Δράση για μια Άλλη Πόλη: Ζητείται πολιτική για τα Βριλήσσια

Άρθρο – παρέμβαση για τις πολιτικές ζυμώσεις στον Δήμο Βριλησσίων ανάρτησε η Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων Δράση για μια Άλλη Πόλη στην ιστοσελίδα της. Η Κίνηση κάνει λόγο για κινήσεις «απαξίωσης» και «γελοιοποίησης» της Αυτοδιοίκησης, μέσω της «χωρίς περιεχόμενο παρέλασης υποψηφίων που φιλοδοξούν – γενικώς – να αλλάξουν τα Βριλήσσια».

Ειδικότερα, στο άρθρο της η Δράση για μια Άλλη Πόλη αναφέρει:

Με την απαξίωση και την γελοιοποίηση αντιμέτωπη η αυτοδιοίκηση

Όπως είχαμε προβλέψει, συζητώντας για το νομοσχέδιο της αυτοδιοίκησης, η κύρια συνέπεια που αυτό θα επιφέρει – στο δεδομένο πολιτικό κλίμα – είναι η περαιτέρω ρευστοποίηση και υποβάθμιση κάθε πολιτικής διεργασίας. Την ώρα που βασική λειτουργία της πολιτικής είναι η αναγωγή των αντιτιθέμενων στοιχείων της πραγματικότητας σε μια σύνθεση με νόημα, για την οποία αξίζει κανείς να αγωνίζεται, η χωρίς περιεχόμενο παρέλαση υποψηφίων που φιλοδοξούν – γενικώς – να αλλάξουν τα Βριλήσσια, οδηγεί στη απαξίωση των εκλογών.

Ήδη από την προεκλογική περίοδο και πριν η απλή αναλογική εφαρμοστεί, έχουν απελευθερωθεί και διασταλεί όλοι οι υποκειμενισμοί, όλες οι αυτοαναφορικές στρατηγικές: Ο καθένας αισθάνεται ότι ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ να μετέχει της τοπικής εξουσίας, όχι ως πολιτικό υποκείμενο ή ως εκπρόσωπος μιας κατάστασης που έχει αναδειχθεί στην πράξη, αλλά ως έκφραση προσωπικών «θέλω», επιμέρους στοχεύσεων ή αιτημάτων.

Με την πολιτική να αδυνατεί να μεσολαβήσει, εκτρεπόμενη σε αντιπαραθέσεις για το κάθε τι, ούτε και η διαδικασία της εκπροσώπησης μπορεί να λειτουργήσει αυθεντικά. Οι επιλογές δεν γίνονται στο όνομα της κοινότητας, αλλά των θραυσμάτων της. Μπορούμε π.χ. να επιλέγουμε τα μέλη του τάδε ποδοσφαιρικού συλλόγου για να βελτιωθεί το γήπεδο της ομάδας μας ή αυτούς που αγαπούν το ποδήλατο για να αποκτήσουμε νέους ποδηλατοδρόμους ή τον νέο υποψήφιο που είναι «καλό παιδί» κ.τ.λ., αλλά το ερώτημα είναι εάν έκαστος εξ αυτών είναι σε θέση να εκφράσει κάτι περισσότερο από τη μερική οπτική του.

Η διάλυση του συνδυασμού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα Βριλήσσια είναι δείγμα των προηγούμενων. Οι παράγοντες της Ν.Δ. (που διοίκησαν από κοινού τον Δήμο), ακολουθούν αποκλίνουσες επιλογές αν και είναι αδύνατον να διαχωρισθούν στη βάση κάποιας διαφορετικής αυτοδιοικητικής αντίληψης! Ανάλογα φαινόμενα θα εκδηλωθούν και σε άλλους δήμους, άλλωστε αυτή είναι η επιδίωξη της κυβέρνησης με τον «Κλεισθένη»: Η επιτάχυνση της ρευστοποίησης κομμάτων, παρατάξεων, ιδεών, των «αντιπάλων» της, ώστε να εμποδίζεται η συγκρότηση κάθε εναλλακτικής και να διευκολύνεται η ανασύσταση ενός «νέου» σκηνικού στα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα προηγούμενα αφορούν και την «κεντροαριστερά», με τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ του 2014 να ενσωματώνονται σε έναν ενιαίο συνδυασμό υπό τον σημερινό δήμαρχο, επιλογή βολική για τον ίδιο, αλλά και για το κυβερνητικό κόμμα που δεν έχει στελέχη στην αυτοδιοίκηση. Ολίγον ΣΥΡΙΖΑ, ολίγον ΠΑΣΟΚ, το σύνθημα είναι να μην επιστρέψει η Δεξιά. Ως εκεί…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, με το «φαινόμενο» Ντινόπουλου, τη διάλυση της «Νέας Πνοής», τη μετάλλαξη παρατάξεων που εκλέχθηκαν ως αντιπολίτευση και κατέληξαν να συνδιοικούν, με τις υποβόσκουσες αντιπαραθέσεις στον συνδυασμό της πλειοψηφίας και τις συνεχείς ανεξαρτητοποιήσεις, προοιωνίζεται μια προεκλογική περίοδος χωρίς όρια, χωρίς μέτρο αλλά και χωρίς ουσιαστικό επίδικο!

Μάλλον και με περιορισμένο κοινό…

Αυτό που δεν έχουν υποψιαστεί οι πρωταγωνιστές αυτού του σεναρίου, που πολιτεύονται σαν να μην τρέχει τίποτα, με ανάλογο στίγμα, γλώσσα και συμπεριφορές, μη αντιλαμβανόμενοι ότι η πλειοψηφία της κοινότητας τους έχει γυρίσει την πλάτη, είναι ότι η γελοιοποίηση της προσεχούς εκλογικής διαδικασίας βρίσκεται προ των θυρών. Ουδείς σκεπτόμενος άνθρωπος -πρωτίστως η νεολαία- έλκεται από αυτή την εικόνα και διατίθεται να μετάσχει.

Έτσι, η προοπτική για την ανασύνταξη μιας λειτουργικής δημοτικής ζωής επαφίεται σε όσους κρατούν αποστάσεις από τα προηγούμενα, από τα Like, τα «συγχαρητήρια», τις φωτογραφίες του αρχηγού σε κάθε εκδήλωση, τις χαιρετούρες, τις βόλτες στη λαϊκή και τα «είμαστε μαζί σου». Αρκετά με τους υποκειμενισμούς, τις μεταγραφές, τα «παιχνίδια», τα λόμπι και τα τετριμμένα.