“Μήδεια” της διπλανής πόρτας, στο Μέγαρο Μουσικής

Η οικουμενικά διαχρονική τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη, η Μήδεια, δραπετεύει από τον αρχαίο μύθο και γίνεται η γυναίκα της διπλανής πόρτας, μια ανησυχητικά προσιτή, σαλεμένη, απειλητική, αλλά και αξιοθρήνητη κυρία με ψυχισμό του 21ου αιώνα, που μας οδηγεί στα σκοτάδια του παραλογισμού της.

Σε αυτά τα σκοτάδια, μας αφήνει να κοιτάξουμε με απέχθεια, αλλά και με συμπάθεια η «Μήδεια», μέσα από την… πειραγμένη εκδοχή και μετάφραση του Μπεν Πάουερ, που -σε συνεργασία με τη Βρετανική Πρεσβεία και το Βρετανικό Συμβούλιο- μεταδίδεται απευθείας από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, με αγγλικούς υπότιτλους, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου, στις 9 το βράδυ.

Θυμός σε θερμοκρασία Κόλασης

Σε σκηνοθεσία της πολυβραβευμένης Κάρι Κράκνελ και με την Έλεν ΜακΚρόρι στον ρόλο της Μήδειας, η παράσταση που αποθεώθηκε από τους κριτικούς προσφέρει 90 λεπτά έντασης και έξαψης, αφού η εγκαταλελειμμένη σύζυγος ανεβάζει τη θερμοκρασία του θυμού της μέχρι την Κόλαση. Η αγωνιώδης χιτσκοκική αναμονή επιτρέπει στην πρωταγωνίστρια να προσδώσει μια κάποια ανθρωπιά σε μια γυναίκα, που δεν είναι μόνο τέρας, αλλά και αξιοπρεπής, αξιολύπητη, διαυγής και παρανοϊκή ταυτόχρονα. Πολύ έξυπνη και οξυδερκής για την εποχή της, αποσβολώνεται από τον κυνισμό των ανδρών πολιτικών και καταφεύγει σε κάτι ακραία απαράδεκτο, για να υψώσει το ανάστημά της.

Σκοτεινή ατμόσφαιρα επικείμενης φρίκης

Υπάρχει μια έντονη αύρα από Στάνλεϊ Κιούμπρικ και Στίβεν Κινγκ σε αυτή την παραγωγή, με το δύο επιπέδων σκηνικό του Τομ Σκατ και τη σκοτεινή ποπ μουσική από τους Γκόλντφραπ, που υποδαυλίζει την ατμόσφαιρα της επικείμενης φρίκης, χωρίς να την κάνει μελοδραματική. Ο χορός των γυναικών, με τα φλοράλ φορέματα, παραπέμπει σε μια φάλαγγα από τις «Κυρίες του Στέπφορντ» και η σπασμωδική κίνησή τους, χορογραφημένη από τη Λούσι Γκέριν, υπογραμμίζει την απόσταση, που χωρίζει τη Μήδεια από τις συμβάσεις μιας κοινωνίας, που δεν αποκλίνει από τα συμφωνημένα πρότυπα.

Μια έξοδος, βαθειά αξιολύπητη

Ψυχολογική οξυδέρκεια διατρέχει την παράσταση και η τραγική δύναμη του έργου αναδύεται έντονη, ενώ το απόγειό του συνάδει με τα σημερινά ψυχολογικά δεδομένα. Χωρίς να προδίδει την ουσία του πρωτότυπου, αυτή η Μήδεια δεν χάνεται με το άρμα του θεού Ήλιου. Απλώς φεύγει, και η έξοδός της είναι βαθειά αξιολύπητη και απόλυτα συνεπής με τις παράφρονες αντιφάσεις του χαρακτήρα της, προσφέροντας μια πολυεπίπεδη σπουδή στην παραφροσύνη, σε διαστάσεις που ο 21ος αιώνας μπορεί να κατανοήσει.

Ταυτότητα παράστασης

Σκηνοθεσία: Ben Power, σκηνικά: Tom Scutt, σχεδιασμός φωτισμών: Lucy Carter, χορογραφία: Lucy Guerin, μουσική: Will Gregory – Alison Goldfrapp, σκηνοθεσία πάλης: Owain Gwynn, σχεδιασμός ήχου: Gregory Clarke. Παίζουν: Helen McCrory, Michaela Coel, Dominic Rowan, Danny Sapani, Martin Turner κ.ά.

Πληροφορίες

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη»: Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, Αμπελόκηποι – Αθήνα, τηλ.: 210 7282333. Τιμές εισιτηρίων: κανονικό: 14 ευρώ, φοιτητικό: 7 ευρώ.

Πηγή: naftemporiki.gr