Σωμ. Εργαζομένων «Αμ. Φλέμινγκ»: Οι οδηγοί, το ΕΚΑΒ και οι εργολάβοι…

Την απόφαση της διοίκησης του ΕΚΑΒ, βάσει της οποίας οι οδηγοί της υπηρεσίας θα μεταφέρουν μόνο ασθενείς και δεν θα εξυπηρετούν άλλες μεταφορικές ανάγκες των νοσοκομείων, κατακρίνει το Σωματείο Εργαζομένων του Νοσοκομείου «Αμαλία Φλέμινγκ».

Στην ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι αναφέρουν:

Θυμόμαστε όλοι πώς εκδηλώθηκε το 2013 η επίθεση στους εργαζόμενους στη χώρα μας με πρόσχημα την κρίση, επί κυβέρνησης… ΔΝΤ, με πολιτικό εκπρόσωπο στο Υγείας τον Γεωργιάδη. Τις «επί παραγγελία» χιλιάδες απολύσεις και διαθεσιμότητες στο Δημόσιο (βέβαια ο ίδιος το αρνιόταν, διεκδικώντας όλη τη δόξα για τον εαυτό του, αφού σε μια έκρηξη χαράς έλεγε: «Μη μου στερείτε τη δόξα, εγώ τα έκανα αυτά, από μόνος μου!!!»).

Έτσι, λοιπόν, εκείνη την πρώτη άγρια περίοδο έγιναν απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων όπως οι σχολικοί φύλακες, οι καθαρίστριες, οι δημοτικοί υπάλληλοι, οι καθηγητές κ.λπ. Αν, μάλιστα, το εργατικό κίνημα δεν ξεπερνούσε τότε τις ηγεσίες του και δεν ξέσπαγαν αγώνες αντίστασης, θα είχαμε χιλιάδες ακόμα απολύσεις.

Στην Υγεία, μαζί με τις διαθεσιμότητες και τα κλεισίματα των Νοσοκομείων, ολόκληρος ο κλάδος των οδηγών καταργήθηκε σε μία νύχτα και οι συνάδελφοι εντάχθηκαν στο ΕΚΑΒ, το οποίο τάχα θα εξυπηρετούσε και τα Νοσοκομεία.

Όλοι οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία, αργά ή γρήγορα, κατάλαβαν τι επιπτώσεις είχε αυτό. Ιδιαίτερα στα Νοσοκομεία εκείνα που έχουν διάσπαρτα τμήματα ή απαιτούν πολλές μεταφορές, όπως το «Φλέμινγκ» ή το «Σισμανόγλειο» με τα Κ. Υγείας κ.λπ., το μεταφορικό έργο, έγινε ένας ακόμα εφιάλτης. Και λέμε μεταφορικό έργο, γιατί οι μεταφορές των Νοσοκομείων εκτείνονται από τις διακομιδές ασθενών ως την τροφοδοσία υλικών, τις εξορμήσεις της Αιμοδοσίας και τη διακίνηση εγγράφων και υπαλλήλων.

Το ΕΚΑΒ, που ανέλαβε να καλύψει αυτές τις ανάγκες, διαθέτει οδηγούς στα Νοσοκομεία, οι οποίοι όμως δεν φτάνουν για όλες αυτές τις δουλειές. Σε συνδυασμό μάλιστα με τη γενική έλλειψη προσωπικού, τις συνταξιοδοτήσεις (και των οδηγών), χωρίς νέες προσλήψεις, οι υπηρεσίες έχουν γίνει μπάχαλο. Ταλαιπωρούνται καθημερινά εργαζόμενοι και ασθενείς με πολύωρες καθυστερήσεις, καθώς είναι καθημερινό στοίχημα η διακίνηση ανθρώπων και πραγμάτων στα Νοσοκομεία. Ευνόητο είναι ότι και σε αυτή την περίπτωση η δουλειά γίνεται χάρη στο φιλότιμο και στην υπερπροσπάθεια των εργαζομένων.

Κάτω από το βάρος αυτών των αναγκών πολλά Νοσοκομεία έχουν αναγκαστεί να προσλάβουν ελάχιστους οδηγούς, με μια ποικιλία εργασιακών σχέσεων, για… έκτακτες ανάγκες (στην πραγματικότητα πιο τακτικές δε γίνεται!) λίγων μηνών, με ΟΑΕΔ κ.λπ. Ούτε λόγος για μόνιμες προσλήψεις, καθώς ούτε εδώ υπάρχει «δημοσιονομικός χώρος», αλλά ούτε και κλάδος να ενταχθούν αφού, όπως είπαμε, καταργήθηκε με πολιτική απόφαση.

