Δράση για μια άλλη Πόλη: Ψηφίζουμε, δεν ψωνίζουμε!

«Να γίνουν τα Βριλήσσια σημείο αναφοράς στον αυτοδιοικητικό χάρτη της χώρας». «Να γίνουν ένας σύγχρονος ευρωπαϊκός Δήμος. «Διαθέτουμε ένα ολιστικό σχέδιο με βασικούς άξονες την αξιοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων, τη μετάβαση στην πλήρη ψηφιακή σύγκλιση, την ανταπόκριση στις προκλήσεις της αειφόρου ανάπτυξης… ». «Δημιουργούμε προϋποθέσεις για την ενεργειακή αυτονόμηση των νοικοκυριών»! «Όλο μας το πρόγραμμα είναι κοστολογημένο…

Πού θα βρείτε τα λεφτά; Από το ΕΣΠΑ!». Αυτά λένε. Ο θόρυβος των σκιαμαχιών, τα αίολα αντεπιχειρήματα, οι επικοινωνιακές ατάκες, τα επιθετικά σχόλια στο διαδίκτυο, τα βιντεάκια για να τραβούν την προσοχή, οι ιστορίες των ανθρώπων της διπλανής πόρτας που μεταλλάσσονται σε φανατικούς…

Και υποψήφιοι χωρίς αναφορές, σαν να μην έχουν ποτέ διοικήσει, σαν να μην έχουν ποτέ θητεύσει σε θέσεις και κομματικά αξιώματα, σαν να γεννήθηκαν στις εκλογές, σαν να μην πηγαινοέρχονται από δω και από κει για ένα μερτικό στην ίδια εξουσία. Σαν να μην είναι οι ίδιοι το project! Αυτά συνθέτουν το προεκλογικό σκηνικό (και) των Βριλησσίων. Που θολώνει αντί να αποσαφηνίζει. Ψέματα, διαμάχες για τα δευτερεύοντα, «επικοινωνία». Έτσι θα πάμε. Με τον ψηφοφόρο να αντιμετωπίζεται ως καταναλωτής προγραμμάτων και υποσχέσεων. Τι θα του πεις, τι θα του αρέσει; Πέστε μας τι θέλετε; Διαλέξτε! Και τους συνδυασμούς παρόχους προκάτ οραμάτων. Και προσφορών. Όπως στις διαφημίσεις…

Πρώτος διδάξας ο κ. Μπακογιάννης. Ο «Μεγάλος Περίπατος». Να γίνει η Πανεπιστημίου Μαϊάμι. 25 φοίνικες που ξεράθηκαν. Μετά 82 πλατάνια. Ξεράθηκαν κι αυτά. Τρία χρόνια ταλαιπωρείται ο κόσμος. Σ’ έναν δρόμο που είχε τα καλύτερα πεζοδρόμια της πόλης! Αλλά ο δήμαρχος δεν είδε κανένα πρόβλημα. «Το λάθος ήταν επικοινωνιακό», δήλωσε. Κι ας έφτασε το κόστος της παρέμβασης στο κέντρο στα 13 εκατ. ευρώ με βάση τα προϋπολογισθέντα κονδύλια, από τα οποία τα 2 εκατ. αφορούν τα υλικά (ζαρντινιέρες, φυτά, παγκάκια) που χρησιμοποιήθηκαν για την πιλοτική (!) εφαρμογή του εγχειρήματος*.

Τώρα υπάρχει άλλο όραμα: «Το φθινόπωρο ξεκινούν οι διαγωνισμοί για τα συνοδά έργα της Μεγάλης Ανάπλασης στο Βοτανικό. Όλα ξεχνιούνται. Είμαστε ξανά φαβορί! Η παρακμή μιας χώρας παρατημένης από δημάρχους και περιφερειάρχες. Τηρουμένων των αναλογιών, τα ίδια και στα Βριλήσσια. Σκηνικό αντιπαροχής: «Το όραμά μας είναι η αξιοποίηση, εκμετάλλευση και ενοποίηση των ελεύθερων και ανοιχτών χώρων του Δήμου». Δημόσια λέγονται, από όλους. Όλοι πλασάρουν κολυμβητήρια και κλειστά γυμναστήρια. Σε σύμπραξη με ιδιώτες. Μισά – μισά. Όπως μισή – μισή θα πάει και η χώρα. Ποιος να ασχοληθεί με συντηρήσεις, αποκαταστάσεις, φροντίδες, αναδιάρθρωση των Υπηρεσιών; Αυτά δεν φέρνουν ούτε «επενδυτές», ούτε υποστηρικτές, ούτε και ψηφοφόρους!

Γι’ αυτό λέμε: Η ανάθεση έχει φτάσει στα όριά της! Είναι ώρα να αποδοκιμαστεί! Δεν είναι λύση, επειδή είναι η ίδια το πρόβλημα! Αρκετά με το «θα φτιάξουν όλα, αρκεί να μας ψηφίσετε». Ζητούνται πολιτικές όχι διαχειρίσεις. Οι συστημικές παρατάξεις του Δήμου αντιστρατεύονται από κοινού τη μόνη διασωστική πρόταση για την Πόλη, την ενεργοποίηση των δημοτών. Να το δούμε! Να δούμε κατάματα την αναγκαιότητα μιας πολιτειακής αντίληψης, μιας άλλης οπτικής για την αυτοδιοίκηση, τον Δήμο, τον τόπο μας. Διαφορετικά δεν έχει… Ανάθεση ή συμμετοχή;

Αυτό το δίλημμα εμείς «βλέπουμε» στην κάλπη του Οκτωβρίου. Όχι βέβαια ως καταναλωτές προσφορών, αλλά ως δημότες. Στις εκλογές ψηφίζουμε, δεν ψωνίζουμε…

Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια άλλη Πόλη