Έχουμε και οι πολίτες ευθύνες για όσα συμβαίνουν γύρω μας

Από αυτή τη στήλη έχουμε αρκετές φορές αναφερθεί στις ευθύνες πολιτικών και τοπικών παραγόντων για όσα στραβά γίνονται από τη γειτονιά μας μέχρι ολόκληρη τη χώρα. Άλλες τόσες έχουμε μιλήσει και για τις ευθύνες των πολιτών που – για να μην «μασάμε τα λόγια» μας – βαρύνονται κι αυτοί για το γεγονός ότι οι αλλαγές στον τόπο μας γίνονται με τον… αραμπά.

Και όταν αυτό συμβαίνει με πράγματα που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν κάπως… αόριστα, μπορούμε και να το κατανοήσουμε. Όταν, όμως, συμβαίνει με θέματα που άπτονται της καθημερινότητάς τους, επηρεάζουν άμεσα τις ζωές τους και, μάλιστα, κάποιες φορές με βαρύτατες συνέπειες, δυσκολευόμαστε να βρούμε κάποιο ελαφρυντικό.

Δύο παραδείγματα από τον Βόρειο Τομέα της Αθήνας είναι ενδεικτικά αυτού που υποστηρίζουμε.

Το πρώτο αφορά στην παραχώρηση σε ιδιώτες των χώρων στάθμευσης στους σταθμούς του Μετρό «Χαλάνδρι» και «Δουκίσσης Πλακεντίας». Μια προοπτική που, πέραν της οικονομικής επιβάρυνσης που συνεπάγεται για μεγάλο κομμάτι των πέριξ τοπικών κοινωνιών (κυρίως εργαζομένων), θα έχει και σοβαρές περιβαλλοντικές – κυκλοφοριακές συνέπειες, εξαιτίας του γεγονότος ότι πολλοί οδηγοί θα αναζητούν στα γύρω στενά ελεύθερους χώρους για να αφήσουν το όχημά τους. Το θέμα επηρεάζει άμεσα τουλάχιστον τρεις Δήμους (Αγία Παρασκευή, Βριλήσσια και Χαλάνδρι). Ωστόσο, σε όσες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έγιναν για την αποτροπή αυτής της εξέλιξης ο κόσμος που συγκεντρώθηκε μάλλον ανακουφιστικό μήνυμα έστειλε σε όσους προωθούν την παραπάνω λύση.

Το δεύτερο παράδειγμα έχει να κάνει με τη σχεδιαζόμενη μεταφορά του Καζίνο της Πάρνηθας στο κτήμα Δηλαβέρη στο Μαρούσι, στα όρια με τον Δήμο Χαλανδρίου, αλλά επηρεάζοντας ταυτόχρονα και άλλους όμορους Δήμους, όπως Λυκόβρυσης-Πεύκης, Φιλοθέης-Ψυχικού, Βριλησσίων, Νέας Ιωνίας, Γαλατσίου. Πριν λίγες μέρες, στο Χαλάνδρι, έγινε ανοιχτή συζήτηση για το ζήτημα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, παρουσία του δημάρχου της πόλης, Σίμου Ρούσσου και δημοτικών συμβούλων. Η συμμετοχή εκ μέρους άλλων Δήμων ήταν μηδαμινή (ουσιαστικά εκπροσωπήθηκε μόνο το Μαρούσι), ενώ και από πλευράς κατοίκων Χαλανδρίου ελάχιστοι ήταν οι παρόντες, για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Μένει να δούμε ποια θα είναι η αντίστοιχη συμμετοχή στη συγκέντρωση στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας που προγραμματίζει για το αμέσως επόμενο διάστημα ο Δήμος Χαλανδρίου.

_______________________

Κακά τα ψέματα, ως λαός έχουμε μάθει να ξεσηκωνόμαστε όταν η φωτιά φθάσει κυριολεκτικά στην αυλή μας…

_______________________

Κάποιος μπορεί να αντιτάξει ότι για τη μη κινητοποίηση του κόσμου φταίνε οι δημοτικές αρχές που δεν ενημερώνουν σωστά τις τοπικές κοινωνίες τους ή σκοπίμως θέλουν να κρατήσουν τα συγκεκριμένα θέματα «χαμηλά». Όμως, ακόμη κι αν αποδεχθούμε μια τέτοια άποψη, τα θέματα αυτά έχουν «παίξει ψηλά» σε πολλά τοπικά ΜΜΕ και όχι μόνο. Και δεν ζούμε σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπου η πληροφόρηση διοχετεύεται μόνο από κεντρικά κανάλια. Δεν το διάβασαν πουθενά; Ξοδεύουν ατέλειωτες ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά δεν «έπεσαν» ποτέ πάνω σε κάποιες από αυτές τις ειδήσεις;

Δύσκολο να το πιστέψουμε. Η αλήθεια, μάλλον, είναι ότι δεν τους έδωσαν τη σημασία που έχουν. Γιατί, κακά τα ψέματα, ως λαός έχουμε μάθει να ξεσηκωνόμαστε όταν η φωτιά φθάσει κυριολεκτικά στην αυλή μας. Δεν είμαστε της πρόβλεψης, ούτε της έγκαιρης λήψης αποτρεπτικών μέτρων. Όταν θα αρχίσουν οι συνέπειες των δύο παραπάνω θεμάτων να βασανίζουν την καθημερινότητά μας, τότε θα αρχίσουμε να φωνάζουμε, να τα βάζουμε με τους διοικούντες, να ζητάμε άμεσες λύσεις. Μόνο που τότε θα είναι αργά, όπως αργά είναι για το «The Mall Athens» που, αν και αυθαίρετο, μια χαρά λειτουργεί στο Μαρούσι, όπως έγινε με τόσες άλλες περιπτώσεις που προχώρησαν, ολοκληρώθηκαν και, στη συνέχεια, καταλάβαμε ότι τον χρόνο δεν τον γυρίζεις πίσω…

Βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλες οι μαζικές κινητοποιήσεις μπορούν να αποτρέψουν την υλοποίηση όσων σχεδιάζονται σε συγκεκριμένα κέντρα. Όμως κι αυτό έχει συμβεί. Και σίγουρα, μια μαζική αντίσταση βάζει σε «δεύτερες σκέψεις» όσους επιμένουν να λειτουργούν εν αγνοία και εις βάρος των τοπικών κοινωνιών. Οι «χαλαρές» αντιδράσεις απλώς τους διευκολύνουν το έργο…