Ενώ, λοιπόν, με χίλια ζόρια κάπως έτσι κυλάει η καθημερινότητα, πρόσφατα η διοίκηση του ΕΚΑΒ, με απόφασή της, στέλνει στα Νοσοκομεία ένα χαρτί και ξεκαθαρίζει ότι οι οδηγοί του ΕΚΑΒ θα μεταφέρουν μόνο ασθενείς και τίποτα άλλο, γιατί αυτός λέει είναι ο ρόλος τους. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να υποδεικνύει στα Νοσοκομεία να καλύψουν τις άλλες μεταφορικές ανάγκες τους με «ίδια έξοδα». 

• Το σχετικό έγγραφο της διοίκησης του ΕΚΑΒ

Σε ελεύθερη μετάφραση λέει: Δεν με ενδιαφέρει π.χ. πώς θα κάνετε τις εξορμήσεις αιμοδοσίας, πώς θα μαζέψετε αίματα ή π’ως θα μεταφέρετε τις γάζες, τους ορούς, τα τρόφιμα. Κόψτε τον λαιμό σας και πληρώστε από την τσέπη σας. Το γεγονός ότι οι οδηγοί των Νοσοκομείων που έκαναν όλες αυτές τις δουλειές απορροφήθηκαν από το ΕΚΑΒ μοιάζει να διαφεύγει της διοίκησής του.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ως αυτή τη στιγμή, η μεγάλη, τακτική και προγραμματισμένη εξόρμηση Αιμοδοσίας του «Φλέμινγκ» στη Λήμνο, που αποφέρει πάνω από 200 μονάδες αίματος, κινδυνεύει να ματαιωθεί, αφού δεν έχει ξεκαθαρίσει η διοίκηση του ΕΚΑΒ αν θα διαθέσει τελικά οδηγό, όπως έκανε ως τώρα ή αν θα εφαρμόσει την απόφασή της για… περικοπές.

Εδώ που τα λέμε, όμως, ακόμα κι αυτό μοιάζει λεπτομέρεια αφού το πραγματικό επίδικο ήταν από την αρχή άλλο: Να καταργηθεί ένας ακόμα κλάδος εργαζομένων που είχε μόνιμη δουλειά, να αντικατασταθεί από εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας, κακοπληρωμένους και αναλώσιμους (διαχείριση της φτώχειας το λένε αυτό), ενώ στο βάθος έρχονται οι γνωστοί μας εργολάβοι. Οι έμποροι ανθρώπων που ως τώρα πούλαγαν στο Δημόσιο καθαριότητα, φύλαξη, σίτιση κ.λπ., αφού εκτοπίστηκαν οι μόνιμοι εργαζόμενοι, θα τους δούμε σε λίγο να πουλάνε και μεταφορικό έργο κάθε λογής.

Σημ.1: Ήδη ιδιωτικές εταιρίες πουλάνε μεταφορές σε «ειδικό» χώρο. Το πώς έσκασαν ορισμένες εταιρείες ξαφνικά και θησαυρίζουν για χρόνια, αφού κατά ένα μαγικό τρόπο ήταν «έτοιμες» με το που τέθηκαν σε εφαρμογή οι σχετικοί νόμοι για τη διακίνηση βιολογικών δειγμάτων κ.λπ., είναι αξιοθαύμαστο. Να υποθέσουμε ότι τα Νοσοκομεία ή άλλες αρμόδιες υπηρεσίες ήταν… ανίκανες και ανέτοιμες να το αναλάβουν ε;

Σημ 2: Παρά την ελεύθερη αγορά και το λιγότερο κράτος, διακρίνουμε μεγάλη επιμονή από ορισμένους να είναι κρατικοδίαιτοι. Να μην μπορούν να υπάρξουν δηλαδή οι «επενδυτές» που θα φέρουν την ανάπτυξη και θα σωθούμε, χωρίς να απομυζούν το, άχρηστο κατά τα άλλα, Δημόσιο.

Σημ. 3: Και αυτή η ιστορία με τους οδηγούς δεν είναι τυχαία ανωμαλία: Έχει σαφή προσανατολισμό και ιδεολογικό υπόβαθρο, γι’ αυτό και εμείς πρέπει να φτάσουμε τη σκέψη μας ως το τέλος, αν θέλουμε να την καταλάβουμε. Καθώς είναι πρώτης τάξεως «πιλότος» και ολοκληρωμένο παράδειγμα για το πώς μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα γίνονται παρελθόν – και θεσμικά – υπηρεσίες και θέσεις εργασίας που θεωρούνταν δεδομένες. Πώς προωθείται σταθερά η κατάργηση της μονιμότητας και η επιβολή της εργασιακής ζούγκλας στις ζωές μας.

Συμπέρασμα: Όλοι όσοι ζουν από τις δικές μας πλάτες, όποια μορφή και αν έχουν (κρατική, υπερ- ατλαντική, ντόπιοι ή ξένοι «επενδυτές», τράπεζες, ΔΝΤ…) το ΚΕΦΑΛΑΙΟ δηλαδή, έχουν βαλθεί να ξεριζώσουν την πεποίθηση ότι η σταθερή δουλειά, οι αξιοπρεπείς μισθοί, η περίθαλψη, η παιδεία… ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΑΙΜΑ! ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ;