Όταν η Αυτοδιοίκηση παλεύει για αιτήματα του… περασμένου αιώνα!

Αντιγράφω αποσπάσματα από ενημερωτικό δελτίο αυτοδιοικητικού συνδυασμού, που αναφέρονται στις απόψεις του επικεφαλής του για την Τοπική Αυτοδιοίκηση:

1. Για την Οικονομική Αυτοδυναμία: Πρέπει να παρασχεθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση οι απαραίτητοι πόροι από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και τις Δημόσιες Επενδύσεις. Οι πόροι αυτοί πρέπει να κατοχυρωθούν νομοθετικά και να ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες.

Πρέπει η Τοπική Αυτοδιοίκηση να μπορεί, στην αρχή κάθε χρόνου, μαζί με τον λαό, να καταρτίζει το ετήσιο πρόγραμμα και να έχει εξασφαλισμένη τη χρηματοδότηση, για να μην εξαρτάται η υλοποίηση του προγράμματος από τις διαθέσεις της Κεντρικής Εξουσία και να μην αναγκάζονται οι Δήμαρχοι και οι Κοινοτάρχες να ταλαιπωρούνται, περιφερόμενοι από υπηρεσία σε υπηρεσία για την εξασφάλιση των αναγκαίων πιστώσεων […]

2. Για τη Διοικητική Αυτοτέλεια: Για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά τη Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να καταργηθούν οι νόμοι και τα διατάγματα που δίνουν δυνατότητα στα όργανα της Κεντρικής Εξουσίας να ακυρώνουν αποφάσεις Δημοτικών και Κοινοτικών Συμβουλίων. Η Τ.Α. πρέπει να λογοδοτεί μόνο στον λαό και, σε περιπτώσεις ποινικών παραβάσεων, στη Δικαιοσύνη.

3. Για τις Ουσιαστικές Αρμοδιότητες: Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικές αρμοδιότητες στην επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Η μεταφορά όμως των αρμοδιοτήτων πρέπει ταυτόχρονα να συνοδεύεται με την απαραίτητη χρηματοδότηση από το Κράτος.

Τέτοιες αρμοδιότητες είναι:

α) Υπηρεσίες για την εξυπηρέτηση των πολιτών.

β) Κατασκευή έργων τοπικού χαρακτήρα (Οικιστικών. Πολεοδομικών, Κοινωνικής Πρόνοιας, Υγείας, Αθλητισμού κ.λπ.).

γ) Ο έλεγχος και η προστασία του περιβάλλοντος.

δ) Η συμμετοχή στους Οργανισμούς Κοινής Ωφελείας (ΔΕΗ – ΟΤΕ – ΕΥΔΑΠ – ΕΑΣ) για να βοηθά στον σωστό προγραμματισμό των υπηρεσιών και των έργων και να υπερασπίζεται μέσα σε αυτούς τα συμφέροντα του λαού της περιοχής.

ε) Πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικό λόγο στα ζητήματα που αφορούν στην προστασία της Νεολαίας από τη διαφθορά, που γοργά αναπτύσσεται στον τόπο μας […]

στ) Πρέπει να μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της στα γενικότερα προβλήματα που θίγουν τη ζωή του πολίτη, όπως δουλειά, μόρφωση, υγεία, ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική ανεξαρτησία, χωρίς πειθαρχικούς ή άλλους περιορισμούς.

Θα αναρωτηθεί κάποιος τι το καινούργιο υπάρχει σε αυτά τα αιτήματα, αφού – λίγο έως πολύ – όλοι οι δημοτικοί συνδυασμοί που κατεβαίνουν στις εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 συμφωνούν σε αυτά και τα διεκδικούν. Το καινούργιο, λοιπόν, είναι ότι τα αιτήματα αυτά δεν είναι καινούργια! Αυτό που μόλις διαβάσατε αναφέρεται στο ενημερωτικό δελτίο του συνδυασμού «Η Νέα Πεντέλη» (ανασκόπηση της θητείας 1979 – 1986), που εξέδωσε ο τότε πρόεδρος της πρώην Κοινότητας, ο αείμνηστος Χρήστος Φειδοπιάστης εν έτει 1986(!).

Τόσοι «Καποδίστριες», «Καλλικράτηδες», «Κλεισθένηδες», για να πολεμάμε ακόμη για την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και για την παραχώρηση ουσιαστικών αρμοδιοτήτων σε αυτούς!

Με άλλα λόγια, πριν περίπου 33 χρόνια, οι αιρετοί διεκδικούσαν ακριβώς τα ίδια με όσα διεκδικούν οι σημερινοί συνάδελφοί τους. Μέσα σε 33 χρόνια το μόνο που καταφέραμε να πετύχουμε είναι να βρισκόμαστε ακριβώς στο ίδιο – απελπιστικό για τον αυτοδιοικητικό θεσμό – σημείο του… περασμένου αιώνα. Τόσες διαβουλεύσεις, τόσο χαρτί για νομοθετήματα, τόσοι «Καποδίστριες», «Καλλικράτηδες», «Κλεισθένηδες», για να πολεμάμε ακόμη για την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και για την παραχώρηση ουσιαστικών αρμοδιοτήτων σε αυτούς!

Όσοι έκαναν τον κόπο να διαβάσουν το παρόν σημείωμα, ίσως να βρήκαν έναν λόγο παραπάνω να πάνε την προσεχή Κυριακή στο εκλογικό τμήμα τους και να ψηφίσουν τον δημοτικό συνδυασμό που πιστεύουν ότι μπορεί να διεκδικήσει δυναμικά έστω και τα στοιχειώδη για την Αυτοδιοίκηση και τον Δήμο τους. Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι η αποχή βοηθά εκείνους που θέλουν να κρατούν τις τοπικές κοινωνίες δέσμιες ενός κεντρικού κράτους που αρνείται να συγχρονισθεί με τις διεθνείς τάσεις της τοπικής διακυβέρνησης.