Μήνυμα Μ. Πατούλη-Σταυράκη για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας

Η πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Βορείων Προαστίων και εκλεγμένη δημοτική σύμβουλος Αμαρουσίου Μαρίνα Πατούλη-Σταυράκη, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας, απευθύνει το ακόλουθο μήνυμα:

Η παιδική εργασία αποτελεί όνειδος και τέλμα για την κοινωνία μας, «ανοικτή πληγή» για τον πολιτισμό, την ανθρωπιά μας, το μέλλον μας ως ανθρωπότητα. Δεν πρόκειται για μία αφηρημένη διαπίστωση. Οι αριθμοί αποτελούν πραγματικό καταπέλτη καθώς αποτυπώνουν επακριβώς το μέγεθος του προβλήματος.

Σχεδόν τα μισά από τα 152 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5 έως 17 ετών εργάζονται, ενώ περίπου 73 εκατομμύρια παιδιά εμπλέκονται σε επικίνδυνη εργασία. Απασχολούνται σε ορυχεία, εργοστάσια και σπίτια, εκτίθενται σε παρασιτοκτόνα και άλλες τοξικές ουσίες, μεταφέρουν βαριά φορτία ή εργάζονται πολλές ώρες. Πολλά υποφέρουν από διά βίου σωματικές και ψυχολογικές βλάβες, ενώ θέτουν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή σε κίνδυνο. Κάθε χρόνο τουλάχιστον 22 χιλιάδες παιδιά χάνουν τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα. Και όλα αυτά αφορούν στα επίσημα στοιχεία, αφού είναι συχνό το φαινόμενο οι ανήλικοι εργαζόμενοι να μην δηλώνονται, ενώ σε πολλές από τις χώρες όπου ακμάζει η παιδική εργασία δεν δηλώνονται ούτε οι γεννήσεις.

Στην Ελλάδα 50.000 ανήλικα παιδιά δουλεύουν σε μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια, αγροτικές εργασίες, επαιτεία και δουλειά στον δρόμο, ενώ 10.000 παιδιά εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση για να εργαστούν.

Τα ζοφερά αυτά στοιχεία δεν είναι απλώς αριθμοί, αλλά αντιστοιχούν σε αθώες παιδικές ψυχές, αντιστοιχούν σε μικρά παιδιά που, αντί να απολαμβάνουν ξένοιαστα το παιχνίδι τους, αντί να τα συναντάμε στα σχολικά θρανία και να μορφώνονται, αντί να αναπτύσσονται ομαλά ψυχικά, πνευματικά και σωματικά, από την τρυφερή τους ηλικία βιώνουν το πιο σκληρό πρόσωπο της εργασίας και της επιβίωσης.

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας κρούει ένα ηχηρό καμπανάκι, που θα πρέπει να μας προβληματίσει και να μας ενεργοποιήσει όλους σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Κανείς μας δεν πρέπει να την προσπερνά «επιδερμικά». Όλοι μας, στον βαθμό που μπορεί ο καθένας μας, στην ευθύνη που του αντιστοιχεί, ας αγωνιστούμε να δώσουμε στα παιδιά της χώρας μας αλλά και όλου του κόσμου, το Δικαίωμα να μεγαλώνουν φυσιολογικά, με αγάπη, φροντίδα και προστασία. Ας τους διασφαλίσουμε το Δικαίωμά τους στην υγεία, στην παιδεία, στην ασφάλεια. Είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσουμε ένα υγιές μέλλον στον πλανήτη μας. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι η κακοποίηση μιας παιδικής ψυχής, με οποιονδήποτε τρόπο, «προβάλλεται» στο μέλλον μέσα από πράξεις εκδίκησης και επιθετικότητας.

Ας συμβάλλουμε όλοι ώστε να επιταχυνθεί η δράση, η σχεδόν καθολική επικύρωση των Συμβάσεων που αντικατοπτρίζει τη δέσμευση να τερματιστεί η παιδική εργασία σε όλες της τις μορφές, να αποκτήσει ουσιαστική εφαρμογή, με στόχο μέσα στα επόμενα χρόνια η σημερινή ημέρα να πάψει να έχει λόγο να υφίσταται. Ας μην ξεχνάμε ότι εμείς διαμορφώνουμε την Κοινωνία του Μέλλοντος στην οποία θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας».