«Ο Δήμος Αμαρουσίου δεν ζητά την άδεια από κανένα κόμμα για να εκφράσει τις απόψεις του»

«Ο Δήμος Αμαρουσίου δεν ζητά την άδεια από κανένα κόμμα για να εκφράσει τις απόψεις του» τονίζει η διοίκηση του Δήμου με αφορμή ανακοίνωση της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου σχετικά με το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Αμαρουσίου για το Μακεδονικό ζήτημα.

Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση – απάντησή του ο Δήμος σημειώνει:

Ο Δήμος Αμαρουσίου δεν ζητά την άδεια από κανένα κόμμα για να εκφράσει τις απόψεις του

Με αφορμή το περιεχόμενο ανακοίνωσης της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου που αφορά στο ψήφισμα που εξέδωσε το Δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου για το ζήτημα της ονομασίας της FYROM και τη διαπραγμάτευση που βρίσκεται σε εξέλιξη, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα παρακάτω:

Πρώτον, το πολίτευμα της Ελλάδος είναι η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το Σύνταγμα που την κατοχυρώνει προβλέπει τη θεσμική και οικονομική ανεξαρτησία του θεσμού της Αυτοδιοίκησης. Με βάση το Σύνταγμα της χώρας, κανένα Δημοτικό Συμβούλιο και κανένας Δήμος δεν χρειάζεται να λάβουν άδεια από κανένα πολιτικό κόμμα για να τοποθετηθούν πάνω σε κρίσιμα για την πατρίδα μας ζητήματα. Το άρθρο 120 του Συντάγματος μάλιστα προβλέπει ότι επαφίεται στον πατριωτισμό του κάθε Έλληνα και της κάθε Ελληνίδας, η υπεράσπιση του Συντάγματός μας. Δεν αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, με ποια θεσμική ή δημοκρατική νομιμοποίηση μια κομματική οργάνωση, όπως του ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου, εγκαλεί ένα θεσμικό όργανο της Αυτοδιοίκησης, όπως είναι το Δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου, για μια πολιτική πρωτοβουλία που ανέλαβε. Τους καλούμε να σοβαρευτούν γιατί πέραν από εθνικά, είναι και θεσμικά επικίνδυνοι με τις θέσεις που εκφράζουν.

Δεύτερον, ψεύδεται ασύστολα ο ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου όταν ισχυρίζεται ότι αποτελεί εθνική γραμμή η υιοθέτηση της σύνθετης ονομασίας. Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή καμία λύση, από καμία ελληνική κυβέρνηση, που δεν θα λαμβάνει υπόψη της τις εθνικές «κόκκινες γραμμές», αλλά και τις διπλωματικές νίκες που έχουμε ήδη πετύχει, σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού μας κράτους. Μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου να μην γνωρίζουν, αλλά το γνωρίζουμε εμείς πολύ καλά ότι η Ελλάδα έχει από το 1991 κερδίσει στα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα απόφαση, η οποία επικαιροποιήθηκε και σε Σύνοδο Κορυφής το 2013, που θέτει ως προϋπόθεση αναγνώρισης των Σκοπίων, την υιοθέτηση συνταγματικών και πολιτικών εγγυήσεων από τους γείτονές ότι: α) Δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις απέναντι στη χώρα μας, β) Δεν ασκούν εχθρική προπαγάνδα, γ) Δεν χρησιμοποιούν ονομασία που υπονοεί εδαφικές διεκδικήσεις, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία».

Τρίτον, μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ Αμαρουσίου να μην γνωρίζουν, αλλά το γνωρίζουμε εμείς πολύ καλά, ότι το 1992 η απόφαση για απόρριψη της σύνθετης ονομασίας, που σήμερα με μεγάλη ευκολία προωθεί η κυβέρνηση, ελήφθη σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των πολιτικών κομμάτων (πλην ΚΚΕ) συμπεριλαμβανομένου και του τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, πρόδρομο κόμμα του σημερινού βασικού κυβερνητικού εταίρου ΣΥΡΙΖΑ. Καμία ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν διαφοροποιήθηκε από την πάγια εθνική γραμμή, που δεν αναγνωρίζει ούτε την ύπαρξη «Μακεδονικής ταυτότητας», ούτε την ύπαρξη «Μακεδονικής γλώσσας», όπως κάνει ανοιχτά πλέον η σημερινή κυβέρνηση. Θυμίζουμε, επίσης, σε αυτούς που το ξεχνούν, ότι όποτε επιχειρήθηκε να εκβιαστεί οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση για υποχωρήσεις σε αυτές τις πάγιες εθνικές θέσεις, ο εκβιασμός αυτός δεν πέτυχε. Το βέτο που έθεσε η ελληνική κυβέρνηση στη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008, όταν επιχείρησαν να βάλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, είναι χαρακτηριστικό.

Η υπερήφανη αυτή στάση της κυβέρνησης Καραμανλή δεν έχει καμία σχέση με τη στάση της σημερινής κυβέρνησης, που εμφανίζει τον πρωθυπουργό της Ελλάδος να περιμένει πάνω από ένα τηλέφωνο εδώ και δύο εβδομάδες για να τον καλέσει ο πρωθυπουργός της γειτονικής μας χώρας. Δεν ασκείται με αυτόν τον τρόπο σοβαρή εθνική πολιτική.

Για μια ακόμη φορά υπογραμμίζουμε την ανάγκη η διαχείριση αυτού του κρίσιμου εθνικού θέματος να γίνει με υπευθυνότητα, σοβαρότητα και ενότητα όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.

Σε αυτή την απόφαση δεν χωρούν ο λαϊκισμός και η πατριδοκαπηλεία, αλλά ούτε και ο εφησυχασμός απέναντι στον αλυτρωτισμό που εκφράζουν οι γείτονές μας.

Θεωρούμε, λοιπόν, ότι αυτά που φαίνεται ότι προωθεί ως «πακέτο» λύσης η κυβέρνηση απέχουν πολύ από τις πάγιες εθνικές θέσεις.

Την ιστορική ευθύνη για την απόφαση που θα ληφθεί την έχει ασφαλώς η Ελληνική Βουλή.

Αλλά σε εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις, όπως είναι η περίπτωση αυτή, τον κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της εθνικής θέσης δεν μπορεί να τον έχει άλλος από τον κυρίαρχο λαό.

Η διενέργεια δημοψηφίσματος είναι η μόνη λύση για να αποκτήσει δημοκρατική νομιμοποίηση, αλλά και δεσμευτικότητα, η όποια λύση προωθηθεί από την κυβέρνηση.