Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…

Η νέα κινητοποίηση δημοτικών παραγόντων, τοπικών συλλόγων και κατοίκων στα Μελίσσια ενάντια στο κλείσιμο του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας ανέδειξε, για δεύτερη φορά, κάτι που συμβαίνει συχνά τα τελευταία χρόνια: ότι ακόμη και για θέματα που μας αγγίζουν άμεσα, στην πόλη μας, στη γειτονιά μας, στο σχολείο του παιδιού μας, δύσκολα σηκωνόμαστε από τον καναπέ μας. Προτιμάμε να αφήνουμε αυτά τα ζητήματα να τα διεκδικούν κάποιοι «άλλοι», που προφανώς νομίζουμε ότι δεν έχουν δουλειά να κάνουν ή έχουν λυμένα τα υπόλοιπα προβλήματα στη ζωή τους…

Κι αν αυτοί οι «άλλοι» κουραστούν κάποτε και πάψουν να διεκδικούν και για εμάς; Τότε ποιος θα τους αντικαταστήσει; Ή, μήπως, πια συνηθίσαμε να δεχόμαστε μοιρολατρικά ό,τι μας συμβαίνει ή μας επιβάλλουν, αφού -βρε αδελφέ- δεν μπορούμε εμείς να αλλάξουμε τα πράγματα;

Ερωτήματα θέτουμε. Κι έναν φόβο εκφράζουμε∙ μήπως έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε τη μορφή του τέρατος…

***

Από τη μία τα σφιχτά οικονομικά τους, από την άλλη οι υπέρογκες αυξήσεις στο ενεργειακό κόστος, οδηγεί σε αδιέξοδο πολλούς Δήμους, οι οποίοι αδυνατούν να απορροφήσουν το σύνολο του κόστους που επιβαρύνει την καθημερινή λειτουργία τους. Η συζήτηση για τα δημοτικά τέλη της νέας χρονιάς, που ήδη άνοιξε, αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη δυσκολία.

Είναι αλήθεια ότι καμία δημοτική αρχή δεν θέλει να πάει σε αύξηση της συγκεκριμένης φορολόγησης εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Όμως εξίσου αλήθεια είναι ότι δεν έχουν όλοι οι Δήμοι την οικονομική δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τις αυξημένες ενεργειακές και άλλες δαπάνες. Μάλιστα, σε μερικούς εξ αυτών, όπως για παράδειγμα στην Αγία Παρασκευή, κάποιοι φαίνεται να προσανατολίζονται σε «εκβιαστικά διλήμματα». Όπως καταγγέλλει η παράταξη Αλλάζουμε – Ενεργοί Πολίτες Αγίας Παρασκευής, ο δήμαρχος Βασίλης Ζορμπάς προτίθεται να φέρει εισήγηση για αύξηση των δημοτικών τελών για το 2023. Επειδή όμως δεν έχει την πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο, φέρεται να πιέζει την αντιπολίτευση χρησιμοποιώντας ως μοχλό τους συμβασιούχους της καθαριότητας. Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα, ξεκαθαρίζει ότι, εάν δεν «περάσει» η εισήγηση για αύξηση των δημοτικών τελών, ο ίδιος δεν θα συναινέσει στην ανανέωση των συμβάσεων των συγκεκριμένων εργαζομένων.

Παρακινδυνευμένη τακτική, που δύσκολα θα βρει θετική ανταπόκριση μεταξύ των αντιπολιτευόμενων παρατάξεων. Οπότε ετοιμαζόμαστε για ένα ακόμη «θερμό επεισόδιο» στο -ούτως ή άλλως- «καυτό» Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης.

***

Και μιας και ο λόγος για τα Δημοτικά Συμβούλια, θα έχετε παρατηρήσει όσοι έχετε τη… διαστροφή να τα παρακολουθείτε ότι, όσο πλησιάζουμε στις αυτοδιοικητικές κάλπες, αυξάνει και η ένταση των αντιπαραθέσεων. Καλώς ή κακώς, στη χώρα μας η όξυνση και η σκληρή -και ενίοτε αγοραία- αντιπαράθεση θεωρούνται ότι αποτελούν «εισιτήρια» για την εκλογική επικράτηση. Σε σημείο που ακόμη και άνθρωποι χαμηλών τόνων να εκφράζουν την αγωνία τους μήπως η ήπια στάση τελικώς τους στερεί εκλογική πελατεία…

Μόνο που υπάρχει μια σημαντική παράμετρος σε όλο αυτό, που άλλους μας ανησυχεί και άλλους μάλλον τους ευνοεί. Η εκλογική πελατεία συνεχώς συρρικνώνεται, αφού τα ποσοστά αποχής σε κάθε εκλογική αναμέτρηση κινούνται σε αρκετά υψηλά επίπεδα.

Άρα, η οξεία αντιπαράθεση αφορά ένα κομμάτι των εκλογέων, ενώ ένα άλλο, που συνεχώς αυξάνεται, το απομακρύνει από τις κάλπες.

Φαύλος κύκλος που μόνο τη Δημοκρατία δεν ευνοεί…