Ο εφιάλτης της ακροδεξιάς «ταξιδεύει» από Παρίσι προς Αθήνα μέσω Βερολίνου

Το ελαφρύ προβάδισμα που έλαβε ο Εμανουέλ Μακρόν στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών απέναντι στην υποψήφια της ακροδεξιάς, Μαρίν Λεπέν, μόνο να «ελαφρώσει» δεν μπορεί τη βαριά σκιά που πλανάται πάνω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη κι αν οι δημοσκοπήσεις αποδειχθούν ορθές και ο φιλοευρωπαίος πολιτικός επικρατήσει στον δεύτερο γύρο, το ποσοστό των ευρωσκεπτικιστών και στη Γαλλία θα έχει καταστήσει σαφές ότι το ευρωπαϊκό όραμα έχει αρχίσει να «κλυδωνίζεται» επικίνδυνα.

Το σχεδόν 42% που συγκέντρωσαν οι ορκισμένοι εχθροί της Ε.Ε. Λεπέν και Μελανσόν, το οποίο θ’ αυξηθεί κατά πολύ στον δεύτερο γύρο, δείχνει μια σημαντική μεταστροφή του γαλλικού λαού σε ό,τι αφορά στα ευρωπαϊκά πράγματα.

Ο Μακρόν θα έχει πολύ λίγο χρόνο στη διάθεσή του να επουλώσει τις πληγές που έχουν ανοίξει στη γαλλική οικονομία και κυρίως στην κοινωνία, την ίδια στιγμή που θα πρέπει ν’ αποκαταστήσει άμεσα το κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί στο σύνολο της χώρας. Κι όλα αυτά, νιώθοντας ασφυκτική πίεση από αυτούς που πιστεύουν ότι το μέλλον της Γαλλία είναι εκτός της Ε.Ε.

Ήρθε η ώρα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να «δυστυχήσουν» λίγο οι αριθμοί, 
για να ευημερήσουν οι πολίτες της. 
Σε διαφορετική περίπτωση, θα «δυστυχήσουν» και οι δύο...

Κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στην Ελλάδα στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές. Η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη θα κερδίσει και, είτε αυτοδύναμη είτε μέσω συνεργασίας, θ’ αναλάβει να ξαναβάλει τη χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά, προσπαθώντας παράλληλα να επουλώσει κι αυτός τα βαθιά «τραύματα» που έχουν επιφέρει στην ελληνική κοινωνία τόσα χρόνια μνημονίων.

Ωστόσο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως και ο Εμανουέλ Μακρόν, θα έχει ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή του, αν όχι να επιτύχει τους στόχους του, τουλάχιστον να δείξει ότι διαθέτει τη σωστή «συνταγή» για να το πράξει. Στα δε… πλευρά του θα νιώθει ασφυκτική την πίεση της ακροδεξιάς, που θα περιμένει ένα νέο «στραβοπάτημα» για να εκτινάξει τα δικά της ποσοστά, που ήδη μόνο μικρά δεν θα πρέπει να λογίζονται.

Και στη γαλλική και στην ελληνική περίπτωση, η λύση δεν μπορεί να δοθεί μόνο σε εθνικό επίπεδο, αφού το κατά πόσον θα διαφυλαχθεί η ευρωπαϊκή προοπτική σε Γαλλία και Ελλάδα εξαρτάται από την πολιτική που θα υιοθετήσει το Βερολίνο. Αν η Γερμανία επιμείνει στην άκαμπτη πολιτική της, ιδιαίτερα σε οικονομικό επίπεδο, τότε το φάντασμα της ακροδεξιάς «θα λάβει σάρκα και οστά», μετατρεπόμενο σε πραγματικό εφιάλτη τη Γηραιά Ήπειρο. Η συσσωρευμένη καταπίεση των λαϊκών στρωμάτων εύκολα θα σπρώξει σημαντικό ποσοστό πολιτών στις… αγκάλες των ακροδεξιών, έστω κι αν σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταλάβουν ότι κάτι τέτοιο θα λειτουργήσει ως «ιδανική αυτοχειρία».

Ο μόνος τρόπος για ν’ αποφευχθεί ένα τέτοιο καταστροφικό σενάριο είναι η εδώ και τώρα ανασύνταξη των δημοκρατικών ευρωπαϊκών δυνάμεων και μία επανασύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βασικό πυλώνα όχι, πλέον, μόνο τις αγορές, αλλά και την κοινωνική προστασία. Με πεινασμένους κι εξαθλιωμένους λαούς κανένα οικονομικό σύστημα δεν μπορεί να ελπίζει στη δική του επιβίωση.

Ήρθε η ώρα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να «δυστυχήσουν» λίγο οι αριθμοί, για να ευημερήσουν οι πολίτες της. Σε διαφορετική περίπτωση, θα «δυστυχήσουν» και οι δύο…