Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιγράψει το ΠΑΣΟΚ ή ο Αλέξης τον Μακρόν;

Με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στην Γαλλία, αλλά και τις δικές μας εσωτερικές δημοσκοπήσεις, που σχεδόν όλες αποτυπώνουν τη δημοκοπική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, γεννιούνται στο μυαλό όλων μας κάποια ερωτήματα σχετικά με τo μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικού σχηματισμού, αλλά και του Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργού.  Τα ερωτήματα αυτά εύλογα ανακύπτουν, αν αναλογιστεί κανείς ότι ένα κόμμα σαν το ΣΥΡΙΖΑ, που με το «ζόρι» εισερχόταν στη Βουλή, κατάφερε να μεταμορφωθεί σε λίγα χρόνια από βάτραχο σε πρίγκιπα και να καταλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Γράφει ο Αλέξανδρος Κριτσίκης*

Κάτι αντίστοιχο με το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή, που μόλις σε λίγα χρόνια από τη συγκρότησή του το 1974 κατάφερε το 1981 να συγκεντρώσει περί το 48% του ελληνικού λαού και να εξελιχθεί σε ηγεμονικό κόμμα, που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της χώρας επί 20 συναπτά έτη. Βέβαια το ΠΑΣΟΚ είχε γεννήτορα και οδηγό του έναν μεγάλο ηγέτη με πολλά βέβαια, μα πάρα πολλά,  αρνητικά σημεία. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει έναν αντίστοιχο στο τιμόνι του;

Όπως όλοι γνωρίζουμε, αν και ΠΑΣΟΚ κατά τη δεκαετία του 1980 κατέστη υπό την ηγεσία του Ανδρέα Παπανδρέου ο βασικός πολιτικός εκπρόσωπος της «Αλλαγής» στην τελευταία περίοδο διακυβέρνησης του υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, ταυτίστηκε με το μνημόνιο. Η ταύτισή του βέβαια με το μνημόνιο του επέφερε το τελικό πλήγμα μιας και στην τότε χρονική περίοδο η πολιτική ζωή της χώρας είχε χωριστεί σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, με την πλειοψηφία του αριστερού χώρου να έχει ταυτιστεί με τους αντιμνημονιακούς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, εκμεταλλευόμενος τον διχασμό αυτό, κατέφερε να πείσει την πλειοψηφία του αριστερού ιδίως εκλογικού σώματος, που τότε «ξόρκιζε» το μνημόνιο, ότι θα καταργήσει με έναν νόμο και ένα άρθρο το μνημόνιο και ανήλθε στην εξουσία.  Στην πορεία βέβαια έπραξε τα τελείως αντίθετα!

Σε αυτό λοιπόν το σημείο ανακύπτουν εύλογα κάποια ερωτήματα του τύπου: Θα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ την πορεία του ΠΑΣΟΚ, που όταν το τελευταίο ταυτίστηκε με  τα μνημόνια απώλεσε την εκλογική του κυριαρχία και ηγεμονία; Η κεντροαριστερά θα αναζητήσει άλλο κομματικό χώρο έκφρασης ή ο Αλέξης θα αναζητήσει τη συναίνεση ανάμεσα σε διαφορετικές κομματικές γραμμές και θα κρατήσει ζωντανό το κόμμα του, με ευρύ και πολυσυλλεκτικό  ιδεολογικό προσανατολισμό;

Στην τελική, μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ, άλλα ο ίδιος ο Αλέξης αποφασίσει να «σκοτώσει» το κόμμα του; Μήπως δηλαδή ο Αλέξης μιμηθεί τον Μακρόν, ακολουθώντας τα βήματά του και αποφασίσει να ιδρύσει έναν νέο πολιτικό σχηματισμό (πριν ή μετά τις επικείμενες εκλογές μόνο ο ίδιος ξέρει), βασιζόμενος σε μία ετερόκλητη πολιτική συμμαχία; Αν δούμε τον Αλέξη να δηλώνει ότι τάχα το κόμμα του εκφράζει το παλιό και αναχρονιστικό και κάνει λόγο για μία νέα «δημοκρατική επανάσταση», όπως ακριβώς και ο Μακρόν, τότε θα καταλάβουμε ότι ο Αλέξης δεν αντιγράφει πλέον τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά έχει βρει άλλον μέντορα! Όλα βέβαια θα εξαρτηθούν και από το πόσο τα κόμματα παραμένουν ακόμη ισχυρά στη χώρα μας ή τοπολιτικό κεφάλαιο του εκάστοτε αρχηγού υπερβαίνει τη συλλογικότητα των κομμάτων, που μοιάζουν πλέον σαν τα γερασμένα άλογα έτοιμα να θανατωθούν από τον ιδιοκτήτη τους.

Θα επιβεβαιωθεί ο σπουδαίος πολιτικός επιστήμονας Πίτερ Μέιρ, ο οποίος έκανε λόγο για «μια δημοκρατία δίχως κόμματα» ή μήπως πρέπει να ομιλούμε πλέον για μια «προεδροποίηση» του ελληνικού κομματικού συστήματος;

 * Δικηγόρος, πρώην υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την παράταξη 180° Η Αττική αλλάζει πρόσωπο.