Γ. Κουτσικάκης: Ούτε να αγιοποιείται, ούτε να δαιμονοποιείται η Επανάσταση

«Η Ελληνική Επανάσταση δεν πρέπει ούτε να αγιοποιείται, ούτε πολύ περισσότερο να δαιμονοποιείται», επισημαίνει ο κάτοικος Πεύκης Γιώργος Κουτσικάκης καταθέτοντας μερικές σκέψεις του με αφορμή την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου.

«Εκείνοι οι σπουδαίοι Έλληνες, και με τα πάθη και με τα μίση, στάθηκαν Ήρωες, ελευθέρωσαν την πατρίδα μας και ίδρυσαν το νέο ελληνικό κράτος» σημειώνει ο κ. Κουτσικάκης στο ακόλουθο κείμενό του:

25 Μάρτη: Μερικές σκέψεις για την Επανάσταση

Η εθνική γιορτή των Ελλήνων για την έναρξη της επανάστασης των υπόδουλων και την απαρχή της ίδρυσης του νέου ελληνικού κράτους.

Αν ανατρέξει κανείς στις βιογραφίες των αγωνιστών, στην ιστορία που έγραψαν σύγχρονοι της επανάστασης και μεταγενέστεροι έχει πολλά να θησαυρίσει.

Τι ήταν οι αρματολοί; οι στρατιωτικοί διοικητές των επαρχιών και οι διώκτες των κλεφτών για λογαριασμό των Τούρκων. Όταν όμως ο γιος της καλογριάς, ο Καραϊσκάκης, έμαθε για την επανάσταση εγκατέλειψε τη φιλοδοξία του για το αρματολίκι Αγράφων και έγινε πολέμαρχος στον αγώνα. Ήταν βωμολόχος, έκανε μπαμπεσιές με τους Τούρκους, δικάστηκε σε δίκη παρωδία από τον ξενόφερτο Μαυροκορδάτο, συζούσε με μια Τουρκάλα, αλλά ήταν ο πιο γενναίος από τους γενναίους και πέθανε για την πατρίδα. Μήπως όμως και ο Μαυροκορδάτος, ο λογιότατος που δεν πολυσυμπαθούσε τους καπεταναίους, δεν βοήθησε να στηθεί η κυβέρνηση και να παρθεί το πρώτο δάνειο για τις ανάγκες του αγώνα;

Οι Εθνοσυνελεύσεις και το Σύνταγμα υπήρξαν από τα πιο προοδευτικά για την εποχή αλλά και για μας σήμερα.

Ο πατριάρχης αφόρισε την επανάσταση. Γιατί; Για να σώσει τους ελληνικούς πληθυσμούς της Πόλης από τα αντίποινα. Όταν οι Τούρκοι τον κατάλαβαν, τον οδήγησαν σε μαρτυρικό θάνατο.

Από τους κοτσαμπάσηδες και τις δημογεροντίες, τους καλοβολεμένους στο καθεστώς της δουλείας δεν ήταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, επικεφαλής των Σπαρτιατών, που έκανε την Καλαμάτα την πρώτη ελεύθερη πόλη του νέου ελληνικού κράτους στις 21 του Μάρτη κι ας κρατούσαν οι Τούρκοι τον γιο του όμηρο στην Πόλη;

Οι περισσότεροι οπλαρχηγοί δεν υπηρέτησαν στην αυλή του Αλή πασά; Εκεί δεν έμαθαν τ΄ άρματα; Δεν πολέμησαν και τον Τουρκαλβανό και τους Τούρκους όταν ξέσπασε η επανάσταση; Ο Αθανάσιος Διάκος, πρωτοπαλήκαρο του Αλή, δεν ανασκολοπίστηκε ζωντανός γιατί αρνήθηκε να προδώσει την πατρίδα;

Οι δύο εμφύλιοι ήταν πολύ άγριοι. Οι Ρουμελιώτες κατέβηκαν στην Πελοπόννησο και έκαψαν και σκότωσαν και ρήμαξαν. Ο Κολοκοτρώνης φυλακίστηκε. Πόσους όμως αγωνιστές και σε πόσες μάχες που ανδραγάθησαν ανέδειξε η Στερεά Ελλάδα, η Πελοπόννησος, τη νησιά και όλες οι επαρχίες του Ελληνισμού!

Ο Παπαφλέσας ήταν μέθυσος, φιλάργυρος, γυναικάς, εριστικός και φιλόδοξος. Αντιστάθηκε όμως πρώτος στον Ιμπραήμ και πέθανε στο Μανιάκι.

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους βροντοφώναξε ο Κολοκοτρώνης που αποφυλακίστηκε για να σώσει την επανάσταση που κόντευε να χαθεί.

Μήπως οι περισσότεροι αγωνιστές και τα πληρώματα των πλοίων δεν έπαιρναν μισθούς; Πόσες όμως μάχες στη στεριά και πόσες ναυμαχίες  δόθηκαν, πόσοι έχασαν το βιός τους, τις οικογένειές τους και χάθηκαν κι εκείνοι!

Και η Έξοδος! Δεν παραδόθηκε ποτέ το Μεσολόγγι!

Η Ελληνική Επανάσταση δεν πρέπει ούτε να αγιοποιείται, ούτε πολύ περισσότερο να δαιμονοποιείται. Εκείνοι οι σπουδαίοι Έλληνες, και με τα πάθη και με τα μίση, στάθηκαν Ήρωες, ελευθέρωσαν την πατρίδα μας και ίδρυσαν το νέο ελληνικό κράτος.

Η Ελλάδα έγινε κράτος την ίδια εποχή με το Βέλγιο. Εκείνο έγινε κράτος με συνθήκες εμείς με πολύ αίμα… «Απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά»!!!

Γιώργος Κουτσικάκης

Χειρ. οδοντίατρος MSc, κάτοικος Πεύκης