Δίκτυο Εργαζομένων στους ΟΤΑ: Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα των δήμων δεν είναι «παιδιά ενός κατώτερου θεού»

Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα των δήμων δεν είναι «παιδιά ενός κατώτερου θεού» σημειώνει το Δίκτυο Εργαζομένων στους ΟΤΑ, με αφορμή τη συζήτηση του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

Στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο φορέας αναφέρει:

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που συζητιέται αυτές τις ήμερες στη βουλή, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του υπουργού εργασίας κ. Βρούτση, να πείσουν για το αντίθετο, είναι συνέχεια ουσιαστικά του  αντεργατικού «νόμου Κατρούγκαλου», τον οποίο η «Ν.Δ.» είχε δεσμευτεί ότι θα καταργήσει. Ουσιαστικά δεν αλλάζει τη φιλοσοφία του, παραμένει ο πυρήνας της αντιδραστικής ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, με βασικότερο την καθιέρωση της εθνικής σύνταξης, την χωρίς κρατική εγγύηση της ανταποδοτικής και τα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης μέχρι τα 30 χρόνια εργασίας.

Με τη μερική βαθμιαία βελτίωση των ποσοστών αναπλήρωσης από τα 30 έως και τα 40 χρόνια εργασίας, ουσιαστικά υπολογίσιμη θα είναι η αύξηση για όσους έχουν πάνω από 35 χρόνια εργάσιμο βίο και μέσο συντάξιμο μισθό πάνω από 1.200 ευρώ. Οι αυξήσεις δεν αφορούν την πλειοψηφία των εργαζομένων, γιατί ο μέσος όρος όσων βγαίνουν στη σύνταξη ανέρχεται στα 30 -31 χρόνια εργασίας.

Αλήθεια, ποιος νέος θα έχει 40 χρόνια εργασίας, όταν η ανεργία, η εργασιακή περιπλάνηση, η εκ περιτροπής και η «μαύρη» εργασία συνεχίζουν να είναι στα ύψη; Ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν η σημερινή αλλά και η προηγούμενη κυβέρνηση που δήθεν διαμαρτύρεται για τις αδικίες του νομοσχεδίου; 

Ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει σε βάρος των πολλών την αντεργατική της πολιτική, στο νομοσχέδιο παραμένουν ευνοϊκές διατάξεις για ορισμένες ειδικότητες που ανήκουν στα σώματα ασφάλειας και τις ένοπλες δυνάμεις. Διατηρούνται τα πλασματικά επιπλέον χρόνια συνταξιοδότησης και φαίνεται ότι θα παραμείνουν τα ποσοστά αναπλήρωσης του «Ν. Κατρούγκαλου» σε όσους έχουν πάνω από 40 χρόνια εργασίας για αυτούς. ΔΕΝ γίνεται όμως το ίδιο και για όλους τους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα των Δήμων, για παράδειγμα, αντιμετωπίζονται έως παιδιά ενός κατωτέρου θεού. Σε αυτούς που μαζεύουν τα απορρίμματα σε συνθήκες παντός καιρού, καθαρίζουν κάθε γωνιά της χώρας και πεθαίνουν από διαφορές επαγγελματικές ασθένειες, που ο κλάδος τους μετράει δεκάδες νεκρούς στη διάρκεια της εργασίας τα τελευταία χρόνια, αναγνωρίζονται μόνο τρία πλασματικά μισθολογικά κλιμάκια, παρόλο που ο νόμος 3660/2008 τους εντάσσει στα Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Οι εργαζόμενοι αυτοί, που αναγκάζονται να πληρώνουν αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές-επασφάλιστρο 4,3%, δεν πρόκειται όχι μόνο να δουν προσαύξηση στη σύνταξή τους, αλλά τους αύξησαν και τα όρια ηλικίας από τα 58 στα 60. Είναι αυτό ίση και δίκαιη αντιμετώπιση; 

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να άρει την αδικία αυτή σε βάρος των εργαζομένων στην καθαριότητα, καθώς και σε άλλες αντίστοιχες ειδικότητες εργαζομένων που σίγουρα υπάρχουν και σε άλλους κλάδους. Καλούμε τα κόμματα της βουλής να θέσουν, μεταξύ άλλων, και αυτό το ζήτημα στη συζήτηση και να απαιτήσουν να συμπεριληφθεί το αίτημα αυτό στο νέο νόμο για την κοινωνική ασφάλιση.      

Διεκδικούμε: 

• Ενιαία δικαιώματα σε εργαζόμενους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
• Να υπάρχει προσαύξηση στη σύνταξη των εργαζομένων στα Βαρέα που καταβάλλουν το επιπλέον ασφάλιστρο του Ν. 3660/2008.
• Ανώτατο όριο ηλικίας για τη σύνταξη τα 60 χρόνια για κάθε εργαζόμενο. Σύνταξη σε ηλικία 55 χρονών σε όσους εργάζονται στα βαρέα και ανθυγιεινά. 
• Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας και στα 25 χρόνια εργασίας στα Βαρέα χωρίς όριο ηλικίας.  
• Η σύνταξη να είναι στο σύνολό της εγγυημένη από το κράτος. Να είναι πιο δίκαιη και να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση. 
• Η κατώτερη μειωμένη σύνταξη να διασφαλίζεται με 15 χρόνια εργασίας και όχι με 20 χρόνια. Κατώτατος μισθός στα 900 ευρώ και ανάλογες αυξήσεις με βάση τα χρόνια προϋπηρεσίας μέχρι τα 30 χρόνια εργασίας και την ιδιαιτερότητα της εργασίας. Κατώτερη σύνταξη στα 700 ευρώ για να ζούμε με αξιοπρέπεια. 
• Τα ποσοστά αναπλήρωσης να αυξηθούν για όλους από τα 15 χρόνια εργασίας. Τα ποσοστά αναπλήρωσης να είναι τέτοια ώστε στα 30 χρόνια εργασίας και στα 25 στα βαρέα να δίνουν συνολική σύνταξη όχι κάτω από  το 80-85 τοις εκατό του μέσου όρου των  μηνιαίων αποδοχών της καλύτερης πενταετίας στη διάρκεια του ασφαλιστικού βίου.