Ρ. Δούρου: Κινδυνεύουμε να οπισθοδρομήσουμε προς εκείνους που κατέστρεψαν το παρελθόν

«Οι Περιφέρειες στην Ελλάδα είναι σαν γίγαντες με πήλινα πόδια, ειδικά αν συγκριθούν με εκείνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση», τόνισε μεταξύ άλλων, χθες, Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019, σε συνέντευξή της στην ΕΡΤ3, στην εκπομπή «Πολιτικό Τραπέζι» και τον δημοσιογράφο Γιώργο Γεωργιάδη, η περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου.

Η περιφερειάρχης ανέδειξε, όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση της Περιφέρειας, την ανάγκη περαιτέρω θεσμικής μεταρρύθμισης της λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την αντιμετώπιση των πολλών και αλληλοεπικαλυπτόμενων αρμοδιοτήτων των φορέων, που έχουν ως αποτέλεσμα «να μη λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας».

«Για να είναι αποτελεσματικές οι Περιφέρειες, χρειάζεται αλλαγή του θεσμικού πλαισίου» είπε η ίδια, προσθέτοντας ότι «ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός που διαπίστωσε το πρόβλημα και το ανέδειξε». «Προσπάθησε να καλύψει τον χαμένο χρόνο. Κάλεσε στο Μέγαρο Μαξίμου τους Περιφερειάρχες, ενώ πραγματοποίησε και Περιφερειακά Συνέδρια σε όλη τη χώρα», συμπλήρωσε η Ρένα Δούρου.

Η περιφερειάρχης αναφερόμενη στη στάση της αντιπολίτευσης απέναντι στις εθνικές τραγωδίες παρατήρησε: «Δεν μπορούμε να μιλάμε για τραγωδίες της Δούρου ή του ΣΥΡΙΖΑ. Ζήσαμε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Μας κατηγορούν εκείνοι που βρέθηκαν για πολλά χρόνια στο παρελθόν σε θέσεις ευθύνης, και άφησαν τον τόπο με σπασμένο τιμόνι».

Ακολούθως ανέφερε: «Πέρα από το πένθος και τη θλίψη που αισθάνομαι, αισθάνομαι και τρόμο: γιατί παριστάνουν τους τιμητές και τυμβωρυχούν επί δύο εθνικών τραγωδιών εκείνοι που ούτε ανέλαβαν την ευθύνη και είδαν τους νεκρούς και τις οικογένειές τους ως προεκλογικό παιχνίδι. Το ζήτημα δεν είναι αν θα φορτωθεί η Δούρου όλες τις ευθύνες και “θα πάμε παρακάτω”, αλλά, αν με δεδομένο το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, θα αποφασίσουμε να ανασκουμπωθούμε και θα εργαστούμε από κοινού. Γιατί γνωρίζουμε ότι η κλιματική αλλαγή δεν εξετάζει το χρώμα της κομματικής κάρτας μέλους – δοκιμάζει συμπολίτες μας από την Κρήτη ως την Εύβοια και τη Σαμοθράκη, δοκίμασε και τον κ. Αρναουτάκη και τον κ. Μπακογιάννη. Αν λοιπόν σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί ότι δύο τραγωδίες, που είναι εθνικές και όχι της Δούρου, μπορούν να καθορίσουν την κάλπη των περιφερειακών εκλογών του Μαΐου, τότε σίγουρα δεν έχουμε μάθει τίποτε και μάλιστα κινδυνεύουμε να οπισθοδρομήσουμε προς εκείνους που κατέστρεψαν το παρελθόν, δεν μας προετοίμασαν για το παρόν και διεκδικούν το μέλλον μας».

Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης της Ρένας Δούρου:

«Είμαι χαρούμενη και συγκινημένη, που βρίσκομαι στο στούντιο της οδού Μουρούζη. Μας θυμίζει τον αγώνα που δόθηκε για να λειτουργήσει ξανά η ΕΡΤ, μετά το μαύρο και το λουκέτο.

»Η Περιφέρεια Αττικής είναι μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, συγκρινόμενη σε μέγεθος ακόμη και με χώρες, όπως το Βέλγιο. Στα όριά μας παράγεται το μεγαλύτερο ποσοστό ΑΕΠ της χώρας, ταυτόχρονα όμως έχουμε και τις μεγαλύτερες ανισότητες.

»Η φράση “Για όλα φταίει η Δούρου”, έγινε ακόμη και hashtag στα social media από τις νεώτερες γενιές. Υπάρχουν περιπτώσεις αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων, με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας. Η προπαγάνδα των αντιπάλων μας πάτησε πάνω στην καχυποψία των συμπολιτών μας, και τις τυχόν οδυνηρές εμπειρίες τους από το δημόσιο. Είναι λοιπόν λογικό να σκέφτονται οι πολίτες… “δεν μπορεί, κάπου θα φταίει και η Δούρου”.

»Ακόμη και οι αντίπαλοί μας αναγνωρίζουν ότι κάναμε περισσότερο γνωστή την Περιφέρεια. Αναφέρω ενδεικτικά: Σήμερα είναι ανοικτά 360 εργοτάξια σε όλο το λεκανοπέδιο, που σημαίνει χιλιάδες θέσεις εργασίας, τόνωση των τοπικών αγορών. Υλοποιούμε έργα υπερτοπικής σημασίας που αφορούν την εθνική οικονομία, όπως για παράδειγμα το Φαληρικό και η υδροδότηση της Αίγινας. Ένα διευρυμένο κοινωνικό δίκτυο, με 55 κέντρα κοινότητας, και δράσεις ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και της απασχόλησης, ώστε να αποτραπεί το brain drain.

»Είμαι περήφανη που, και φέτος οι μαθητές πήγαν στην ώρα τους στα σχολεία, επενδύοντας και στην ασφαλή μεταφορά τους χάρη στην Περιφέρεια. Ιδίως τα παιδιά με αναπηρία, που είναι κυρίως εκείνα τα οποία δεν θέλουν να κάνουν “κοπάνα” από τα σχολεία τους, ενώ και οι γονείς τους έχουν την ανάγκη να υπάρχει μια συγκεκριμένη καθημερινότητα, με ωράριο».