Τρίτη 16 Ιουλίου 2019

Πάσχα πνιγμένο στο αίμα, στον θρησκευτικό φανατισμό και στον απίστευτο υλισμό μας

0
233 Προβολές

Κυριακή των Βαΐων για τους ορθόδοξους Έλληνες, Πάσχα για τους καθολικούς, αλλά το ξημέρωμα με την ίδια γεύση αίματος από τις πολύνεκρες επιθέσεις σε χριστιανικές εκκλησίες και ξενοδοχεία στη Σρι Λάνκα. Αναγκαστικά ο νους γυρίζει σχεδόν έναν μήνα πίσω, στη Νέα Ζηλανδία, στην εξίσου φρικτή σφαγή σε μουσουλμανικά τεμένη, με δεκάδες νεκρούς.

Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του θρησκευτικού φανατισμού, της απίστευτης μισαλλοδοξίας. Και κυρίως – όσο τρομακτική και να είναι η παραδοχή του – της ασύλληπτης ευκολίας του ανθρώπου να αφαιρεί ζωές άλλων ανθρώπων. Όσο και να ψάχνουμε, δεν μπορούμε να βρούμε στο ζωικό βασίλειο αντίστοιχες περιπτώσεις που αγέλες κάποιων ζώων εξολοθρεύουν, με αντίστοιχο φανατισμό, ομοειδείς αγέλες. Μόνο το ανθρώπινο είδος παρουσιάζεται ικανό για τόσο ειδεχθή μαζικά εγκλήματα.

Οι δικαιολογίες των μαζικών ανθρώπινων σφαγών αμέτρητες. Υπεράσπιση μιας θρησκείας, μιας σημαίας, μια οικονομικής περιοχής και εσχάτως, έτσι για να «χρυσώνουμε» το χάπι, η υπεράσπιση-αποκατάσταση των «δημοκρατικών» αξιών, που δήθεν πλήττονται σε κάποια περιοχή του πλανήτη (το γεγονός ότι αυτή η περιοχή είναι «ελκυστική» από οικονομικής πλευράς, φανταζόμαστε είναι απλώς συμπτωματικό…).

Έτσι, βαριά, υπό τη σκιά των φονικών στη Σρι Λάνκα και υπό το βάρος των δικών μας αμαρτημάτων, μπήκε η Μ. Εβδομάδα.

Και να που ξεκινά η Μεγάλη Εβδομάδα. Πόσοι θα βιώσουμε, άραγε, την κορύφωση του Θείου Δράματος; Πόσοι θα συνειδητοποιήσουμε πόσο γρήγορο, σχεδόν ταυτόχρονο, είναι το Πέρασμα από το «Ωσαννά» στο «Άρον άρον, σταύρωσον αυτόν»;. Και για πόσο ακόμη θα αντέξει η Ελπίδα ότι τον «Γολγοθά» ακολουθεί η Ανάσταση;

Μάλλον, δεν θα προλάβουμε να σκεφθούμε, να σκύψουμε μέσα μας και να αναζητήσουμε το πραγματικό νόημα των Ημερών. Αν είμαστε πολιτικοί και δη στην Αυτοδιοίκηση, πρέπει να πάρουμε αμπάριζα τις εκκλησιές, για να δείξουμε στο χριστεπώνυμο πλήθος ότι είμαστε ευσεβείς. Αν είμαστε νονοί, πρέπει να προφθάσουμε τα ψώνια για τα βαφτιστήρια. Και μετά να κλείσουμε δωμάτιο κάπου, για να γιορτάσουμε το Πάσχα, να κανονίσουμε τα του οβελία και του κοκορετσιού, να… Πού καιρός για ενδοσκοπήσεις! Η Ύλη προηγείται…

Έτσι, βαριά, υπό τη σκιά των φονικών στη Σρι Λάνκα και υπό το βάρος των δικών μας αμαρτημάτων, μπήκε η Μ. Εβδομάδα. Θα ευχηθούμε καλή Ανάσταση και θα συνεχίσουμε ο καθένας τον δικό του «Γολγοθά». Μέχρι τις επόμενες γιορτές, που θα αναζητήσουμε – δυστυχώς, ματαίως – μιαν ακόμη ευκαιρία να «ξεχαστούμε». Δίχως να συνειδητοποιούμε ότι η ειρήνη με τον εαυτό μας δεν επιτυγχάνεται ικανοποιώντας τρέχοντες υλικές επιθυμίες, αλλά μέσω μιας ειλικρινούς και ουσιαστικής αναμέτρησης με τον πραγματικό εχθρό μας∙ τον Εαυτό μας.

Αφήστε ένα σχόλιο

Scroll Up