Η Ελλάδα στα πρόθυρα ενός νέου εθνικού “ναυαγίου”

Το χειρότερο σενάριο είναι πλέον εδώ! Το «ατύχημα» το οποίο αρκετοί φοβόμαστε ότι μπορεί να συμβεί, κατά πάσα πιθανότητα είναι αναπόφευκτο. Η απόφαση του πρωθυπουργού να διενεργήσει δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου, για το εάν η Ελλάδα θα πει το «ναι» ή το «όχι» στα σκληρότατα μέτρα που προτείνουν οι δανειστές, δίνει δραματικό τόνο στις εξελίξεις.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η πολιτική ηγεσία θα πρέπει σε τούτη την εξαιρετικά κρίσιμη εθνική στιγμή να επιδείξουν νηφαλιότητα, ψυχραιμία και κυρίως ενότητα. Εάν στις επόμενες μέρες το κλίμα πολωθεί και οδηγηθούμε σε εθνικό διχασμό, τότε δεν θα μιλάμε για ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες, αλλά για πραγματική εθνική τραγωδία.

Τούτη την ώρα δεν χωρεί κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης, δεν υπάρχει η πολυτέλεια να βγουν τα πολιτικά μαχαίρια και να ξεκαθαριστούν πολιτικοί λογαριασμοί. Δεν υπάρχει χώρος για άλλου τύπου «Ιουλιανά».

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την απόφασή του να πάει σε δημοψήφισμα αναλαμβάνει ύψιστο πολιτικό ρίσκο. Και το αναλαμβάνει μόνος του, από επιλογή. Αρνήθηκε την ευκαιρία να ζητήσει μία σύγκληση πολιτικών αρχηγών, για να συζητήσει τουλάχιστον την πρότασή του. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, για τον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνησή του δεν υπάρχει πλέον δρόμος γυρισμού…

Εάν το δημοψήφισμα οδηγήσει σε ρήξη με τους Θεσμούς, ο πρωθυπουργός δεν πρέπει να γελιέται. Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό που θα φέρει στον λαό η αίσθηση ότι τόλμησε να ορθώσει το ανάστημά του σε αυτούς που νιώθει ότι τον εκβιάζουν, θα έρθουν οι πολύ δύσκολες ώρες.  Και όσο περισσότερο θα διαρκούν αυτές οι ώρες, τόσο ο ενθουσιασμός του λαού θα μεταστρέφεται σε ανησυχία, θυμό και -εάν τελικώς δεν έρθει η… κάθαρση- θα καταλήξει σε οργή εναντίον όσων θα θεωρήσει ότι «τον πήραν στον λαιμό τους».

Εάν ούτε μπροστά σε αυτήν την τραγική συγκυρία δεν μπορούν οι πολιτικοί μας 
να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προστατεύσουν την ενότητα της χώρας, 
τότε, με ή χωρίς συμφωνία, το εθνικό μας «ναυάγιο» είναι αναπότρεπτο…

Εάν το δημοψήφισμα οδηγήσει σε αποδοχή των όρων που προτείνουν οι δανειστές, τότε και πάλι ο πρωθυπουργός θα βρεθεί σε δυσμενή θέση, καθώς θα κληθεί να διαχειριστεί στο εσωτερικό τα επώδυνα παρεπόμενα της συμφωνίας, ενώ η διαπραγματευτική θέση του στο εξωτερικό και ιδίως στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα.

Μοιάζει και είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Και τώρα, το μόνο που απομένει είναι «να μιλήσει ο Λαός», όπως με ευκολία «αναμασούν» οι περισσότεροι πολιτικοί. Μόνο που αυτός ο Λαός είναι πλέον εξουθενωμένος, οικονομικά, ηθικά, ψυχολογικά. Είδε τα τελευταία 5 χρόνια να διαλύονται τα πάντα γύρω του, πίστεψε τις προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη και τώρα διαπιστώνει ότι η αλλαγή που του υποσχέθηκαν απαιτεί «δάκρυα κι αίμα».

Είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο;

Αν ναι, ψηφίζει «όχι» στο δημοψήφισμα και ανοίγεται πλέον σε «αχαρτογράφητα νερά».

Αν όχι, ψηφίζει «ναι» και πλέον αποφασίζει να υποστεί μία νέα ιδιαίτερα σκληρή οικονομική και όχι μόνο, δοκιμασία.

Μοιάζει και είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Έστω κι αργά, ίσως θα πρέπει να υπάρξουν δεύτερες και τρίτες σκέψεις και να μην μπούμε στην περιπέτεια ενός δημοψηφίσματος που, αντί να ξεκαθαρίσει, μπορεί να περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Κι αυτό όχι από ασέβεια στο απαράγραπτο δικαίωμα του ελληνικού Λαού να αποφασίζει για τις τύχες του, αλλά γιατί η παρούσα συγκυρία απαιτεί αποφάσεις με «κρύο αίμα» που είναι αδύνατον να υπάρξει υπό τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Δεν ήταν ο Λαός που έκανε τη διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών και δεν πρέπει να είναι αυτός που θα κληθεί «να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά».

Έστω και την ύστατη στιγμή, μπροστά στο διαφαινόμενο αδιέξοδο, καλείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αναλάβει άμεση πρωτοβουλία και να φέρει στο ίδιο τραπέζι τους αρχηγούς των δημοκρατικών κομμάτων, σε μία προσπάθεια να εξευρεθεί η λιγότερο οδυνηρή λύση για τον τόπο.

Εάν ούτε μπροστά σε αυτήν την τραγική συγκυρία δεν μπορούν οι πολιτικοί μας να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προστατεύσουν την ενότητα της χώρας, τότε, με ή χωρίς συμφωνία, το εθνικό μας «ναυάγιο» είναι αναπότρεπτο…