Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2019

Μήπως ξεχνάμε εύκολα τα πρόσωπα των θυμάτων της βίας γύρω μας;

0
165 Προβολές

Λίγο πολύ όλοι θυμόμαστε αυτές τις φωτογραφίες. Κάπου τις είδαμε, σε κάποιο «σερφάρισμα» στο διαδίκτυο, σε κάποια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι περισσότεροι έχουμε ξεχάσει τις «λεπτομέρειες» των τραγικών αυτών απωλειών (πώς και από ποιους προκλήθηκαν, ποιοι κρύβονται από πίσω κ.ο.τ.).

Στην αρχή μάς σόκαραν. Γράψαμε και κάποια σχόλια, επικρίνοντας τις συνθήκες που δημιουργούν παρόμοιες καταστάσεις. Σιγά σιγά, όμως, άρχισαν να περνούν στη λήθη. Επιστρέψαμε στην «κανονικότητά» μας, συνεχίζουμε τη ζωή μας.

Δεν πρέπει να ανησυχούμε, όμως, που ξεχάσαμε αυτά τα τραγικά πρόσωπα, τα οποία αντανακλούν τη σύγχρονη βαρβαρότητα του «πολιτισμού» μας, η οποία γιγαντώνεται επικίνδυνα. Θα τα συναντήσουμε ξανά και ξανά, με άλλα χαρακτηριστικά, με άλλα ρούχα. Και ίσως, κάποια φορά, να μην βρίσκονται τόσο μακριά μας (χωρικά ή συναισθηματικά), αλλά δίπλα μας, ίσως και μέσα στα σπίτια μας…

Θα τα συναντούμε για όσο εξακολουθούμε να αποδίδουμε τις απώλειές τους σε «αόριστες» καταστάσεις και όχι στα συγκεκριμένα πρόσωπα που δημιουργούν αυτές τις καταστάσεις. Και, επίσης, όσο βολευόμαστε να ξεχνάμε ότι οι δράστες των παραπάνω εγκλημάτων βρίσκονται σε θέσεις που εμείς τους παραχωρήσαμε με την ψήφο και την ανοχή μας.

Και θα παραμένουν στις θέσεις αυτές για όσο εμείς θα εξαντλούμε τις όποιες αντιδράσεις μας στην τυφλή βία που εξαπλώνεται γύρω μας με κάποιες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άντε και σε κάποιες «φιλοσοφικές» συζητήσεις δίπλα στο κύμα…

Τι διαφορετικό θα μπορούσαμε να κάνουμε; Μα να ξεκινήσουμε να αλλάζουμε τον κόσμο, ξεκινώντας από τον δικό μας μικρόκοσμο. Εξαφανίζοντας τη βία που – έστω κι ασυνείδητα – ασκούμε ο καθένας από εμάς στον διπλανό του, μέσω της στάσης, των προτύπων που υιοθετούμε, των όσων διδάσκουμε με το παράδειγμά μας στα παιδιά μας. Μπορούμε, επίσης, να αυτο-οργανωθούμε, όχι για να σπάσουμε κάποια βιτρίνα, να κάψουμε ορισμένα οχήματα, να «αλώσουμε τη Βαστίλη», αλλά για να περιφρουρήσουμε – θωρακίσουμε τον περιβάλλοντα χώρο μας από οποιαδήποτε εκδήλωση βίας μάς εξοικειώνει με το «πρόσωπο του τέρατος».

Αν αρχίσουμε να αντιδρούμε πιο ενεργά σε ό,τι «τρέφει» τη βαρβαρότητα, ίσως καταφέρουμε να αναχαιτίσουμε κάπως την ορμή της, αναγκάζοντας όσους την υιοθετούν ως κομμάτι της πολιτικής τους να αρχίσουν να φοβούνται ότι θα τους στοιχίσει κάτι παραπάνω από μια «ανώδυνη» και εκτονωτική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης…

Αφήστε ένα σχόλιο

Scroll Up