Ρ. Δούρου: Με νοιάζει η έμπρακτη συγγνώμη που πρέπει να δοθεί

«Ο καλύτερος τρόπος να εορτάσουμε σήμερα, πέρα από τις παρελάσεις είναι να ξαναπιάσουμε το κόκκινο νήμα με την Ιστορία. Να μάθουμε τι γιορτάζουμε σήμερα», τόνισε, μεταξύ άλλων, η περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, χθες το πρωί, Δευτέρα 25 Μαρτίου 2019, στον δημοσιογράφο Δημήτρη Γιαγτζόγλου, στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM.

«Υπάρχει πράγματι συνέχεια του ελληνικού γένους και έθνους, από τον Εφιάλτη μέχρι τις μελανές σελίδες στις οποίες αναφέρεστε, ενός παγκόσμιου γεγονότος όπως ήταν η Ελληνική Επανάσταση που πιάνει τον μίτο από τη Γαλλική και συνδέεται με την Αμερικανική Επανάσταση, και αφήνει το αποτύπωμα στον δυτικό κόσμο, των εννοιών της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, των νέων ταυτοτήτων», συνέχισε η ίδια προσθέτοντας ότι «λειτουργούμε σαν να μην έχουμε διαβάσει τον Ρήγα και “Τα Δίκαια του Ανθρώπου”, το σημείο που λέει χαρακτηριστικά ότι “ο Βούλγαρος πρέπει να κινήται, όταν πάσχη ο Έλλην και τούτος πάλιν δι΄ εκείνον και αμφότεροι δια τόν Αλβανόν και Βλάχον”».

«Το σημειώνω αυτό γιατί ζούμε στα Βαλκάνια, σε μια περιοχή μεγάλης σημασίας που, μόλις τον προηγούμενο αιώνα, λειτούργησε ως κοιτίδα εθνικισμών, οι οποίοι οδήγησαν τη Γηραιά Ήπειρο σε αλληλοσπαραγμό», συνέχισε η περιφερειάρχης. «Κι έχω την αίσθηση παρακολουθώντας τον δημόσιο λόγο και όσα γίνονται με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών ότι κάθε φορά που έχουμε σπουδαίες επετείους, όπως η σημερινή, μοιάζει σαν να μην έχουμε διδαχθεί τίποτε – ούτε στα σχολεία μας ούτε από την ιστορική εμπειρία», παρατήρησε η ίδια.

Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης της περιφερειάρχη:

Η Μελβούρνη απέχει ελάχιστα από τη σφαγή, για λόγους μισαλλοδοξίας, στη Νέα Ζηλανδία και ο νοών νοείτω. Και θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι το σημαντικότερο μνημείο της Αυστραλίας αφιερωμένο στους πεσόντες της χώρας, το παραχωρούν ως μνημείο εορτασμού και μνήμης μονάχα σε εμάς για την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Μάλλον λοιπόν κάτι δεν έχει πάει καλά αν είσαι γιος μετανάστη, είσαι εκτός της πατρίδας σου και είσαι ναζιστής.

Η Νέα Δημοκρατία και το Κίνημα Αλλαγής, με τη στάση και τη ρητορική τους, ρίχνουν λάδι στη φωτιά της ψεύτικης αγάπης προς την πατρίδα. Τα δυο αυτά κόμματα, από το 1992 μέχρι 2019, δεν είχαν κανένα πρόβλημα η γειτονική χώρα να λέγεται Μακεδονία. Και σήμερα που η γειτονική χώρα ονομάζεται Βόρεια Μακεδονία, καλούν τον κόσμο να στραφεί ενάντια σε κάποιους ‘προδότες’. Το ίδιο ισχύει και για την Αυστραλία, που το 1993 αναγνώρισε τη γειτονική χώρα ως Μακεδονία. Και τώρα που σιγά – σιγά υλοποιείται η συμφωνία των Πρεσπών, η Αυστραλία αναγνωρίζει τη γειτονική χώρα ως Βόρεια Μακεδονία.

