Με «πλαστό πασαπόρτι» δεν… κτίζονται ηθικά πλεονεκτήματα

Υπήρξαν κάποιες φωνές που το έλεγαν και το ξανάλεγαν, αλλά πού να ακουστούν μέσα στον ορυμαγδό που προκαλούσαν όσοι θέλουν να βλέπουν και να παρουσιάζουν τα πράγματα κατά πώς τους βολεύει. Η ελληνική κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά δομική και αφορά στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας.

«Μα τι λέτε;», κραύγαζαν από τα μπαλκόνια οι πολιτικοί, «εμείς άλλα θα εφαρμόζαμε, μα δεν μας αφήνουν οι δανειστές». Και από κάτω η αφιονισμένη (αυτ)απατώμενη μάζα να χειροκροτεί και να… μεθά προκαταβολικά με τους ρυθμούς που ΘΑ δίναμε με τα «νταούλια» μας για να «χορέψουμε» τους… ξένους.

Και τώρα, ξαφνικά κάποιοι άρχισαν να βλέπουν(;) ότι «ο βασιλιάς τους είναι γυμνός». Γιατί καλά τα έξωθεν επιβαλλόμενα μέτρα, καλά το απίστευτο χαράτσωμα των πολιτών, καλά και το ότι ξέγραψαν μονοκονδυλιά ό,τι θρασύτατα υπόσχονταν στις Θεσσαλονίκες και όπου αλλού, αλλά να χάνουν και το «ηθικό τους πλεονέκτημα»;

Αλήθεια, πόσο κόστος συνεπάγεται για την οικονομία η εφαρμογή του Νόμου εξίσου για όλους τους πολίτες; Πώς ακριβώς πλήττει τα δημόσια έσοδα η τιμωρία όσων πλαστογραφούν ή παραποιούν έγγραφα προκειμένου να αποσπάσουν κέρδη από το Δημόσιο και μάλιστα, εις βάρος άλλων πολιτών; Σε τελική ανάλυση, πόσο κοστολογεί αυτή η κυβέρνηση το «ηθικό της πλεονέκτημα», για να ξέρουμε βρε αδελφέ τι έχουμε να πληρώσουμε ακόμη…

Σε τελική ανάλυση, πόσο κοστολογεί αυτή η κυβέρνηση το «ηθικό της πλεονέκτημα», 
για να ξέρουμε βρε αδελφέ τι έχουμε να πληρώσουμε ακόμη…

Δυστυχώς, «οι μάσκες πέφτουν» και μάλιστα με πάταγο. Η κυβέρνηση φέρεται να προτίθεται όχι απλώς να «εξαγνίσει» όσους εξαπάτησαν (προφανώς όχι αυταπατώμενοι) το ελληνικό κράτος, χρησιμοποιώντας πλαστό ή παραποιημένο τίτλο σπουδών για να «τρυπώσουν» στο Δημόσιο, αλλά και να τους επιτρέψει να νομιμοποιήσουν την απάτη τους, μέσω της «κολυμπήθρας» των εξετάσεων! Η κυβέρνηση εξαντλεί την ευαισθησία της απέναντι σε ανθρώπους που, με πλήρη αναισθησία και κυνισμό, παραγκώνισαν αξιότερούς τους και πήραν τις θέσεις τους, εξασφαλίζοντας για χρόνια πρόσβαση στην «ιερή αγελάδα» του Δημοσίου, ίσως σιγοτραγουδώντας «Το πλαστό το πασαπόρτι σαν και την καρδιά σου μόρτη σαν την κάλπικη καρδιά σου τη σκληρή».

Έτσι, μεθαύριο θα κληθούμε ως πολίτες να συναλλαχθούμε ή -ακόμη χειρότερα- να ελεγχθούμε από δημοσίους υπαλλήλους που πριν ακόμη πατήσουν το πόδι τους στην όποια υπηρεσία (ή σωστότερα για να βάλουν πόδι σε αυτήν) είχαν στο μυαλό της την απάτη και τη λαμογιά.

Πρόκειται για μία επιλογή εξολοκλήρου τραγική, αλλά και δηλωτική της πολιτικής ποιότητας των κυβερνώντων. Σε μία χώρα όπου ο ιδιωτικός τομέας αιμορραγεί, σπαρασσόμενος από εξωφρενικά υψηλή ανεργία και στον δημόσιο τομέα κάποιοι υπάλληλοι προσπαθούν ενσυνείδητα να εκτελούν τα καθήκοντά τους, έρχεται η κυβέρνηση να επιβραβεύσει εκείνους που, με τις πράξεις και τις συμπεριφορές τους, έχουν συμβάλλει στη σημερινή εθνική κατάντια μας. Και παράλληλα, στέλνει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση και ιδιαίτερα στη νεολαία, ότι μόνο με εξαπάτηση και «μαϊμουδιές» μπορούν να εξασφαλίσουν… στον ήλιο μοίρα.

Τι άλλο να γράψει κανείς; Μόνο να ελπίζει μπορεί ότι κάποια στιγμή θα έρθει η Κάθαρση σε αυτή τη σύγχρονη Τραγωδία που ζούμε. Γιατί είναι αλήθεια ότι ο χρόνος μας μπορεί και να τελειώνει, επιβεβαιώνοντας εφιαλτικά τους στίχους του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη:

Είν΄ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν΄ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
………………
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.