Αριστείας το… ανάγνωσμα στη χώρα της τέλειας υποκρισίας

Μέγας θόρυβος ξεσηκώθηκε αυγουστιάτικα με το προεδρικό διάταγμα που καθορίζει πώς θα επιλέγονται οι μαθητές του Δημοτικού που θα σηκώνουν την ελληνική σημαία στις μαθητικές παρελάσεις. Η κυβέρνηση αποφάσισε η επιλογή να γίνεται με «λαχνό», προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από πλευράς αντιπολιτεύσεως. Τα «πυρά» της τελευταίας στράφηκαν, ευλόγως, προς τον υπουργό Παιδείας, για να συνοδευτούν λίγο αργότερα με την «αποκάλυψη» ότι ο κ. Κώστας Γαβρόγλου εξαγόρασε -και μάλιστα επί χούντας- τη στρατιωτική θητεία του.

Οι ιδεοληψίες και η υποκρισία σε όλο το μεγαλείο τους!

Πρώτα απ’ όλα, για όσους θυμούνται -και δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ θυμούνται πολλοί- οι «ένοικοι» του μεγάρου Μαξίμου είχαν δεσμευτεί προεκλογικώς για την κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων. Ωστόσο, μετεκλογικώς, προτίμησαν «να ποιήσουν τη νήσσαν» (κοινώς, να κάνουν την πάπια), καθώς είδαν ότι κάτι τέτοιο πιθανότατα θα τους στοίχιζε σε «ψηφαλάκια» και κυρίως θα τους δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα με τους υπερ-συντηρητικούς «συγκυβερνήτες» τους.

Αφού, λοιπόν, η «επανάσταση» δεν έβγαινε στην κυβέρνηση, αποφάσισε σιγά σιγά να ευτελίσει τον θεσμό των μαθητικών παρελάσεων. Και για να το επιτύχει αυτό, μεταχειρίστηκε την ίδια πολιτική που μεταχειρίζεται από την ώρα που βρέθηκε στην εξουσία. Την καθυπόταξη οτιδήποτε διακρίνεται και ξεχωρίζει. Ότι η κυβέρνηση έχει πρόβλημα με την αριστεία είναι δεδομένο. Και μόνο η «υπόθεση Καρανίκα» θα ήταν αρκετή για να το επιβεβαιώσει. Αλλά είναι και σχεδόν όλες οι αλλαγές που προωθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα που υποδηλώνουν ξεκάθαρα ότι η συλλογιστική της κινείται στο επίπεδο της ήσσονος προσπάθειας.

Βέβαια, από την άλλη, είναι ν’ αναρωτιέσαι ποιοι είναι αυτοί που αναλαμβάνουν τον «λίθο του αναθέματος»; Μήπως δεν είναι αυτοί που τόσα χρόνια πειραματίστηκαν ασυστόλως με το σύστημα Παιδείας, στερώντας τη χώρα από ένα ξεκάθαρο, σταθερό και κυρίως αποτελεσματικό εκπαιδευτικό μοντέλο; Και σήμερα, αυτοί οι άνθρωποι κόπτονται για την αριστεία, αποσιωπώντας βέβαια ότι πολλές φορές αυτή είναι αποτέλεσμα απλής «παπαγαλίας» και όχι της ανάπτυξης των κριτικών δυνατοτήτων των μαθητών.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι δεν είναι μόνο όσοι έχουν υψηλή βαθμολογία άξιοι να κρατούν το εθνικό μας σύμβολο. Θα μπορούσε κάλλιστα, λοιπόν, να θεσπίσει κι άλλα κριτήρια, πέραν της βαθμολογίας (π.χ. συμμετοχή σε εθελοντικές δράσεις, βελτίωση επιδόσεων κ.λπ.), για να γίνεται η παραπάνω αξιολόγηση και όχι να την εξευτελίζει σε επίπεδο «λοταρίας». Δεν το έκανε, γιατί απλούστατα δεν την ενδιαφέρει το μέλλον της χώρας, αλλά η δική της πολιτική επιβίωση. Όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, έτσι κι αυτή μπορεί να «δει» μέχρι το τέλος της θητείας της, άρα οποιοσδήποτε μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, που θ’ απαντά στις ανάγκες των επόμενων δεκαετιών τής είναι αδιάφορος.

Αλλά και η σημερινή αντιπολίτευση κινείται στους ίδιους ρυθμούς. Κι αυτή δεν μπορεί «να σηκώσει τα μάτια της» πέρα από το «ορόσημο» των επόμενων εκλογών. Γι’ αυτό περιορίζεται μόνο στο ν’ απορρίπτει, να καταγγέλλει και να υπόσχεται ότι θα «ξηλώσει» ό,τι νομοθετεί η σημερινή κυβέρνηση. Από συγκεκριμένες προτάσεις ούτε λόγος να γίνεται. Για τούτο και στις δημοσκοπήσεις προηγείται «άνευρα» μιας αποδεδειγμένα αποτυχημένης κυβέρνησης.

Αντί αυτού, «αγκιστρώνεται» σε δήθεν αποκαλύψεις για υπουργούς που δεν υπηρέτησαν τη στρατιωτική θητεία τους. Αλήθεια; Μόνο ο κ. Γαβρόγλου δεν υπηρέτησε; Μήπως, να ψαχθούμε και μεταξύ μας, τα υπόλοιπα κόμματα, οι δημοσιογράφοι και οι λοιποί, για να  δούμε πόσοι φόρεσαν το χακί; Για να μην αναφέρουμε και όσους υπηρέτησαν ως «καντηλανάφτες» στον Λυκαβηττό ή αποσπασμένοι στο Πεντάγωνο, σχολώντας το μεσημεράκι για να πάνε σπιτάκι τους…

Ναι, σε αυτή τη χώρα που μας έλαχε να ζούμε, υπάρχει πρόβλημα με την Αριστεία. Και το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί πρόθυμοι να την υπερασπιστούν στα λόγια, που σχεδόν δεν περισσεύει κανένας για να τη μετουσιώσει σε πράξη. Η Ελλάδα έχει καταντήσει ένα απέραντο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όπου σπεύδουμε ν’ αναρτήσουμε ό,τι ακριβώς δεν κάνουμε στην πραγματική ζωή μας.

Μόνο που, δυστυχώς, την καθημερινότητά μας την καθορίζουν οι πράξεις μας και όχι τα «προφίλ» μας στο όποιο facebook…