μόνο- παραβατικότητα χτυπά κόκκινο, αλλά, ελλείψει χρημάτων ή και βούλησης, αδυνατούμε να φθάσουμε στη ρίζα του προβλήματος και να τη ξεριζώσουμε, αναγκαστικά θα αρκεστούμε σε απρόσωπες κάμερες και διαρκή επιτήρηση. Αποτελεσματικό μέτρο; Ο χρόνος θα δείξει, μόνο που ούτε σε αυτήν την περίπτωση είναι σύμμαχός μας…
