Όταν οι κοινωνικές ανισότητες “ψαλιδίζουν” την ανάπτυξη

Ας διαβάσουμε με προσοχή τις παρακάτω απόψεις-εκτιμήσεις.

«…Οι κοινωνικές ανισότητες στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν αυξηθεί ραγδαία τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Έχουμε πλέον φθάσει σε ένα κρίσιμο επίπεδο».

«…Καθώς δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των ανισοτήτων, οι κυβερνήσεις εξασθενούν τον κοινωνικό ιστό στις χώρες τους και θέτουν σε κίνδυνο μακροπρόθεσμα την οικονομική ανάπτυξή τους».

«…Το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού έχει εισόδημα 9,6 φορές μεγαλύτερο από το εισόδημα του φτωχότερου 10%».

«…Για να μειωθούν οι ανισότητες και να τονωθεί η ανάπτυξη, θα πρέπει οι κυβερνήσεις να προωθήσουν την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών στην απασχόληση, να διευρύνουν την πρόσβαση σε πιο σταθερές θέσεις εργασίας και να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις στην παιδεία και την επαγγελματική εκπαίδευση σε όλη τη διάρκεια της ενεργού ζωής».

«…Η αναδιανομή μέσω της φορολογίας είναι αποτελεσματικό μέτρο για τη μείωση των ανισοτήτων. Ωστόσο, οι μηχανισμοί αναδιανομής εξασθένισαν σε πολλές χώρες τις τελευταίες δεκαετίες».

Και το καλύτερο!

«…Η δημόσια πολιτική οφείλει να εγγυάται ότι οι πιο πλούσιοι, αλλά και οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, πληρώνουν αυτό που τους αναλογεί σε φόρους».

Ελπίζω να συνεχίζετε την ανάγνωση και να μην έχετε εγκαταλείψει το άρθρο πιστεύοντας ότι πρόκειται για σκέψεις κάποιου ιδεολόγου Αριστερού ή μέρος του προγράμματος κάποιου «αριστερόστροφου» κομματικού σχηματισμού. Για την ακρίβεια δεν πρόκειται καν για σκέψεις, αλλά για συμπεράσματα της έκθεσης (Εκτινάχτηκαν οι κοινωνικές ανισότητες στις χώρες του ΟΟΣΑ) που πραγματοποίησε ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ*).

Όσο διατηρούνται οι χαώδεις κοινωνικές ανισότητες, 
κάθε προσπάθεια ανάπτυξης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία...

Παρακολουθώ, όσο περισσότερο επιμελώς γίνεται, τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών. Διαβάζω τις δηλώσεις των «κεφαλών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Μάριο Ντράγκι, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, Γερούν Ντάισελμπλουμ κ.ά.), αλλά πουθενά δεν έχω βρει διατυπωμένες -με τόσο σαφήνεια- τις παραπάνω θέσεις. Ακόμη και οι βουλευτές της κυβέρνησης, στην πλειονότητά τους, προτιμούν να προβάλλουν αμφίβολης εγκυρότητας παραδείγματα και επιχειρήματα, αντί να κοινοποιούν απλούστατα τις ίδιες τις έρευνες των οργανισμών που υπηρετούν το υφιστάμενο μοντέλο ανάπτυξης.

Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω εάν οι νέοι αυξημένοι συντελεστές ΦΠΑ θα λύσουν το πρόβλημα των φορολογικών εσόδων της Ελλάδος. Δεν μπορώ να ξέρω εάν η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης θα διασώσουν το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μου. Εάν η καθήλωση των μισθών σε… ανατολικοευρωπαϊκά επίπεδα θα φέρουν επενδύσεις. Εάν…

Προσωπικώς, θα συμμεριστώ τα ευρήματα της έκθεσης των ειδικών του ΟΟΣΑ. Όσο διατηρούνται οι χαώδεις κοινωνικές ανισότητες, κάθε προσπάθεια ανάπτυξης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Γιατί πολύ απλά, το να προσπαθείς να σώσεις το δένδρο (π.χ. τράπεζες, ασφαλιστικό σύστημα, βραχυπρόθεσμα έσοδα Δημοσίου), αφήνοντας στην τύχη του το δάσος (πλατιές λαϊκές μάζες), αργά ή γρήγορα θα σε οδηγήσει στην ανάγκη να διαχειριστείς την κατάρρευση και των δύο και το απόλυτο χάος.

Και η διαχείριση του χάους δεν γίνεται ούτε με δημοψηφίσματα, ούτε με νέα προσφυγή στην κάλπη…

* Διεθνής οργανισμός που απαρτίζεται από ανεπτυγμένες χώρες, οι οποίες υποστηρίζουν τις αρχές της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς. Μεταξύ τους είναι οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία κ.λπ.