Τέρενς Κουίκ: Ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη

Με στόχο να ενημερώσει τους αναγνώστες του ενόψει των Εθνικών Εκλογών του 2019, το ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΑ δίνει τον λόγο σε υποψηφίους βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας του Βορείου Τομέα Αθηνών, τον οποίο και καλύπτει ειδησεογραφικά, προκειμένου να εκθέσουν τις απόψεις και τις θέσεις τους για όσα έγιναν, αλλά και όσα απαιτούνται να γίνουν στον τόπο μας.

Στο πλαίσιο αυτό, θέσαμε υπόψη τους 5 ερωτήματα, τα οποία και τους καλούμε να απαντήσουν εκφράζοντας το πλαίσιο των αρχών που χαρακτηρίζει τους κομματικούς χώρους που εκπροσωπούν.

Ακολουθούν οι απαντήσεις του υποψήφιου βουλευτή με τον ΣΥΡΙΖΑ Τέρενς Κουίκ:

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το διακύβευμα των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019, που θα πρέπει να έχει κάθε ψηφοφόρος στο μυαλό του καθώς προσέρχεται στην κάλπη;

Εάν θέλει να συνεχίσει το σωστό μείγμα της κοινωνικής πολιτικής για όλους τους Έλληνες, για όλες τις οικογένειες που την έχουν ανάγκη, σε συνδυασμό με ένα ρεαλιστικό οικονομικό πρόγραμμα για βιώσιμη ανάπτυξη, με σαφείς όρους στον έλεγχο των διαδικασιών, εργασιακών και χρηματοδοτικών. Ή εάν αξίζει η Ελλάδα να γυρίσει πίσω σε πολιτικές που μας οδήγησαν στα μνημόνια και σε εκείνη την αδιέξοδη περίοδο των μνημονίων, που έφερε μόνο λουκέτα, μειώσεις μισθών – συντάξεων, αυτοκτονίες, εικόνες ανθρώπων να ψάχνουν στα σκουπίδια, λιποθυμίες σε σχολεία, απαξίωση της Ελλάδας και των «τεμπέληδων» Ελλήνων στα μάτια εκείνων που μας μεταχειρίζονταν ως υποχείρια.

Αν σας ζητούσαμε να μας εκτιμήσετε τον βαθμό εμπιστοσύνης των πολιτών προς τα υπάρχοντα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου, χρησιμοποιώντας μία κλίμακα από το 1 έως το 10, ποιον αριθμό θα επιλέγατε και για ποιον λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;

Δεν μπορώ να βάλω έναν αριθμό, είτε για το συνολικό κάδρο της πολιτικής ή για το κάθε κόμμα ξεχωριστά. Εκτιμώ, όμως, ότι εσείς αναφέρεστε στο γενικότερο πλαίσιο του πολιτικού σκηνικού, όπως καταγράφεται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Αλλά και σε αυτήν την περίπτωση θα βαθμολογούσα ξεχωριστά την εμπιστοσύνη που έχουν οι πολίτες για διαφορετικά θέματα. Παιδεία, υγεία, Ένοπλες Δυνάμεις, θρησκεία, εξωτερική πολιτική… Δεν υπεκφεύγω, αλλά δεν είναι εύκολο να κάνω τη συγκεκριμένη βαθμολόγηση που μου ζητάτε.

Ανεξαρτήτως του εκλογικού αποτελέσματος, ποια θεωρείτε ως τα 5 μείζονα ζητήματα της επικαιρότητας που θα πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα και κατά προτεραιότητα η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές;

Η συνέχεια της κοινωνικής πολιτικής. Η σταθεροποίηση της μικρής, αλλά συνεχούς αυξητικής πορείας μισθών και συντάξεων, με δικαιότερη φορολογία. Η εφαρμογή του προγράμματος προσλήψεων στους τομείς υγείας και παιδείας, αλλά και στην ελληνική αστυνομία και το λιμενικό. Συνέχεια της εξωτερικής μας πολιτικής, η οποία μας έχει καταστήσει τον πιο αξιόπιστο πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Έμφαση στα θέματα της κλιματικής αλλαγής.

