Συγκίνησαν τους θεατές τα «Τραγούδια της Προσφυγιάς»

Μεγάλη επιτυχία είχε η πρώτη για φέτος συναυλία της Φιλαρμονικής του Δήμου Χαλανδρίου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ρεματιάς 2016 «Νύχτες Αλληλεγγύης», η οποία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 11 Ιουλίου 2016.

Τα «Τραγούδια της προσφυγιάς» συγκίνησαν τους θεατές που κατέκλυσαν το Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου και πρόσφεραν πολλά είδη πρώτης ανάγκης για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου και για τους πρόσφυγες.

Τα παραδοσιακά και λαϊκά τραγούδια ερμήνευσαν οι: Θάνος Ολύμπιος, Γιάννης Λέφερης, Νάντια Καραγιάννη και άλλοι.

Τη βραδιά χαιρέτισε ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος, ο οποίος καλωσόρισε τους θεατές, σημειώνοντας τα εξής:

Σας καλωσορίζω σ΄ αυτήν την ξεχωριστή για μας, εκδήλωση που φιλοξενούν οι «Νύχτες Αλληλεγγύης», όπως ονοματίσαμε φέτος το Φεστιβάλ Ρεματιάς.

Λένε πως η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη είναι ο αιώνιος αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία. Λένε ακόμη πως όποιος ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.

Πραγματικά δεν ξέρω αν και κατά πόσο αυτά ισχύουν. Πιστεύω όμως ότι μέρες σκοτεινές σαν και αυτές που ζούμε τα τελευταία χρόνια, αξίζει να θυμόμαστε.

Να θυμόμαστε ότι τίποτα καλό δεν έχουν να προσμένουν οι απλοί άνθρωποι από τις μεγάλες ιδέες, την πατριδοκαπηλεία, τις λυκοσυμμαχίες και τους «συμμάχους».

Στην πρώτη ευκαιρία θα πετσοκόψουν και θα ποδοπατήσουν συμφωνίες και ανθρώπους όπως έκαναν στα γυναικόπαιδα στο λιμάνι της Σμύρνης τον Σεπτέμβρη του ΄22.

Να θυμόμαστε ότι πίσω από κάθε μεγάλη τραγωδία βρίσκονται μικροί, κυνικοί και αλλοπαρμένοι με την εξουσία άνθρωποι.

Σαν αυτούς, που ενώ γνώριζαν καλά τις επικείμενες καταστροφές, ψήφιζαν νόμους που απαγόρευαν τη φυγή και δήλωναν χωρίς ντροπή όπως ο ύπατος αρμοστής της Σμύρνης, Αριστείδης Στεργιάδης, ότι καλύτερα να σφάξουν τους Σμυρνιούς οι Τούρκοι παρά να ανατρέψουν τα πάντα όταν γυρίσουν στην Αθήνα. 

Να θυμόμαστε πώς μεταμορφώνουν τους ανθρώπους ο φόβος, η προκατάληψη και ο ρατσισμός. Γιατί οι Παλαιοελλαδίτες μάντρωσαν τους πρόσφυγες, διαπόμπευσαν τις γυναίκες τους, κορόιδεψαν τα παιδιά τους, πετροβόλησαν  -και εδώ στο Χαλάνδρι- τις παράγκες τους πριν εκμεταλλευτούν τη φτώχεια και την ανάγκη τους για να πλουτίσουν στα χρόνια του μεσοπολέμου.

Να θυμόμαστε τέλος τα ανεξάντλητα αποθέματα δύναμης των ανθρώπων που μπορούν πάντα, όποια συμφορά και να τους βρει, να ξεκινούν τη ζωή τους από την αρχή. Να ξαναχτίζουν τη ζωή τους και τη χώρα τους, με μόνο εφόδιο την πίστη, τα χέρια και την απελπισία, ξανά και ξανά, όπως έκαναν οι Μικρασιάτες το ΄22, το ΄45, το ΄49.

Σήμερα που η θάλασσα γύρω μας ξαναγέμισε βάρκες και άψυχα κορμιά, την ώρα που οι αιώνιοι κτήτορες ξαναμοιράζουν τη γειτονιά μας, αξίζει να θυμάστε τη δύναμη της αγάπης και της αλληλεγγύης.

Είμαστε ευτυχείς και περήφανοι που στην πόλη μας υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο δεν ξεχνούν την ιστορία τους, αλλά συνεισφέρουν από το υστέρημά τους σε όλες τις δράσεις αλληλεγγύης.

Σαν αυτή που κάναμε τον χειμώνα με την καμπάνια «Πιάσε το χέρι μου» για τα προσφυγόπουλα και αγκάλιασε 8.000 μαθητές της πόλης μας, σαν τη σημερινή, αλλά και όσες ακολουθήσουν.

Γιατί ίσως μέσα σ΄ αυτές να κρύβεται η μόνη μας ελπίδα.