Κώστας Αγγελής: Την πορτοκαλέα ή το δάσος;

Στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, παρακολουθούμε αρκετούς μήνες τώρα μια ειρωνική εκδοχή της προλεταριακής επανάστασης, με ψήγματα καπιταλισμού και σταγονίδια ψευτοπατριωτισμού.

Γράφει ο Κώστας Αγγελής*

Με αντιμνημονιακά συνθήματα αλλοφροσύνης και ανέξοδες υποσχέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να αναρριχηθεί στην εξουσία. Με άκομψο τρόπο έριξε τη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, ελέω Προέδρου της Δημοκρατίας, απαξίωσε το όποιο έργο της, έταξε τα πάντα σε όλους και με ένα 36% ο Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός. Τα στελέχη του με ένα ρεσιτάλ παροχολογίας και παραδοξολογίας κλήθηκαν να κυβερνήσουν για πρώτη φορά, σκορπώντας αισιοδοξία και ελπίδα.

Έλα όμως που τα θαύματα και στην Ελλάδα κρατούν λίγες ημέρες, άντε λίγες εβδομάδες. Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται και να ξηλώνεται ταυτόχρονα. Επτά μήνες μετά, η χώρα βρίσκεται πολύ πιο πίσω με 90 εκατομμύρια φέσι, με ένα τρίτο μνημόνιο στην τσέπη και μια κυβέρνηση οπερέτα.

Πρώτη φορά Αριστερά, άλλωστε, και τι άλλο θα μπορούσαμε να περιμένουμε! Φλυαρία, ιδεοληψία, ακαταλληλότητα, αμετροέπεια, διάσπαση, κατάρρευση το εκρηκτικό μείγμα που χαρακτήρισε όλη αυτή την περίοδο.

Δεν κυβέρνησαν, δεν θέλησαν να κυβερνήσουν, μετέτρεψαν τη χώρα σε μια απέραντη Κουμουνδούρου, θεωρώντας πως όλη η χώρα, όλη η Ευρώπη, όλη η υφήλιος πρέπει να περιστρέφεται γύρω τους και να τους υμνεί που αγωνίζονται, εναντίον ποιου άραγε; εκτός του διαταραγμένου, εγωπαθούς εαυτού τους.

Σπάνε τα μούτρα τους στις διαπραγματεύσεις, φταίνε οι εταίροι μας. Ανοίγουν τα σύνορα και η ανεκδιήγητη κα Τασία προσκαλεί ότι κυκλοφορεί στα παράλια της Τουρκίας και φυσικά είναι ανίκανοι να το διαχειριστούν, προκαλώντας χαοτικές καταστάσεις στα νησιά μας. Ψηφίζουν μέτρα και μετά λένε πως δεν τα πιστεύουν και δε θα τα εφαρμόσουν. Κλείνουν τις τράπεζες, επιβάλλουν έλεγχο κεφαλαίων και ρίχνουν τις ευθύνες στον Ντράγκι και στον Σόιμπλε. Διαλύουν την Παιδεία, επαναφέρουν τους αιώνιους φοιτητές, κομματικοποιούν τους διευθυντές των σχολείων και περηφανεύονται για τα επιτεύγματά τους. Ευτελίζουν τους θεσμούς και τους φταίει η Ζωή, της οποίας τη συμπεριφορά ανέχονται και χρησιμοποιούν κατά το δοκούν. Πιστοί όμως, στις αριστερές αρχές τους και σε… σαφή ευθυγράμμιση με τις συνιστώσες τους καταφέρνουν σε επτά μήνες να διασπαστούν και να αρχίσουν τα… γαλλικά μεταξύ τους.

Στις 25 Ιανουαρίου μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων πίστεψε τις αριστερές ιστορίες του Τσίπρα, κουρασμένη και κορεσμένη από ανθρώπους και πολιτικές που δεν κατάφεραν να πείσουν και να κεφαλαιοποιήσουν τις θυσίες των τελευταίων χρόνων.

Στις 25 Ιανουαρίου μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων εξαπατήθηκε για μια ακόμη φορά ακούγοντας επαναστατικά ευφυολογήματα, από έναν συμπαθή, άφθαρτο, νέο άνθρωπο και του έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης.

Λίγους μήνες μετά, η προλεταριακή επανάσταση, οι ζουρνάδες, τα νταούλια, τα 751 ευρώ χαμηλότερος μισθός, τα 12.000 ευρώ αφορoλόγητα, το πάγωμα του… ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στους κακούς ιδιώτες είναι ήδη παρελθόν. Αντ΄ αυτών αριστερό μνημόνιο, διάσπαση και εκλογές.

Έχουμε μέρες μπροστά ως τις κάλπες, όμως πρέπει να αρχίσουμε σιγά σιγά να βλέπουμε πώς θα σώσουμε το δάσος, καθώς η φαιδρά πορτοκαλέα, που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, όσο γρήγορα άνθησε, τόσο γρήγορα μαράθηκε, ενώ δεν καρποφόρησε ποτέ. Το δάσος όμως που λέγεται Ελλάδα πρέπει να σωθεί, πριν προλάβει να μολυνθεί από τη νεο-κομμουνιστική τοξικότητα της πορτοκαλέας.

ΥΓ. Αφιερωμένο σε δύο υπέροχους δικούς μου ανθρώπους από τα Σύβοτα, τον Γρηγόρη και την Ιωάννα, που είχα την τύχη να συναντήσω πριν από λίγες ημέρες.

*Δημοτικός σύμβουλος Χαλανδρίου, αντιδήμαρχος Τοπικής Ανάπτυξης 2011-2012, πρόεδρος Αετοπούλειου 2013