Αν δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση από τις επερχόμενες εκλογές, πόσο εφικτό βλέπετε να υπάρξει συνεργασία μεταξύ κομμάτων, ώστε να μην οδηγηθούμε εκ νέου στις κάλπες;

Η συνεργασιμότητα κομμάτων για τον σχηματισμό κυβέρνησης είναι πλέον ένα συστατικό διακυβέρνησης σε παγκόσμιο επίπεδο, όπου βεβαίως υπάρχει Δημοκρατία. Δεν απέχουν πλέον από αυτήν τη λογική συνεργασιμότητας και οι Έλληνες.

Σας θυμίζω ότι η πρώτη μεγάλη εμπειρία έγινε το καλοκαίρι του 1989, όταν γεφυρώθηκε το χάσμα μεταξύ δεξιάς και αριστεράς. Και που «κλείδωσε» με τη διευρυμένη συγκυβέρνηση του Νοεμβρίου 1989.

Σε ό,τι αφορά τις δικές μας επερχόμενες εκλογές, αν είναι επιβεβλημένη η συνεργασία κομμάτων, με συγκεκριμένες προγραμματικές συμφωνίες, μην αμφιβάλλετε ότι θα τη δούμε. Υπενθυμίζω ότι αυτή τη συνεργασιμότητα θα τη δούμε πάρα πολύ γρήγορα και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Είναι πολύ σπουδαίο να πηγαίνει ο τόπος μπροστά με διάλογο και συνεννόηση.

Διανύουμε τον 10ο χρόνο οικονομικής κρίσης και ακόμη ο μέσος Έλληνας υφίσταται σοβαρές πιέσεις εξαιτίας της. Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι ευθύνες του κόμματος που εκπροσωπείτε τόσο στο ξέσπασμα αυτής της κρίσης, όσο και στη μη αντιμετώπισή της μέχρι σήμερα;

Φυσικά έγιναν λάθη. Λάθη δεν κάνει μόνον εκείνος που αδρανεί. Όμως, είναι άδικο να ρίχνουμε ευθύνες στον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα ή στους ΑΝ.ΕΛ. του Πάνου Καμμένου για αιτίες που οδήγησαν στο ξέσπασμα αυτής της απίστευτης κρίσης και λιτότητας πριν από 10 χρόνια. Όπως είναι εξίσου άδικο να μην αναγνωρίζονται οι προσπάθειες που έγιναν αυτά τα 4,5 χρόνια.

Δεν παραγνωρίζω ότι ήταν εύκολο το τρίτο μνημόνιο, αυτό που εγώ έχω προσωπικά περιγράψει «η τριετής συμφωνία εξόδου από την κρίση». Παρά τα σχέδια και του Σόιμπλε και μιας περίεργης ανθελληνικής ή νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής παρέας που είχε στον περίγυρό του και παρά τα σχέδια συγκεκριμένων ανθρώπων, εδώ, μέσα στην ίδια μας τη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη. Και μάλιστα, με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 πήρε το «πράσινο φως» για τη Συμφωνία που είχε καταφέρει, την ώρα που μας χτυπούσαν από όλες τις πλευρές.

Συνετά, αργά και μεθοδικά, βγήκαμε οριστικά από τα μνημόνια τον περασμένο Αύγουστο. Δεν το λέμε εμείς, το λένε οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Το ομολογεί ακόμα και το ΔΝΤ, που παραδέχεται εκ των υστέρων για τη λάθος συνταγή που μας υποχρέωσαν να εφαρμόσει η Ελλάδα με τις πρόθυμες κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου, του Λουκά Παπαδήμου και του Αντώνη Σαμαρά.