Ο Αλ. Τσίπρας στον πάγκο – Ο Κ. Μητσοτάκης στο γήπεδο, αλλά με «βαριά» μπάλα

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατηγορεί τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ότι υποτιμά τον ελληνικό λαό, αρνούμενος τον προγραμματικό διάλογο. Προσθέτει δε, ότι στις 7 Ιουλίου οι πολίτες θα επιλέξουν για το ποια κυβέρνηση και με ποιο πρόγραμμα θα κυβερνηθεί για τα επόμενα 4 χρόνια η χώρα στην πορεία εξόδου από την κρίση. Θέλει, δηλαδή, ο κ. Τσίπρας να μας πείσει ότι μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε τη χώρα στη βάση του προγράμματος που είχε εξαγγείλει ζητώντας την ψήφο του Έλληνα πολίτη…

Από την πλευρά του, και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, πιθανότατα ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας, εστιάζει κι αυτός στον προγραμματικό λόγο του κόμματός του, τονίζοντας ότι εδώ και καιρό η Ν.Δ. έχει δουλέψει το πρόγραμμά της ανά κλάδο και τομέα και έχει παρουσιάσει τις θέσεις της για όλα τα κρίσιμα θέματα. Προφανώς και αυτός θέλει να μας πείσει ότι το πρόβλημα των προηγούμενων «γαλάζιων» κυβερνήσεων ήταν η έλλειψη «δουλεμένου» προγράμματος…

Και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί επιχειρούν να «θολώσουν τα νερά», να προβάλλουν καλοφτιαγμένα προγράμματα στο χαρτί, προκειμένου να δείξουν ότι αυτοί είναι που έχουν τις λύσεις για τα προβλήματα της χώρας. Μάλλον, υποθέτουν – για κάποιον λόγο – ότι ο κόσμος εξακολουθεί να τους εμπιστεύεται με «κλειστά μάτια». Υποθέτουμε πως δεν τους περνά στιγμή από το μυαλό ότι ο περισσότερος κόσμος δεν θα σπαταλήσει τον χρόνο του παρακολουθώντας οποιαδήποτε τηλεοπτική μονομαχία τους, ούτε φυσικά θα μελετήσει τα προγράμματά τους. Ο λόγος ότι, ακόμη και αν είχε τη θέληση να το κάνει, γνωρίζει πολύ καλά ότι όσα περιέχονται σε αυτά τα καλοτυπωμένα φυλλάδια δεν έχουν καμιά αξία, όταν δεν υπάρχει η πολιτική βούληση να εφαρμοστούν.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα χάσει τις εκλογές γιατί «παραμύθιασε» πολύ κόσμο ότι θα ήταν το διαφορετικό, θα ξανάδινε στον Έλληνα την αξιοπρέπειά του, θα επανέφερε την ηθική στον δημόσιο βίο. Απέτυχε παταγωδώς σε όλα και το κυριότερο, αποφεύγει με έπαρση να πει τουλάχιστον ένα ειλικρινές συγγνώμη σε όσους ξεγέλασε.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι πιθανότατα ο επόμενος πρωθυπουργός όχι γιατί οι πολίτες έχουν ξεχάσει τις «αμαρτίες» του κόμματος που εκπροσωπεί, ούτε επειδή τους έχει πείσει ότι είναι αποφασισμένος να έρθει σε πραγματική ρήξη με ό,τι σάπιο έφερε τον τόπο στη σημερινή κατάσταση. Θα εκλεγεί πρωθυπουργός γιατί δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση και «στους τυφλούς ο μονόφθαλμος βασιλεύει». Η εκλογική νίκη του περνά μέσα από τη βέβαιη ήττα του πολιτικού αντιπάλου του. Θα του παραχωρηθεί η πρωθυπουργία, αλλά όχι η περίοδος χάριτος που άλλες φορές θα ανέμενε. Οι πολίτες, εξαντλημένοι από την κρίση της οικονομίας – που είναι κατά βάθος πολιτική κρίση – θα τον… περιμένουν στη γωνία και αν αυτή τη φορά δεν τολμήσει να κάνει τη ρήξη, θα γίνει αυτός η «δεξιά παρένθεση».

Το κοινό πρόβλημα των κ.κ. Τσίπρα και Μητσοτάκη, όπως και πολλών άλλων προηγουμένως, είναι ότι κατάφεραν να απομυθοποιήσουν το «πρόσωπο» των πολιτικών τους. Ο ένας εκπροσωπώντας μία «ιμιτασιόν» αριστερά και άλλος μια γερασμένη και με πολλά βαρίδια δεξιά. Ο πρώτος θα… αποσυρθεί στον πάγκο και θα δείξει το μέλλον εάν θα ξαναδεί γήπεδο. Ο δεύτερος έχει μία ακόμη ευκαιρία να «γυρίσει το παιχνίδι», πρώτα για τη χώρα και μετά για την παράταξή του. Η «μπάλα» όμως είναι πολύ βαριά και το γήπεδο γέρνει επικίνδυνα…