Το «λουκέτο» στον Δήμο Μεγανησίου και η «φαγωμάρα» στα αθηναϊκά γραφεία εξουσίας

Το Μεγανήσι είναι ένα νησί μεταξύ Λευκάδας και Αιτωλοακαρνανίας, με πληθυσμό 1.092 κατοίκους (απογραφή 2001), το οποίο αποτελεί Δήμο του Νομού Λευκάδας. Μάλιστα, την περίοδο του ελληνο-ιταλικού πολέμου σε μια θαλάσσια σπηλιά του συγκεκριμένου νησιού είχε τη μυστική βάση του το θρυλικό υποβρύχιο «Παπανικολής».

Δυστυχώς, η αναφορά σε αυτό το μικρό νησί, που βρίσκεται στο κέντρο του Ιονίου, δεν γίνεται από κάποια ταξιδιωτική ανησυχία της στήλης, λόγω του ότι μπήκαμε και επισήμως σε καλοκαιρινή περίοδο, αλλά επειδή ο δήμαρχός του αναγκάστηκε να αναστείλει τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών του έως ότου εξασφαλίσει το απαραίτητο κατά τον νόμο προσωπικό. Κατά το κοινώς λεγόμενο, «έβαλε λουκέτο».

Ο λόγος της αναγκαστικής αυτής επιλογής του δημάρχου ήταν η μετακίνηση μιας υπαλλήλου του σε άλλη κρατική υπηρεσία, χωρίς να έχει συναινέσει η διοίκηση του Δήμου, η οποία μάλιστα δεν ενημερώθηκε καν για το συμβάν… Αυτονόητα ήρθε η αντίδραση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), η οποία κατήγγειλε -για άλλη μια φορά- τον νόμο με τον οποίο επιτρέπεται η μετακίνηση δημοτικών υπαλλήλων σε άλλες υπηρεσίες, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Δήμου στον οποίο ανήκουν οργανικά και από τον οποίο πληρώνονται, ζητώντας να αλλάξει.

_______________________

Οι 1.092 πολίτες του Μεγανησίου, οι οποίοι βρίσκουν κλειστές τις πόρτες στις υπηρεσίες του Δήμου τους και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν στις καθημερινές ανάγκες τους, ελάχιστα ενδιαφέρονται για τα πολιτικά παιχνίδια στα γραφεία της αθηναϊκής πρωτεύουσας..

_______________________

Το πρόβλημα με τον Δήμο Μεγανησίου δεν είναι μοναδικό, αλλά το αντιμετωπίζουν πολλοί μικροί δήμοι, κυρίως ορεινοί και νησιωτικοί. Και ίσως αυτά είναι τα σημαντικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει μια νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση και όχι το εκλογικό σύστημα που θα αναδεικνύει τους τοπικούς «άρχοντες». Για τούτο και ο «Κλεισθένης Ι» θα είχε περισσότερο νόημα εάν ασχολείτο μόνο με το να διορθώσει τις τραγικές αβλεψίες του «Καλλικράτη» και σε μια δεύτερη φάση, ο «Κλεισθένης ΙΙ» να έρθει να θεσμοθετήσει τις οραματικές μεταρρυθμίσεις που θα έθεταν τους δήμους σε μια περισσότερο αναπτυξιακή τροχιά.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, στη σύνταξη ενός νομοσχεδίου για την Αυτοδιοίκηση πρυτανεύουν οι κομματικές σκοπιμότητες και οι προσωπικές συμπάθειες και αντιπάθειες μεταξύ των εκπροσώπων της κεντρικής διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης, οι οποίες και θέτουν σε δεύτερη μοίρα τα ουσιαστικά προβλήματα του αυτοδιοικητικού χώρου.

Μόνο που οι 1.092 πολίτες του Μεγανησίου, οι οποίοι βρίσκουν κλειστές τις πόρτες στις υπηρεσίες του Δήμου τους και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν στις καθημερινές ανάγκες τους, ελάχιστα ενδιαφέρονται για τα πολιτικά παιχνίδια στα γραφεία της αθηναϊκής πρωτεύουσας.

Απεναντίας, έχουν κάθε λόγο να ενδιαφέρονται ώστε να μπει ένα τέλος στην απαξιωτική συμπεριφορά του «υδροκέφαλου» κράτους προς αυτούς, αλλά και να πιέσουν ώστε επιτέλους να πάψουν να θεωρούνται ως πολίτες «β’ κατηγορίας» από αυτούς που έχουν συνηθίσει να θυμούνται το κάθε Μεγανήσι τις λίγες ημέρες που απολαμβάνουν τις διακοπές τους σε αυτό, για να το διαγράψουν οριστικά από τη μνήμη τους τον υπόλοιπο χρόνο…