Άθλιες εργασιακές συνθήκες στον Δήμο Λυκόβρυσης – Πεύκης καταγγέλλει το Σωματείο Εργαζομένων

Σοβαρά περιστατικά που έχουν να κάνουμε με τις συνθήκες εργασίας και, κυρίως, με την ασφάλεια των εργαζομένων, καταγγέλλει το Σωματείο Εργαζομένων του Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης.

Ειδικότερα, στην ανακοίνωσή του, την οποία τιτλοφορεί ως «Προμελετημένο έγκλημα!», το Σωματείο αναφέρει ότι ο δήμαρχος Μάριος Ψυχάλης αντιμετωπίζει ως «αναλώσιμους» τους εργαζόμενους του προσυνταξιοδοτικού προγράμματος ηλικίας 55 – 67 της ΔΥΠΑ, οι οποίοι προσελήφθησαν πρόσφατα στην υπηρεσία Καθαριότητας, αναγκάζοντάς τους σε «διπλοβάρδιες», χωρίς μέσα ατομικής προστασίας, ακόμη και μέσα στο λιοπύρι.

Στην ίδια ανακοίνωση, το Σωματείο αναφέρει επίσης ότι την περασμένη Πέμπτη τα ξημερώματα παραλίγο να συμβεί σοβαρό εργατικό ατύχημα, όταν η αρπάγη του Δήμου μπλέχτηκε και παρέσυρε καλώδια υψηλής τάσης στην περιοχή του κλειστού γηπέδου, με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά και να χρειαστεί η επέμβαση της Πυροσβεστικής.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης.

«Προμελετημένο έγκλημα!

Τα όσα διαδραματίζονται στον δήμο μας με τους εργαζόμενους του προσυνταξιοδοτικού προγράμματος ηλικίας 55 – 67 του ΟΑΕΔ, που προσλήφθηκαν αυτή την εβδομάδα στην καθαριότητα, είναι ανατριχιαστικά. Άνθρωποι που έρχονται για να συμπληρώσουν ένσημα και να βγουν στη σύνταξη, άνθρωποι που έχουν ένα σωρό σοβαρά προβλήματα υγείας, αντιμετωπίζονται από τη δημοτική αρχή ως αναλώσιμοι εργάτες που θα δουλεύουν όπου, όποτε και όσο θέλει μέχρι τον θάνατο.

Είναι αδιανόητο οι άνθρωποι αυτοί να καλούνται σε προσωπικές συνεντεύξεις με τον δήμαρχο και να ακούνε ότι αν δεν μπορούν να δουλέψουν Σάββατα και Κυριακές να παραιτηθούν, να τους θυροκολλιέται “πρόγραμμα”, χωρίς υπηρεσιακά γνωρίσματα εξαήμερης εργασίας, να τους δίνονται εντολές για διπλοβάρδια την Παρασκεύή με τον καύσωνα, για να βγει το φεστιβάλ μπύρας, να έχει στον δρόμο 42 βαθμούς και να μην τους ειδοποιεί κανείς να γυρίσουν πίσω νωρίτερα. Μόνο την Παρασκευή οι εργαζόμενοι ειδοποιήθηκαν να μπουν στις 11, που τελικά έγινε προφορικά στις 12, ενώ άλλοι που δεν ειδοποιήθηκαν καθόλου δούλευαν στο λιοπύρι μέχρι τις 1.20!

Η στάση του δημάρχου έχει ξεπεράσει κάθε όριο, ακόμα και αυτό της ανθρωπιάς. Τα λέει όλα αυτά σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να είναι ο πατέρας και η μάνα του. Αντί να τους ζητάει συγνώμη που δεν έχει να τους δώσει ένα Μέσο Ατομικής Προστασίας, που δεν υπάρχει κατακαλόκαιρο ένας ανθρώπινος χώρος με κλιματισμό, επαρκείς τουαλέτες και δροσερό νερό που να τους χωράει, που δεν έχουν συναντήσει ακόμα τον γιατρό εργασίας να τους κάνει έστω μία ερώτηση τι προβλήματα υγείας έχουν, που δεν υπάρχει καν τεχνικός ασφαλείας για να τους ενημερώσει και να τους εκπαιδεύσει, πόσο μάλλον ιατρικό ιστορικό, το μόνο που τον νοιάζει είναι πως θα τους ξεζουμίσει. Πάμε και όπου βγει!  

Δυστυχώς όλα αυτά δεν πέφτουν από το πουθενά. Οι συνθήκες εργασιακής τρομοκρατίας είναι γενικευμένες σε μόνιμους και συμβασιούχους εργαζόμενους, το ίδιο και οι αλλαγές ειδικότητας από τη σημαία. Οι προβλεπόμενες εξετάσεις δεν έχουν γίνει εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο, εργαζόμενοι δεν έχουν πάρει μέσα ατομικής προστασίας για εξίσου μεγάλο χρονικό διάστημα. Η εργασιακή ομηρία έχει βαρέσει κόκκινο, με εργαζόμενους να καλούνται να εργαστούν κατά τις βουλήσεις της δημοτικής αρχής για να ανανεωθεί η σύμβασή τους ή να στηριχθούν δικαστικά.

Την Πέμπτη τα ξημερώματα η αρπάγη του δήμου μπλέχτηκε και παρέσυρε τα καλώδια υψηλής τάσης ρεύματος στην περιοχή του κλειστού γηπέδου, που το έχουν κάνει αυτοσχέδια χωματερή. Ο συνάδελφος από τύχη γλίτωσε. Η αρπάγη πήρε φωτιά, κλήθηκε η Πυροσβεστική με δύο οχήματα, προκλήθηκε διακοπή ρεύματος στην περιοχή. Στο πολύ σοβαρό αυτό περιστατικό αποτυπώνεται όλη η άθλια και άκρως επικίνδυνη για την  υγεία και ασφάλεια μας κατάσταση. Ούτε ειδικότητες, ούτε τεχνικός ασφαλείας, ούτε χώρος δουλειάς με οποιεσδήποτε προδιαγραφές. FAR WEST!

Συνάδελφοι, είναι καθαρό ότι η δημοτική αρχή επιδιώκει συνολικότερες ανατροπές στο ωράριο και τον τρόπο εργασίας μας, που μας αφορούν όλους. Για αυτούς όλα είναι κόστος και όφελος, για εμάς όμως είναι το σύνολο της ζωής μας, ακόμα και η ίδια η ζωή μας.

Δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια να παρακολουθούμε το άκρως επικίνδυνο έργο που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Κάθε μέρα όλο και περισσότεροι συνάδελφοι αντιλαμβάνονται που πάει το πράγμα και οι εστίες αντίστασης μεγαλώνουν. Με τον αγώνα μας θα επιβάλουμε το δίκιο μας!».