Πολλά από τα δεινά της πατρίδας μας σχετίζονται με το περιβόητο πολιτικό κόστος, δηλαδή πολιτικοί των προηγούμενων κυβερνήσεων, για να μην δυσαρεστήσουν, δεν έπραξαν το αληθές που είναι και το εθνικό, για να θυμηθούμε σήμερα τον Σολωμό, αλλά χάιδεψαν τα αυτιά αρκετών, και είδατε που έχουμε φθάσει.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε από τα πλευρά της πατρίδας μας ένα αγκάθι που μάτωνε εδώ και 25 χρόνια, και μάλλον επειδή είναι προεκλογικός ο χρόνος αντί η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛ. να συμβάλλουν στη διόρθωση των λαθών των τελευταίων ετών  των κυβερνήσεών τους, τροφοδοτούν τη χυδαιότητα. Και αυτή η δυσαρέσκεια σήμερα πλέον δεν αφορά μόνο στο πρόσωπο του Έλληνα πρωθυπουργού, αλλά στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Και θα πρέπει να μας πουν ο κ. Μητσοτάκης και η κ. Γεννηματά αν θέλουν να καταρρίψουν την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και αν συμφωνούν με συνθήματα όπως «οι πολιτικοί πούλησαν τη Μακεδονία» ή «η Δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία».

Στα 4,5 χρόνια που είμαι στην Περιφέρεια Αττικής, δεν θυμάμαι να μου ή να μας χαρίστηκε μια μέρα, ένας μήνας ή ένας χρόνος. Η Δικαιοσύνη οφείλει να κάνει το καθήκον της κι εμείς οι υπόλοιποι ας μην τυμβωρυχούμε επί του πόνου των ανθρώπων. Οι ίδιοι άνθρωποι που επί σειρά πολλών ετών κατείχαν σπουδαίες θέσεις ευθύνης, αναζητούν σήμερα ένα εξιλαστήριο θύμα.

Μακάρι να μπορούσα να λειτουργήσω ως «Ιφιγένεια», και να φυσούσε ούριος άνεμος, ώστε να μην ανταμώσουμε ξανά με εθνικές τραγωδίες. Βλέπετε όμως όταν μιλάμε για το Μαντούδι Ευβοίας ή για την Κρήτη ή τη Βόρεια Ελλάδα, όπου έχασαν τις ζωές τους συμπολίτες μας, είναι προφανές ότι δεν φθάνει να θυσιαστεί η Δούρου και να φυσήξει ούριος προεκλογικός άνεμος για να ξαναφέρει σε θέσεις ευθύνης σε υπερυπουργεία, υπουργεία Περιβάλλοντος, Εσωτερικών, υπερνομαρχίες, εκείνους που τα κατείχαν και δεν έκαναν τίποτε.

Εγώ μπορώ να αντιπαλέψω την πολιτική στοχοποίηση, αλλά εκείνο που με νοιάζει και για το οποίο αγωνίζομαι 4.5 χρόνια με συγκεκριμένα αποτελέσματα, όπως την ανάπλαση του Φαληρικού, τα 168 αντιπλημμυρικά και πολλά ακόμη, είναι η έμπρακτη συγγνώμη που πρέπει να δοθεί έστω και καθυστερημένα σε όσους δοκιμάστηκαν από τις θεομηνίες, απέναντι στις οποίες, οι προηγούμενες διοικήσεις και κυβερνήσεις τους άφησαν αθωράκιστους.

Δεν φοβάμαι να παραιτηθώ, το έχω πράξει άλλωστε και στο παρελθόν. Ζητώ από τους πολίτες να κρίνουν ποιοι μας έφεραν ως εδώ και αν η διοίκηση Δούρου προσπάθησε να διορθώσει την κατάσταση. Ποιοι έκαναν έργα, και ποιοι έμειναν στο παρελθόν, στα λόγια.