ΚΕΔΕ και υπουργείο Εσωτερικών οφείλουν να τα βρουν προς όφελος της κοινωνίας

Εν αναμονή της κατάθεσης στη Βουλή του ογκώδους νομοσχεδίου για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το κλίμα μεταξύ των θεσμικών συνομιλητών μόνο ως «εκρηκτικό» μπορεί να θεωρηθεί.

Υπουργός Εσωτερικών και πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος εξακολουθούν ν’ ανταλλάσσουν «θερμές» επιστολές – ανακοινώσεις – δηλώσεις, που βαθαίνουν ακόμη περισσότερο το μεταξύ τους «ρήγμα». Και το χειρότερο είναι ότι η αντιπαράθεση πλέον λαμβάνει προσωπική διάσταση, λες και το μέλλον της Αυτοδιοίκησης έχει να κάνει με τις προσωπικές συμπάθειες ή αντιπάθειες μεταξύ πολιτικών προσώπων.

Ο κ. Πάνος Σκουρλέτης αδυνατεί να «ρίξει νερό στο κρασί του» και να μπει σε ανοιχτό διάλογο με τον θεσμικό συνομιλητή του σε θέματα Αυτοδιοίκησης, τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ, εμμένοντας πεισματικά να προχωρήσει στις όποιες αλλαγές οραματίζεται για τους ΟΤΑ, χωρίς τους ίδιους τους ΟΤΑ.

Ο κ. Γιώργος Πατούλης, εκμεταλλευόμενος τη στάση του υπουργού, υψώνει τους τόνους της αντιπαράθεσης, θέλοντας να καταστήσει σαφές ότι «κουμάντο» στην Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να κάνουν οι αιρετοί.

Και κάπου στη μέση αυτής της αντιπαράθεσης «στριμώχνονται» σημαντικότατα θέματα που θα καθορίσουν το μέλλον του αυτοδιοικητικού χώρου ή, για να το γράψουμε σε… απλούστερα ελληνικά, το μέλλον όλων εμάς, καθώς οι όποιες αποφάσεις ληφθούν θα επηρεάσουν άμεσα την καθημερινότητά μας. Πολλοί φοβούμαστε, όμως, ότι -για άλλη μια φορά- θα υποχρεωθούμε να γίνουμε θεατές σε ένα «χιλιοπαιγμένο έργο».

Μια ακόμη κυβέρνηση θα νομοθετήσει για την Αυτοδιοίκηση ερήμην της Αυτοδιοίκησης, το αποτέλεσμα θα είναι οικτρά αποτυχημένο και θα περιμένουμε μια άλλη κυβέρνηση, μπας και καταφέρει να διορθώσει τα στρεβλά της προηγούμενης. Κι εν τω μεταξύ, θα έχει χαθεί κι άλλος πολύτιμος χρόνος, στερώντας τον αυτοδιοικητικό βραχίονα από τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές που θα τον καταστήσουν αναπτυξιακό μοχλό για τη γενικότερη ανασυγκρότηση της χώρας.

Η συνεννόηση με την Αυτοδιοίκηση είναι μονόδρομος για τον υπουργό. 
Κι αυτό όχι για να γίνει το «χατίρι» του προέδρου της ΚΕΔΕ, 
αλλά γιατί τούτο επιτάσσει η κοινή λογική και η αδήριτη κοινωνική αναγκαιότητα.

Είναι απολύτως δεδομένο ότι διαπραγμάτευση χωρίς αμοιβαίες υποχωρήσεις δεν υφίσταται. Κι αλλαγές χωρίς διαπραγμάτευση και συνεννόηση με αυτούς που αφορούν δεν έχουν καμία τύχη να επιτύχουν. Μήπως, λοιπόν, έστω και στο… παραπέντε, οι δύο πλευρές πρέπει να τα βρουν; Μήπως αυτό που διακυβεύεται είναι πολύ μεγαλύτερο και σημαντικότερο από την όποια «νίκη στα σημεία» επιχειρεί κάθε πλευρά να κερδίσει;

Μια καθυστέρηση στην κατάθεση του νομοσχεδίου, προκειμένου να εξευρεθεί κοινός τόπος μεταξύ των δύο πλευρών, δεν θα επιφέρει κάποια ανεπανόρθωτη ζημιά στα αυτοδιοικητικά πράγματα της χώρας, σε αντίθεση με μια εσπευσμένη, πλην μονομερή, προσπάθεια αυτοδιοικητικής αλλαγής. Και σε αυτό το σημείο το πρώτο βήμα θα πρέπει να το κάνει ο υπουργός Εσωτερικών, καθώς -ως εκπρόσωπος της κεντρικής εξουσίας- είναι στην πλευρά αυτών που «έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι» και άρα, αυτών που θα έχουν την τελική ευθύνη για το νέο αυτοδιοικητικό τοπίο που θα προκύψει.

Και έχει έναν ακόμη πρόσθετο λόγο να το κάνει: η Αυτοδιοίκηση είναι το «ανάχωμα» που καταφέρνει ακόμη να συγκρατεί τα «κύματα» της λαϊκής δυσαρέσκειας που προκαλεί η χρόνια εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, προσπαθώντας όπου και όπως μπορεί -και μέχρι τώρα το κάνει με μεγάλη αποτελεσματικότητα- ν’ ανακουφίζει μεγάλο αριθμό κοινωνικά δεινοπαθούντων συμπολιτών μας. Εάν, τυχόν, καταρρεύσει ή αποτραβηχτεί, τα «κύματα» αυτά θα ξεσπάσουν πάνω στον κυβερνητικό κυματοθραύστη, του οποίου ωστόσο οι αντοχές έχουν από καιρό μειωθεί στο ελάχιστο…

Με άλλα λόγια, η συνεννόηση με την Αυτοδιοίκηση είναι μονόδρομος για τον υπουργό. Κι αυτό όχι για να γίνει το «χατίρι» του προέδρου της ΚΕΔΕ, αλλά γιατί τούτο επιτάσσει η κοινή λογική και η αδήριτη κοινωνική αναγκαιότητα.