“Το φκιασίδωμα δεν κρύβει την αρρώστια γιατρέ…”

Επειδή με τα πολλά φκιασίδια δεν κρύβεται η ασχήμια και η βαριά ασθένεια. Επειδή η εξυγίανση χρειάζεται ακριβείς και στοχευμένες αποφάσεις και πρώτα απ΄ όλα θέληση και αρετή, απαραίτητα συστατικά της ευνομούμενης διαχείρισης, που όμως απουσιάζουν από την πρακτική της απερχόμενης δημοτικής αρχής.

Γράφει η Βούλα Πουλοπούλου-Ντουκάκη*

Επειδή το Μαρούσι δυστυχώς, από ένα περιφερειακό, ήπιο προάστιο κατάντησε το city της στρεβλής ανάπτυξης, του γκλάμουρ και του άδειου εμπορικού του κέντρου, των πλημμυρισμένων δρόμων του, των αδιάβατων πεζοδρομίων, των ενεργοβόρων κτηρίων, των υπερτοπικών χρήσεων γης, της αδιαφάνειας, της δυσπραγίας και των αθέμιτων συμφερόντων.

Πώς αλήθεια θα πορευτεί η νέα δημοτική αρχή έτσι ώστε να διαφυλάξει τις γειτονιές του Παραδείσου, του Πολύδροσου, του Αγίου Θωμά, του Σωρού, από την επέκταση της υπερτοπικής χρήσης, με τη δημιουργία της επιχειρηματικής-εμπορευματικής ζώνης κατά τα πρότυπα των ΗΠΑ της περασμένης πεντηκονταετίας;

Η πόλη ανήκει πρώτα και κύρια στους κατοίκους της και είναι ταγμένη να εξυπηρετεί τις ανάγκες τους, καθώς και την κάθε δραστηριότητα που αναπτύσσεται μέσα σε αυτήν, γι΄ αυτό και θα πρέπει να λειτουργεί με συνοχή και αλληλουχία, έτσι ώστε το πράσινο και η ήπια ανάπτυξη να είναι το κύριο χαρακτηριστικό της, πολύ δε περισσότερο σε μια ήδη επιβαρυμένη πόλη, όπως η δική μας.

Το Μαρούσι και οι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι του είναι σήμερα στο κέντρο του ενδιαφέροντος των αθέμιτων συμφερόντων, που με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης αποβλέπουν στην τσιμεντοποίησή του, με το λιγότερο δυνατό κόστος, με ελάχιστο δε όφελος για τους ιδιοκτήτες γης και μηδενικό ανταποδοτικό όφελος για τους κατοίκους του.

Ποια δικαιολογία, άραγε, θα έβρισκε η δημοτική αρχή, για τα χάλια που έχει το αλσάκι στη συμβολή της Παραδείσου με την Κηφισίας; Η περίφραξη στο μικρό ξωκλήσι και γύρω-γύρω τα σκουπίδια είναι αδιάψευστος μάρτυρας της διαχείρισης του απερχόμενου δημάρχου. Προφανώς επειδή κάποιος λεφτάς το λιμπίζεται, είναι αφημένο και εγκαταλελειμμένο, προκειμένου όταν έλθει η ώρα της εκποίησής του να κοστίσει ελάχιστα στον αγοραστή.

Πώς δικαιολογείται η εγκατάλειψη των Ολυμπιακών ακινήτων, και η παραχώρηση της Δημόσιας περιουσίας στην εκμετάλλευση των μεγαλοσυμφερόντων, εφόσον η πόλη δεν έλαβε ανταποδοτικά οφέλη; Ποια άραγε ήταν τα οφέλη της απερχόμενης δημοτικής αρχής;

Τι έχει να μας πει ο γιατρός-απερχόμενος δήμαρχός μας, για την παράλειψή του να φροντίσει, ερχόμενος σε συμφωνία με το υπουργείο Υγείας, για τη δημιουργία Κέντρου Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης,σε χώρο ιδιοκτησίας του υπουργείου Υγείας επί της Ειρήνης 58; Η δράση αυτή είναι συναφής και με την ιδιότητά του ως προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου και φυσιολογικά, θα έπρεπε να την έχει αναδείξει, λαμβανομένου υπόψη ότι, μέσω ΕΣΠΑ, υπήρχε δυνατότητα εκταμίευσης για την ανέγερση των κτηριακών εγκαταστάσεων, εκτός αν πίσω από την παράλειψη-αδιαφορία του εξυπηρετούνται επιχειρηματικά συμφέροντα υγειονομικού ενδιαφέροντος, αλλά και τα γειτνιάζοντα συμφέροντα του “Μega”, όπου τακτικά φιλοξενείται για να πείσει τους αδαείς για την προκοπή και την πολυπραγμοσύνη του.

Άραγε τι ζήταγε ο απεσταλμένος του, προκομμένος και αυτός, τέως γυμναστής, και ήλθε σε επαφή με υπηρεσιακούς παράγοντες για να συμφωνήσουν στη μετατροπή της χρήσης από Κέντρο Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης σε χώρο Άθλησης και Διατροφής; Μήπως το προορίζει και αυτό για εκποίηση προκειμένου να έρχονται οι πλούσιοι ιατρικοί τουρίστες για ανάταξη, στην ανάπαυλα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, την ίδια στιγμή που οι Μαρουσιώτες θα περιμένουν στην ουρά για να πάρουν από τη φιλανθρωπία του Δήμου κάποιο γενόσημο, είναι δεν είναι κατάλληλο για την περίπτωσή τους;

Εύχομαι τα παραπάνω να είναι μόνο μια κακή εκδοχή και τίποτε να μην υπάρχει στο αρρωστημένο μυαλό των ιθυνόντων και των παρατρεχάμενών τους, που λυμαίνονται αυτόν τον τόπο. Ακόμη περισσότερο όμως απεύχομαι να συνεχίσουν να διαχειρίζονται τη ζωή και το μέλλον των παιδιών μας και να χρησιμοποιούν κάθε μέσο θεμιτό και αθέμιτο για να πετύχουν την εκποίηση της δημόσιας γης και την εξαθλίωσή μας.

Επειδή τα περιθώρια στενεύουν, ας αλλάξουμε το σκεπτικό μας, ας ξεφύγουμε από τα συνήθη, ας κάνουμε τη διαφορά, ας πούμε όχι στα φκιασιδώματα, όχι στην υποκρισία και τη διαπλοκή, όχι στη διαχείριση των ψυχών των παιδιών μας μέσα από φρούδες και ποταπές ρουσφετολογικές υποσχέσεις, ας κάνουμε πράξη την θεμελίωση μιας νέας υγιούς πραγματικότητας με αφετηρία την ενεργή συμμετοχή μας στα τεκταινόμενα του Δήμου μας.

Ας πούμε το μεγάλο όχι, τον Μάη να ελευθερώσουμε τον Δήμο από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα.

ΤΟΝ ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΓΙΑΚΗ!

* Υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟ για το Μαρούσι