Ενότητα: Παρέμβαση για την ανάληψη του έργου του ρέματος Σαπφούς από το υπ. Υποδομών

Παρέμβαση με αφορμή την ανάληψη της δημοπράτησης και της κατασκευής του έργου διευθέτησης του ρέματος Σαπφούς από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών κάνει η δημοτική παράταξη Ενότητα Ανατροπή και Έργο για το Μαρούσι.

Συγκεκριμένα, η δημοτική παράταξη επισημαίνει τα εξής:

Με απόφαση που ελήφθη την Παρασκευή 10-8-2018 το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, για να εκτονώσει την κατάσταση, ύστερα από τη γενική κατακραυγή, ανέλαβε πλέον το ίδιο τη δημοπράτηση και την κατασκευή του έργου για τη διευθέτηση του ρέματος Σαπφούς.

Πρόκειται για μία θετική εξέλιξη ύστερα από τις πλημμύρες του τελευταίου Ιουλίου που στοίχισαν σε πολλούς κατοίκους και εργαζόμενους της πόλης του Αμαρουσίου απώλειες των περιουσιών τους. Δίνει λύση σε ένα χρονίζον πρόβλημα που ευχόμαστε να λυθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Η απόφαση αυτή αποτελεί όμως και κόλαφο για την Αυτοδιοίκηση και προσωπικά για τους κ.κ. Καραμέρο, αντιπεριφερειάρχη Β.Τ. Αττικής  και Πατούλη, δήμαρχο Αμαρουσίου.

Με την τακτική τους απεμπόλησαν αρμοδιότητες που έχει εκχωρήσει η κεντρική διοίκηση για τη διαχείριση των ρεμάτων, ύστερα από μεγάλους αγώνες της Αυτοδιοίκησης, και αποδείχθηκαν και οι δύο πολύ κατώτεροι των περιστάσεων, εξ αιτίας των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων τους.

Αντί να εδραιώσουν ένα κλίμα συνεννόησης και συναλληλίας μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας, όπως εξ άλλου και εκ του νόμου είναι υποχρεωμένοι, περιορίστηκαν σε ένα ανούσιο χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων και δημιουργίας εντυπώσεων, με τελικό αποτέλεσμα και οι πολίτες να υποστούν απώλειες, αλλά και το κύρος της Αυτοδιοίκησης να τρωθεί, μετά την παρέμβαση του υπουργείου Υποδομών.

Θα ήταν προτιμότερο, λοιπόν, αντί να πανηγυρίζει η διοίκηση Πατούλη για τη «σκληρή πίεση» που άσκησε στο υπουργείο να απολογηθεί, μαζί και η αντιπεριφέρεια, για την αναποτελεσματικότητα τους και την απαξίωση του θεσμού στη συνείδηση των πολιτών.

Με την ευκαιρία θα θέλαμε να επαναλάβουμε ότι η αντιπλημμυρική προστασία της Αττικής δεν έχει αντιμετωπισθεί οριστικά και ολοκληρωμένα. Απειλούνται απώλειες ανθρώπινων ζωών και τεράστιες καταστροφές, όπως έδειξαν οι πρόσφατες πλημμύρες στη Μάντρα.

Δεν αντιμετωπίζεται, επίσης, με σημειακές παρεμβάσεις πελατειακού χαρακτήρα και μάλιστα σε περιοχές που δεν έχουν ανάγκη (π.χ. Νέα Λέσβος στο Μαρούσι, Πεντέλη και Άνω Μελίσσια). Ούτε αντιμετωπίζεται με εμβαλωματικές παρεμβάσεις λόγω πολιτικής κόντρας μεταξύ Δημάρχων (π.χ Πολύδροσο Αμαρουσίου-Χαλανδρίου).

Πολύ περισσότερο δε, δεν αντιμετωπίζεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η επάρκεια του μεγαλύτερου αποδέκτη των βορειανατολικών προαστίων που είναι ο Ποδονίφτης, πριν διοχετευτούν σε αυτόν, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μεγάλες ποσότητες πλημμυρικών παροχών, από τις ορεινές λεκάνες.

Οι επιστήμονες έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου ήδη από το 2004 και ιδιαίτερα για τον κύριο αποδέκτη που είναι ο Κηφισός. Έκτοτε κανένα σημαντικό έργο δεν έγινε. Όπως επίσης και δεν έγιναν έργα ανάσχεσης της απορροής των ομβρίων από τους ορεινούς όγκους.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της άναρχης πολεοδομικής ανάπτυξης του λεκανοπεδίου για την εξυπηρέτηση μεγάλων και μικρών συμφερόντων από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά και από τη σημερινή.

Η χώρα μας διαθέτει κορυφαίο επιστημονικό δυναμικό, που μέσω φορέων και εκπροσώπων του (επιστημονικοί σύλλογοι, ΤΕΕ, κ.λπ.), έχει επανειλημμένα διατυπώσει προτάσεις για όλα τα σχετικά θέματα.

Ύστερα και από τη φονική τραγωδία στο Μάτι και τις πρόσφατες πλημμύρες σε Μάνδρα και Μαρούσι, η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να απαιτήσει τη στελέχωση των υπηρεσιών της με το απαραίτητο τεχνικό – επιστημονικό προσωπικό, να διεκδικήσει την απόδοση των συνταγματικών πόρων που της αναλογούν και τη διάθεση κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό για την πολιτική προστασία, αντί για τη δημιουργία τεράστιων πλεονασμάτων για την εξυπηρέτηση των δανειστών.

Το ίδιο σημαντικό, επίσης, είναι η επίδειξη πνεύματος σοβαρότητας, συνεργασίας, και η αποφυγή μικροπολιτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ παραγόντων των Δήμων, της Περιφέρειας και της κεντρικής διοίκησης.

Αντ΄ αυτού είναι επιβεβλημένη η συνεργασία, η διεξοδική ενημέρωση των κατοίκων για τα προβλήματα τους, η διαβούλευση και η δημιουργία πνεύματος συμμετοχής και συνευθύνης.