Δήμοι στα δικαστήρια
Κανένα περιθώριο συνεννόησης δε φαίνεται να υπάρχει μεταξύ των Δήμων Μεταμόρφωσης και Ηρακλείου Αττικής σχετικώς με το θέμα της λειτουργίας Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) – αμαξοστασίου από τον δεύτερο σε μισθωμένο ιδιόκτητο οικόπεδο στην επικράτεια του πρώτου. Μάλιστα, η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου Αττικής να συνάψει δανειακή σύμβαση για την απόχτηση του εν λόγω χώρου λειτούργησε σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι για τους διοικούντες τον Δήμο Μεταμόρφωσης. Σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μεταμόρφωσης, τόσο ο δήμαρχος Στράτος Σαραούδας, όσο και το σύνολο των δημοτικών συμβούλων που πήραν τον λόγο, κατηγόρησαν τη δημοτική αρχή του Νίκου Μπάμπάλου ότι αγνοεί επιδεικτικά τις καταγγελίες-ενστάσεις για την καταλληλότητα του μισθωμένου ακινήτου ώστε να λειτουργεί ως χώρος ΣΜΑ-αμαξοστάσιο και πως φέρεται αλαζονικά απέναντι στη γειτονική πόλη. Τελικώς, ο Δήμος Μεταμόρφωσης, με πλήρη ομοφωνία, αποφάσισε να αποτρέψει με κάθε μέσο -ακόμη και με προσφυγή στη Δικαιοσύνη- την απόχτηση του ακινήτου, αλλά και τη συνέχιση της λειτουργίας του υφιστάμενου ΣΜΑ-αμαξοστασίου από τον Δήμο Ηρακλείου Αττικής, την ώρα που ο ίδιος δεν έχει δικό του αντίστοιχο χώρο στην πόλη. Αν προκύπτει ένα συμπέρασμα από την παραπάνω διένεξη αυτό είναι ότι, όσο θα συνεχίζει να απουσιάζει ο κεντρικός σχεδιασμός στη διαχείριση απορριμμάτων, οι Δήμοι θα προσπαθούν να καλύψουν όπως-όπως το κενό, με αποτέλεσμα οι διαδημοτικές συγκρούσεις να καθίστανται αναπόφευκτες…
Τα… βάζει με όλους
Σε κατάσταση μόνιμης αντιπαράθεσης με τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης βρίσκεται ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας Παναγιώτης Μανούρης. Πριν προλάβει να κλείσει το μέτωπο με τη Λαϊκή Συσπείρωση, έβαλε στο στόχαστρο την τέως δήμαρχο Δέσποινα Θωμαΐδου. Η κριτική της τελευταίας για τον τρόπο εκκένωσης της κατασκήνωσης του Δήμου στο Αλεποχώρι, λόγω της μεγάλης φωτιάς στη Δυτική Αττική, αλλά και τα παράπονα για την κατάσταση των παιδικών χαρών στην πόλη, πυροδότησαν τον δήμαρχο, ο οποίος μπήκε -για ακόμη μία φορά- στο παιχνίδι της σύγκρισης της δικής του διοίκησης με αυτήν της προκατόχου του. Μα, δήμαρχε, τα πεπραγμένα της κ. Θωμαΐδου κρίθηκαν στις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Για τον πολίτη δεν έχει καμιά σημασία η παρελθοντολογία αλλά το εάν βελτιώνεται ή όχι η καθημερινότητά του. Σε αυτό θα κληθείτε να δώσετε εξετάσεις και από αυτό θα κριθείτε στις επόμενες αυτοδιοικητικές κάλπες…
«Καυτές πατάτες»
Πυρ και μανία είναι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιώσιμης Ανάπτυξης Πόλεων (ΣΒΑΠ) με την προσπάθεια του Ενιαίου Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) να φορτώσει στους δήμους τα έξοδα λειτουργίας, συντήρησης και αποκομιδής των Πολυκέντρων (τα γνωστά «σπιτάκια») Ανακύκλωσης. Ο Αλέξανδρος Μαυραγάνης υποστηρίζει ότι «το πολυδιαφημισμένο και πανάκριβο- μοντέλο καταρρέει και οι κεντρικοί εμπνευστές του προσπαθούν βιαστικά να πετάξουν την ”καυτή πατάτα” στις πλάτες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των δημοτών της» και, μάλιστα, σε μια εποχή που οι συμβάσεις του όλου εγχειρήματος έχουν μπει στο «μικροσκόπιο» των ελεγκτικών αρχών. Ποιος μπορεί να πει ότι έχει άδικο ο πρόεδρος όταν, για πολλοστή φορά, η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να «βγάλει τα κάστανα» από μια «φωτιά» που άλλοι άναψαν και άλλους θα «κάψει»;
Καμένα δάση, ανύπαρκτες ευθύνες
Την ώρα που τα καμένα καπνίζουν ακόμη στη Δυτική Αττική, μετά τη μεγάλη και καταστροφική πυρκαγιά, τα στοιχεία του Meteo αποτυπώνουν μια εφιαλτική πραγματικότητα για την Περιφέρεια Αττικής. Τα τελευταία 10 χρόνια έχουν γίνει στάχτη περίπου 500.000 στρέμματα δάσους, σε σύνολο δασικών εκτάσεων περίπου 1.230.000 στρεμμάτων (μείωση 42%). Η μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, στην οποία συγκεντρώνεται πάνω από το μισό του πληθυσμού και όπου υπάρχουν περιοχές με ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης, οι πράσινες πνεύμονες μειώνονται όλο και περισσότερο. Δεν έχει καμιά σημασία να παρακολουθήσουμε την ανούσια συζήτηση περί αναζήτησης ευθυνών, πολιτικών ή μη, για τις τελευταίες πυρκαγιές. Σε ένα κράτος που σχεδιάζει στο παρά πέντε, υλοποιεί στο και πέντε και βρίσκει πάντα δικαιολογίες για να μένει στο… απυρόβλητο, είναι μάταιο να περιμένεις ότι κάτι θα αλλάξει. Πόσο μάλλον που η όντως υπαρκτή κλιματική κρίση δίνει νέο άλλοθι στους «αρμοδίους» για να αποκρύψουν ευθύνες και να σκεπάσουν τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.
Άνθρωποι και υπάνθρωποι
Τιτάνια η προσπάθεια των πυροσβεστικών δυνάμεων στα πύρινα μέτωπα, εξίσου τιτάνια η προσπάθεια όλων εκείνων που μπαίνουν στις φλόγες για να διασώσουν τα δύστυχα ζώα (συντροφιάς ή μη) που βρίσκονται εγκλωβισμένα και τρομαγμένα στη μέση της κόλασης. Για τους υπανθρώπους που άφησαν πίσω τους, πολλές φορές δεμένα ή περιορισμένα σε κλειστούς χώρους, τα ζώα τους δεν αξίζει να γραφτεί ούτε μια αράδα. Αλλά για τους εκατοντάδες εθελοντές και τις οργανωμένες δομές, όπως αυτή του Διαδημοτικού Κέντρου Αδέσποτων Ζώων (ΔΙΚΕΠΑΖ), που βάζουν πλάτη για να περιορίσουν τις άδικες απώλειες μικρών και μεγάλων ζώων, αξίζει να γραφτούν τόμοι ολόκληροι. Ας συνδράμουμε το έργο τους, όπως και όσο μπορούμε. Καλές οι ιδιοκτησίες μας, αλλά δεν αξίζουν δεκάρα εάν μείνουν όρθιες μέσα σε ένα περιβάλλον χωρίς πράσινο και χωρίς ζωικό βασίλειο.

