Τα λατομεία σώζουν το Πεντελικό!

Μπορεί, με μια πρώτη ματιά, ο τίτλος να φαίνεται… αιρετικός, αλλά μάλλον αποτυπώνει την ουσία της αρχαίας ελληνικής φράσης «ουδέν κακό αμιγές καλού». Και εξηγούμαστε. Η αποκάλυψη πριν λίγο καιρό των σχεδίων μιας εταιρείας να επαναλειτουργήσει λατομείο εκμετάλλευσης μαρμάρων στο Πεντελικό αφύπνισε, μεταξύ άλλων, τη μέχρι τότε (να το θέσουμε κομψά) ελαφρώς εφησυχασμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ήταν η πρώτη φορά που το Πεντελικό γινόταν «στόχος» επιχειρηματικών βλέψεων και διαφόρων «αναπτυξιακών πρότζεκτ»; Και, βέβαια, όχι. Είχαν προηγηθεί διάφορα επεισόδια σε αυτό το «σίριαλ» με αιολικά πάρκα, «ιερά» φωτοβολταϊκά, εργοστάσια αεριοποίησης κ.λπ. Όντως και τότε είχε υπάρξει μεγάλη αντίδραση-αντίσταση από μέρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά αμέσως μετά επανήλθε ο εφησυχασμός.

Τι άλλαξε τώρα; Ίσως οι άμεσα εμπλεκόμενοι, και άρα θιγόμενοι, Δήμοι και αυτοδιοικητικοί φορείς άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι όσο το Βουνό αφήνεται αναξιοποίητο, όσο τα όποια σχέδια ανάπλασης και ανάδειξής του μένουν στα χαρτιά, τόσο θα αυξάνουν οι ορέξεις κάποιων να το «αξιοποιήσουν» διαφορετικά…

Πάντα πιστεύαμε ότι ο μόνος τρόπος για να αποτρέψεις σε έναν χώρο να επιχειρηθούν χρήσεις ξένες προς το περιβάλλον είναι να φροντίσεις πρώτος να του δοθούν χρήσεις που θα λειτουργούν ως «ανάχωμα» στους όποιους «παράταιρους» σχεδιασμούς. Ε, λοιπόν, φαίνεται ότι τώρα κάτι τέτοιο ξεκίνησε να γίνεται. Τα σχέδια που υπήρχαν στα συρτάρια βγήκαν, ξεσκονίζονται, εμπλουτίζονται και, μάλλον, αυτή τη φορά «θα πάρουν σάρκα και οστά».

Ας δημιουργήσουμε ένα Πεντελικό «ζωντανό», έναν πόλο ανάπτυξης εκδηλώσεων και δράσεων πλήρως εναρμονισμένων με τον περιβάλλοντα χώρο και τότε, σίγουρα, θα έχουμε κόψει κάθε δρόμο (και παράδρομο) σε εκείνους που ονειρεύονται business στα μονοπάτια του…

Η άνοδος στο Βουνό των υπουργών Λ. Μενδώνη και Γ. Αμυρά, όπου συνομίλησαν με δημάρχους, εκπροσώπους φορέων και δεσμεύτηκαν ότι το Πεντελικό δεν θα γυρίσει πίσω και ότι χώρος σε αυτό υπάρχει μόνο για δράσεις ανάδειξης της μεγάλης πολιτιστικής και περιβαλλοντικής κληρονομιάς του, είναι αναμφίβολα ενθαρρυντική εξέλιξη. Όχι, όμως, και καταλυτική, αφού πολλές φορές έχουμε διαπιστώσει ότι οι εξαγγελίες δεν συνοδεύονται απαραιτήτως και από αντίστοιχες υλοποιήσεις…

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει και πρέπει να επιστρατεύσει όσες δυνάμεις μπορεί στην κατεύθυνση προστασίας και ανάδειξης του Πεντελικού. Δυνάμεις πολιτικές, κοινωνικές, συλλογικότητες, μεμονωμένους πολίτες. Ακόμη και επιχειρηματικές δυνάμεις οφείλει να προσεγγίσει, εάν ξεπεραστεί η εμμονή ότι η επιχειρηματικότητα είναι πάντα κακή και αποσκοπεί αποκλειστικώς στο άμεσο οικονομικό κέρδος.

Πρωτίστως, όμως, θα πρέπει να κατανοήσει ότι ο κίνδυνος των λατομείων είναι μια «χρυσή» ευκαιρία να δούμε σε λίγα χρόνια το Πεντελικό όπως δεν το έχουμε δει ποτέ. Γιατί ουδείς θα ήθελε να αρχίσουν στο Βουνό λατομικές εργασίες και πήγαινε-έλα βαριών μηχανημάτων, αλλά επίσης ουδείς είναι ευχαριστημένος (τουλάχιστον ανάμεσα σε όσους επισκεπτόμαστε το Πεντελικό συχνά) με τη σημερινή εικόνα του, όπου ουσιαστικά αποτελεί έναν ορεινό όγκο που επιτρέπει ελάχιστες δραστηριότητες και δίνει περιορισμένες δυνατότητες αναψυχής για τους κατοίκους της περιοχής και ολόκληρου του Λεκανοπεδίου.

Ας αλλάξουμε, λοιπόν, πορεία πλεύσης, ας δημιουργήσουμε ένα Πεντελικό «ζωντανό», έναν πόλο ανάπτυξης εκδηλώσεων και δράσεων πλήρως εναρμονισμένων με τον περιβάλλοντα χώρο και τότε, σίγουρα, θα έχουμε κόψει κάθε δρόμο (και παράδρομο) σε εκείνους που ονειρεύονται business στα μονοπάτια του…