[email protected]
Η μετά βασάνων και κόπων ψήφιση του προϋπολογισμού του 2020 στον Δήμο Πεντέλης δεν ήταν η μοναδική περίπτωση στον Βόρειο Τομέα. Αρκετές διοικήσεις ταλαιπωρήθηκαν και «καρδιοχτύπησαν» προκειμένου να έχουν στα χέρια τους ψηφισμένο το οικονομικό πλάνο της νέας χρονιάς, αποδεικνύοντας ότι οι προσδοκίες του νομοθέτη που αποφάσισε να επιβάλει την απλή αναλογική στις αυτοδιοικητικές εκλογές ήταν εκτός πραγματικότητας.
Μάλιστα, στον προαναφερόμενο Δήμο αυτό κατέστη ακόμη πιο εμφανές, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση οι λοιπές δημοτικές παρατάξεις κατέθεσαν σχεδόν ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση, η οποία ωστόσο απορρίφθηκε από πλευράς διοίκησης, με την αιτιολογία ότι κινείται σε διαφορετικό πλαίσιο από τις προγραμματικές δηλώσεις με τις οποίες ψηφίστηκε η νέα δημοτική αρχή.
Ο δρόμος για συγκλίσεις και συνθέσεις στα νέα Δημοτικά Συμβούλια μόνο με ροδοπέταλα δεν είναι στρωμένος. Για να μην μιλήσουμε για προθέσεις…
Είτε έχει δίκιο η διοίκηση του Δήμου Πεντέλης, είτε έχουν δίκιο όσοι διαμαρτύρονται για έλλειψη συνεργασίας και συναίνεσης από πλευράς της διοικούσας παράταξης, το συμπέρασμα είναι ότι ο δρόμος για συγκλίσεις και συνθέσεις στα νέα Δημοτικά Συμβούλια μόνο με ροδοπέταλα δεν είναι στρωμένος. Για να μην μιλήσουμε για προθέσεις…
Και το «μαρτύριο» δεν τελειώνει εδώ. Τα τεχνικά προγράμματα και οι προϋπολογισμοί που ψηφίστηκαν είναι κάτι σαν τη θεωρία, η οποία για να αποκτήσει «σάρκα και οστά» θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να «σταθεί» και στην πράξη· στην καθημερινότητα, για την περίπτωση που εξετάζουμε. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, αφού ούτε η αριθμητική, ούτε η νοοτροπία, φαίνονται ικανές να διασφαλίσουν ήρεμες συνεδριάσεις στα περισσότερα κορυφαία τοπικά όργανα της Δημοκρατίας.
Για όλα αυτά ευθύνεται η απλή αναλογική; Εύλογο ερώτημα. Ίσως όχι, αλλά σίγουρα ο τρόπος και ο χρόνος που επιλέχθηκαν για την εφαρμογή της κάθε άλλο παρά ενισχύουν τα επιχειρήματα όσων την επιθυμούν και την υπερασπίζονται. Εάν είναι να καταπολεμήσουμε την αλαζονεία και την απολυτότητα των όποιων δημοτικών αρχών στην Αυτοδιοίκηση, καλλιεργώντας το έδαφος για «παρά φύσιν» συμμαχίες, «κολεγιές» και «παζαρέματα», τότε μάλλον «στραβά αρμενίζουμε». Και ίσως να πρέπει να αναθεωρήσουμε σύντομα, πριν στραβώσει ολότελα και ο γιαλός…
