Στις 17/6 ξεκινούν οι προβολές της Κινηματογραφικής Λέσχης Βριλησσίων Cine Δράση

Η Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine Δράση ξεκινά τις προβολές, τηρώντας όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα, την Πέμπτη 17 Ιουνίου και συνεχίζει, κάθε Πέμπτη, στις 21:00, στο 2ο Γυμνάσιο Βριλησσίων (Ταϋγέτου και Ξάνθης), όπως ενημερώνουν τα μέλη της.

Στη συνέχεια της σχετικής ανακοίνωσης, η Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine Δράση σημειώνει:

Οι προβολές θα πραγματοποιούνται στην αυλή, όπως ακριβώς ταιριάζει στο ελληνικό καλοκαιράκι. Πότε σκοτεινά και πότε με φεγγάρι. Με ένα πρόγραμμα ποιοτικό που περιλαμβάνει ταινίες από όλον τον κόσμο και κάθε είδους χαλαρές ή δραματικές, πολιτικές ή ερωτικές, σάτιρες, κωμωδίες και φιλμ νουάρ, από εκείνα τα παλιά τα αξέχαστα που τέρπουν την ψυχή και προβληματίζουν το μυαλό μας. Επιλεγμένες ανάμεσα στις καλύτερες και τις πιο φρέσκες σε μορφή και περιεχόμενο, ακόμα και όταν έρχονται από παλιά.

Αρχή κάνουμε με το γαλλικό φιλμ «Αυτή η γη είναι δική μας» του Λουκά Μπελβό. Ακολουθεί η αμερικανική «Οι Ψίθυροι» του Γουίλιαμ Γουάιλερ. Μια κατηγορία με την τεχνική του «ψιθύρου» και της ανεξέλεγκτης φήμης δίνει στο σκηνοθέτη την ευκαιρία να θίξει τις κοινωνικές προεκτάσεις μιας κακόβουλης εκδοχής της αλήθειας. Στη συνέχεια «Ο Μακρύς Δρόμος του Γυρισμού» (2002) , από την Αυστραλία του Φίλιπ Νόις είναι ένα φιλμ για τον ρατσισμό των αποίκων σε βάρος των ιθαγενών, τις σχέσεις του ανθρώπου με την φύση και τη σημασία η οικογένεια να μένει ενωμένη. «Το Κορίτσι της Λίμνης» (2007), που ακολουθεί είναι ένα ιταλικό θρίλερ του Αντρέα Μολαγιόλι, στο οποίο ένας επιθεωρητής, διερευνώντας το φόνο μιας νεαρής, διεισδύει σε φαινομενικά φιλήσυχη κοινότητα, όπου οι πάντες, κρατούν κρυμμένα μυστικά και όλοι είναι πιθανοί δολοφόνοι. Στη συνέχεια προβάλλεται ο «Κεντρικός Σταθμός» (1998), από τη μακρινή Βραζιλία, υπέροχο κοινωνικό σινεμά, άκρως συγκινητική και πολυβραβευμένη ταινία σε σκηνοθεσία Βάλτερ Σάλες. Ακολουθεί το «Θέλημα Θεού» (2019) του Γάλλου Φρανσουά Οζόν, ένα βραβευμένο με την Αργυρή Άρκτο στο Βερολίνο κοινωνικό δράμα που θίγει εύστοχα θέματα πίστης, εμπιστοσύνης, συγχώρεσης και συλλογικής ευθύνης. Έπεται η «Διπλή Αποζημίωση» (1944), κλασικό αμερικάνικο φιλμ νουάρ του Μπίλι Γουάιλντερ σε σενάριο του μετρ του αστυνομικού μυθιστορήματος Ρέιμοντ Τσάντλερ.

Μπαίνουμε στον Αύγουστο με «Το Ποτάμι Ανάμεσα» (2009) από τη Βρετανία του Ρασίντ Μπουσαρέμπ. Ανθρωπιστικός στοχασμός για την απώλεια και την επίμονη προκατάληψη, με υψηλού επιπέδου σενάριο και ερμηνείες. Ακολουθεί η «Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας» (1973) από την Ιταλία της Λίνα Βερτμίλερ, μια δεξιοτεχνικά γραμμένη, επίκαιρη πολιτική σάτιρα, αβίαστα ξεκαρδιστική και ταυτόχρονα γλυκά ρομαντική στην οποία το πολιτικό καθήκον συγκρούεται με τη ζάλη ενός κεραυνοβόλου έρωτα. Συνεχίζουμε με το Μεξικάνικο «Θέλω και τη μαμά σου» (2001) του Αλφόνσο Κουαρόν, ταινία γλυκιά, αστεία, ωμή, ευχάριστη και νοσταλγική που κάνει το θεατή να χάνεται σε κάτι που θεωρεί καταγραφή των δικών του εφηβικών χρόνων. Ακολουθεί «Το μυστικό του Βράχου των κρεμασμένων» (1975) από την Αυστραλία του Πίτερ Γουίαρ, θρίλερ βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που δεν εξιχνιάστηκαν ποτέ.

Καθώς μπαίνουμε στον Σεπτέμβριο και ξεκινούν οι ετοιμασίες για τη νέα σχολική χρονιά προβάλουμε δύο ταινίες. Το «Τραγουδώντας με τον Angry Bird» (2016) από τη Νότια Κορέα, του Hyewon Jee και την «Απαγορευμένη Εκπαίδευση» (2012), συλλογικό έργο και συμπαραγωγή πολλών χωρών της Λατινικής Αμερικής. Πρόκειται για ένα διήμερο αφιέρωμα στην εκπαίδευση που συνδυάζεται με συζητήσεις στις οποίες συμμετέχουν μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί. Ακολουθεί το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ από τη Χιλή «Η Βιολέτα Πήγε Στον Ουρανό» (2011) του Αντρές Γουντ με αντικείμενο την πολυτάραχη ζωή της τραγουδοποιού Βιολέτας Πάρα. Σειρά έχουν οι «Πεταλούδες» (2018) από την Τουρκία, του Tolga Karaçelik, με θέμα τους αδελφικούς δεσμούς που μπορεί να ραγίζουν, αλλά ποτέ δεν διαλύονται. Το φιλμ «Δεν θα γυρίσω πίσω» (2014) από τη Ρωσία του Ilmar Raag που ακολουθεί πραγματεύεται τις σχέσεις φιλίας που αναπτύσσονται σε ιδιαίτερες συνθήκες. Και το τρίμηνο κλείνει με την ταινία «Προϋποθέσεις για να θεωρείται κανείς φυσιολογικός» (2015) μια κωμωδία από την Ισπανία, που δεν έχει παιχτεί στην Ελλάδα και στο Cine Δράση την προσέφεραν το Ινστιτούτο Θερβάντες και η Πρεσβεία της Ισπανίας στην Αθήνα. Το Cine Δράση θέλει να ευχαριστήσει την Μαρία Φουσέκα διευθύντρια του Β’ Γυμνασίου, τα μέλη της Β’ Σχολικής Επιτροπής του Δήμου Βριλησσίων και ιδιαίτερα την Σοφία Χαντζάρα, αντιδήμαρχο Παιδείας και διά Βίου Μάθησης και τον Άλκη Εγκολφόπουλο για την παραχώρηση του χώρου για τις προβολές. Για μια ακόμα φορά ευχαριστούμε τη φίλη μας Βίκυ Μαλλίρη για τον εμπνευσμένο, φρέσκο και αφιλοκερδή σχεδιασμό του προγράμματος, των αφισών των προβολών και του site του Cine Δράση.