Την πραγματικότητα δεν την αντιμετωπίζεις με το να κλείνεις τα μάτια…

Με την Ελλάδα εκτός προγράμματος διάσωσης, με το ΔΝΤ να μας «χρεώνει» με τη μη αποπληρωμή της δόσης που οφείλαμε, με τους συνταξιούχους να ξεροσταλιάζουν στις ουρές για να πάρουν τα 120 ευρώ αυτής της εβδομάδας, με τα αυτοκίνητα να σχηματίζουν ουρές στα βενζινάδικα, με την επιχειρηματική δραστηριότητα να έχει «παγώσει», οι ώρες που διανύουμε στη χώρα δεν είναι δραματικές, αλλά απλώς «δύσκολες», όπως προσπαθούσε να πείσει σε τηλεοπτική εκπομπή εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης.

Και είχε δίκιο, παρ΄ όλο που ο δημοσιογράφος δεν κατάφερε να αντιληφθεί τη συλλογιστική του. Κρίσιμη είναι η κατάσταση, αφού ακόμη υπάρχει κίνηση στους δρόμους. Δραματική θα γίνει σε λίγες μέρες -εάν τα δεδομένα δεν αναστραφούν θεαματικά- οπότε δεν θα κινείται τίποτα…

Είναι πράγματι απίστευτα και ταυτόχρονα τρομακτικά τα επιχειρήματα που μεταχειρίζονται ορισμένα στελέχη του κυβερνητικού κόμματος.

Κατ΄ αυτούς, οι εικόνες και οι πληροφορίες που μεταδίδουν τα διεθνή ΜΜΕ συνιστούν τρομοκράτηση και εκβιασμό του εκλογικού σώματος ενόψει του δημοψηφίσματος. Οι δε Έλληνες δημοσιογράφοι που τα αναμεταδίδουν «πληρωμένοι κονδυλοφόροι του συστήματος» που πολεμούν την «πατριωτική κυβέρνηση».

Κατ΄ αυτούς, όποιος δημοσιογράφος θέτει ερωτήματα που θίγουν τη δραματική πραγματικότητα, «σπεκουλάρει στην κρίση και δραματοποιεί τα πράγματα».

Κατ΄ αυτούς, όποιος πολίτης (επαγγελματίας, συνταξιούχος κ.λπ.) ξεσπά στην κάμερα εναντίον όσων συμβαίνουν, είναι «στημένος» ή «κομματικό στέλεχος των αντιπάλων».

Από πότε χαρακτηρίζεται "πατριωτική στάση" η προσπάθεια υποτίμησης 
της σκληρής πραγματικότητας και η μη αποκάλυψη στον Λαό 
του τι θα συνεπάγεται η όποια επιλογή του την προσεχή Κυριακή;

Τι ακριβώς ζητούν αυτά τα στελέχη; Να κλείσουμε τα μάτια και τα αυτιά για να μην μαθαίνουμε πώς βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος τα όσα συμβαίνουν στην «περήφανη» κι «αξιοπρεπή» χώρα μας; Να αυτολογοκρίνονται πολίτες και δημοσιογράφοι για να μη χαλάσει η εικόνα που προσπαθεί να προβάλλει η κυβέρνηση, αρνούμενη να δει την εθνική μας κατάρρευση; Μήπως στο τέλος ζητήσουν και τον κατ΄ οίκον περιορισμό μας, έως την Κυριακή του δημοψηφίσματος, προκειμένου να μη βλέπουμε το χάος που αρχίζει και δημιουργείται σε κάθε πλευρά της καθημερινότητας και την υποχρεωτική “πληροφόρησή” μας μέσα από την «αδέσμευτη κι ακηδεμόνευτη» κρατική (και ουχί δημόσια, για άλλη μια φορά) τηλεόραση;

Κι επειδή είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν αρκετοί που θα «χρεώσουν» τη στήλη στο «μνημονιακό μπλογκ» και στους «εχθρούς της κυβέρνησης», τους προτρέπουμε να επενδύσουν λίγο χρόνο και να διαβάσουν την προηγούμενη αρθρογραφία του enypografa.gr. Εχθρός της κυβέρνησης είναι, και θα φανεί άμεσα, αυτή η ομάδα στελεχών που αρνείται να σχολιάσει την πραγματικότητα, να κάνει την αυτοκριτική της και κυρίως, να ενημερώσει υπεύθυνα τον Έλληνα πολίτη για το τι θα του συμβεί όταν απομακρυνθεί από την κάλπη του δημοψηφίσματος.

Από τη στιγμή που καλούμαστε να ψηφίσουμε για ένα καθοριστικότατο για τη ζωή μας δημοψήφισμα, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τι θα συμβεί στη μία και στην άλλη περίπτωση. Απαντήσεις του τύπου «δεν είναι της παρούσης να μιλήσουμε για τα σενάρια στην περίπτωση που οι δανειστές αρνηθούν τη νέα ελληνική πρόταση», «μη βάζετε τέτοια ερωτήματα γιατί τρομοκρατείτε τον κόσμο», «δεν απαντούμε σε υποθετικά ερωτήματα» κ.λπ., το μόνο που κάνουν είναι να αυξάνουν τη δυσπιστία απέναντι στην κυβέρνηση. Από πότε χαρακτηρίζεται “πατριωτική στάση” η προσπάθεια υποτίμησης της σκληρής πραγματικότητας και η μη αποκάλυψη στον Λαό του τι θα συνεπάγεται η όποια επιλογή του την προσεχή Κυριακή;

Ας το αντιληφθούμε όλοι. Με ή χωρίς πρόγραμμα διάσωσης, με ή χωρίς τράπεζες, η Ελλάδα παραμένει Ευρωπαϊκή χώρα και οι Έλληνες είναι κι αισθάνονται Ευρωπαίοι πολίτες. Που σημαίνει ότι επιθυμούν να έχουν πρόσβαση στην ελεύθερη ενημέρωση (ακόμη και στην κακή, τη «στημένη», τη «συστημική») και κυρίως έχουν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς να κινδυνεύουν με λεκτικό «bullying» από όσους δεν θέλουν να δουν ή σκόπιμα διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα που ζούμε οι περισσότεροι από εμάς.

Όσοι επιδιώκουν να διχάσουν τον Λαό μεταξύ «πατριωτών» και «προσκυνημένων», ακόμη κι αν πετύχουν τον στόχο τους, θα κληθούν σύντομα να «θερίσουν τους ανέμους που σπέρνουν». Ας ανακρούσουν πρύμναν, έστω και την ύστατη στιγμή, αναλογιζόμενοι ότι και μετά την Κυριακή θα συμβιώνουμε όλοι μας (και οι υποστηρικτές του ΟΧΙ και οι υποστηρικτές του ΝΑΙ) στον ίδιο τόπο, απέναντι στον οποίο έχουμε τις ίδιες ευθύνες και τα ίδια δικαιώματα. Όλοι, εκτός από εκείνους που έχουν κάθε λόγο να παραγνωρίζουν αυτή την αλήθεια…